Nora

Hükümet için üst düzey gizli bir görevi tamamlayıp eve döndüğümde, kızımın heyecanlı bir sesle aradığını duydum: "Anne! BM Sekreterliği'ne stajyer olarak kabul edildim!" Bunun için tam bir yıl boyunca çok çalıştım!" Hemen vize belgelerini hazırlamaya başlamış, bana ne yapması gerektiğini soran sesli mesajlar gönderiyordu. Ancak bir hafta sonra konum takibi üniversite yönetim binasında sabit kalmıştı. Gizlice kampüse gittiğimde onu acımasızca bağlanmış halde buldum. Saldırgan kadın küçümseyerek, "Sen kim oluyorsun da babamın bana ayarladığı BM pozisyonunu alıyorsun?" diye sordu. Ölümü mü arıyorsun?" Danışmanı ise yaltaklanarak, "onun babası ülkenin en zengini, annesi ise seçkin bir uzman," diye ekledi. O pozisyon onun için." Şaşkına dönmüştüm. BM Sekreterliği'ndeki pozisyon mu? Kızının kazanmak için çok çalıştığı pozisyondu bu. En iyi uzman ve en zengin adamdan bahsederken, açıkça beni ve aileme katılan kocamı kastediyorlardı. Hemen tanıdık bir numarayı aradım ve sordum, "Gayrimeşru bir kızınız olduğunu duydum. Doğru mu?"

"Paraya ihtiyacım var Jale. Annem hastanede." Yalvarışım, eski nişanlım Kerem Kaan'ın alaycı sırıtışıyla karşılandı. Sonra masanın üzerine kalın bir dosya fırlattı; ilişkimiz boyunca bana harcadığı her bir kuruşun dökümü. Sonra durum daha da kötüleşti. "Bir kutu tampon, 150 lira. Bir paket doğum kontrol hapı, 850 lira. Vakko'dan dantelli bir gecelik... 1300 lira." Bana 3.5 milyon lira borçlu olduğumu ilan etti. Yeğeninden olan alacağımı tahsil etmeye çalıştığım için cömertlik gösterip bu borcu 2.5 milyon liraya düşürdüğünü söyledi. Aşağılanmam, zengin arkadaşları için tam bir gösteriye dönüşmüştü. İçlerinden biri, "Yatakta çalışarak ödersin borcunu," diye laf attı. Kerem, çektiğim eziyetten zevk alarak başka bir seçenek sundu: Para karşılığında on şişe viski içecektim. Annemin ameliyatı için çaresizce kabul ettim. Elimde parayla hastaneye koştum, ama doktorun sözleriyle yıkıldım: "Bir saat önce Kerem Bey'den bir telefon aldık. Annenizin tüm yaşam destek ünitelerinin durdurulması talimatını verdi. Artık masrafları karşılayamayacağınızı söyledi." Dünyam başıma yıkıldı. Telefonda Kerem'e çığlık çığlığa bağırdım, "Bunu neden yaptın?" Zalim kahkahası kulaklarımda çınladı, "Çünkü Jale'yi rahatsız etmeye cüret ettin. Bu senin cezan, Hale. Onun canı senin yüzünden gitti." Annem artık yoktu. Neden bu kadar canavarca bir şey yaptığını anlayamıyordum. Neden son umudumu, son ailemi, aptalca bir intikam için elimden almıştı? Kaybedecek hiçbir şeyim kalmamıştı. Gölgesinden arınmış yeni bir hayat kurmaya kararlı bir şekilde, ulusal bir araştırma projesine katılma teklifini kabul ettim.

Elif Yılmaz, üç yıldır Cenk Atasoy ile nişanlıydı. Hayatını sessiz sedasız, Cenk'in ailesinin verdiği borcun gölgesi altında ayakta durmaya çalışan Adana'daki çiftliklerine adamıştı. Çoğu kişi onu sadece sessiz sakin bir taşra kızı olarak görürdü; tatlı, biraz da kendi halinde. Yargılayıcı gözlerden sakladığı varil yarışı tutkusundan kimsenin haberi yoktu. Sonra Cenk, İstanbul'dan döndü. Ama yalnız değildi. Yanında Şebnem vardı; şatafatlı, her festivalde boy gösteren tiplerden biri. Gelir gelmez varlığını herkese hissettirmişti. Cenk, nişanı zalimce attı. Elif'i ve onun "sakin çiftlik hayatını" küçümsedi. Kibirle, "Sen arena heyecanını, o adrenalini asla anlayamazsın," dedi. Hakaretin üstüne tüy dikercesine, Elif'in en değerli yadigârını, büyükannesinin gümüş mecidiye kolyesini Şebnem'e vermişti. Elif, Festival öncesi partide kolyeyi geri istediğinde, Şebnem alaycı bir sırıtışla ve Cenk'in zımni onayıyla kolyenin ipini kopardı. Değerli gümüş para, ezik ve kırık bir halde yere yuvarlandı. Cenk umursamazca, "Alt tarafı bir eşya, Elif," dedi. "Sana yenisini alırım." Elif'in ne kadar incindiğini, o yadigârın ne anlama geldiğini zerre kadar anlamamıştı. Herkesin önünde yaşanan bu aşağılanma ve bariz saygısızlık, Elif'in kalp kırıklığını daha önce hiç tatmadığı, için için yanan bir öfkeye dönüştürdü. Onu zayıf, kolayca yönetilebilen, acınacak bir vaka sanıyorlardı. Ama Cenk'in "adrenalin" hakkındaki küçümseyici sözleri bir teli titretmişti. Onlara gösterecekti. Gücünü ve kimliğini geri alacaktı. Bu gece, Çukurova Festivali'nin parlak ışıkları altında, Elif Yılmaz gizli yeteneğini ortaya çıkaracak ve sadık atı Tozan ile aslında ne kadar adrenaline sahip olduğunu kanıtlayacaktı.

Evliliklerinin ilk yılında, Naile Azime'nin kocası onunla aynı yatağı hiç paylaşmadı ve yalnızlık giderek dayanılmaz bir özleme dönüştü. Bunun nedenini, kocasını kız kardeşini öperken yakaladığında anladı—o sadece bir yedekti. Bu amansız özlem nihayet bir hastalığa dönüştüğünde, hastaneye gitti ve ellerindeki sağlam duruşla neredeyse onu çözecek olan bir doktorla tanıştı. Ertesi gün, şirketin yeni CEO'su olarak ortaya çıktı ve onu asistanı yaptı. "Beyefendi, benim bir kocam var. Bana kur yapmayı bırakın." Direnmeye çalıştı, ama sonunda yine de onun sevgilisi oldu. Eski kocası gözyaşları içinde yalvardı, "Naile, yeniden başlayalım. Beni terk etme." Naile soğukça cevap verdi, "Üzgünüm. Yatakta beni tatmin edemeyen bir adamla ilgilenmiyorum."

Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar’ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."

Dört yılımı, her şeyimi verdiğim adam Boran, televizyonda ülkenin en zengin ailelerinden birinin kızıyla nişanlandığını duyuruyordu. Ben daha bu ihanetin acısıyla bar tezgahına yığılmışken, evimden gelen bir telefonla dünyam başıma yıkıldı. Babam, milyonlarca liralık bir dolandırıcılık suçlamasıyla kelepçelenip götürülmüştü ve tüm kanıtlar onu işaret ediyordu. Karakolda babamın feryatları arasında öğrendiğim gerçek kanımı dondurdu: Bu tuzağı, yeni ailesine sadakatini kanıtlamak isteyen Boran kurmuştu. Yüzleştiğimde ise bana iğrenç bir teklif sundu. "Babanı kurtarmak istiyorsan, nişanlımın gölgesinde gizli sevgilim olacaksın." Teklifini suratına çarptığımda, babamı hapiste çürüteceğiyle ve beni mahvedeceğiyle yemin etti. Her kapı yüzüme kapandı, adalet, parası ve gücü olanlar içindi. Çaresizliğin en dibindeyken, önüme tek bir seçenek konuldu: Boran'ı ve arkasındaki gücü yok edebilecek tek kişiye sığınmak. Nişanlısının abisi, iş dünyasının acımasız prensi ve bir gece önce beni sarhoş bir çöp gibi kenara atan o tehlikeli adam, Kaan Demirören.

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

Ezgi, bir gece sarhoşken milyarderle karışıklık yaşadı. Gürkan'ın yardımına ihtiyaç duydu, çünkü o, Ezgi'nin genç güzelliğine kapılmıştı. Böylece, bir gecelik bir kaçamak olması gereken şey, daha ciddi bir boyut kazandı.Her şey yolundaydı, ta ki Ezgi, Gürkan'ın kalbinin başka bir kadına ait olduğunu keşfedene kadar. İlk aşkı geri döndüğünde, Gürkan eve gelmeyi bıraktı ve Ezgi'yi gecelerce yalnız bıraktı. Ezgi, bir gün yalnızca bir çek ve veda notu alana kadar buna katlandı.Gürkan'ın beklediğinin aksine, Ezgi onu uğurlarken yüzünde bir gülümseme vardı. "Sürdüğü sürece eğlenceliydi, Gürkan. Yollarımız bir daha kesişmesin. Kendine iyi bak."Ama kaderin cilvesi bu ya, yolları yine kesişti. Bu sefer Ezgi'nin yanında başka bir adam vardı. Gürkan'ın gözleri kıskançlıktan yandı. "Nasıl bu kadar çabuk unuttun? Sadece beni sevdiğini sanıyordum!""Evet, sanıyorduN...ama sanmıyorUM!" Ezgi saçlarını geriye atarak karşılık verdi, "Herkesin kısmeti başka, Gürkan. Ayrıca, ayrılmayı isteyen sendin. Şimdi, benimle çıkmak istiyorsan sıraya girmek zorundasın."Ertesi gün, Ezgi milyarlarca dolarlık bir kredi bildirimi ve bir pırlanta yüzük aldı.Gürkan tekrar ortaya çıktı, dizlerinin üstüne çöktü ve "Sırayı bozabilir miyim, Ezgi? Seni hâlâ istiyorum." dedi.

Düğünlerinden bu yana beş yıl boyunca kocası tarafından görmezden gelinen dilsiz Kallie, aynı zamanda zalim kayınvalidesi yüzünden hamileliğini kaybetmenin acısını yaşamıştır. Boşanmanın ardından eski kocasının çok sevdiği kadınla nişanlandığını öğrendi. Hafif yuvarlak karnını tutunca, onun kendisine aslında hiç değer vermediğini anladı. Kararlı bir şekilde onu geride bıraktı ve bir yabancı gibi davrandı. Ancak o gittikten sonra, kocası onu bulmak için her yerde aradı. Yolları bir kez daha kesiştiğinde Kallie yeni bir mutluluk bulmuştu bile. İlk kez, kocası alçakgönüllü bir şekilde yalvardı, "Ne olur beni yalnız bırakma..." Ama Kallie'nin cevabı net ve kararlıydı, kalan tüm bağları kopararak. "Çek git!"

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Üç yıl önce Demir ailesi, Cem Demir’in sevdiği kadınla evlenme kararına şiddetle karşı çıktı ve ona gelin olarak Sibel Yılmaz'ı seçti. Cem onu sevmiyordu. Aslında, ondan nefret ediyordu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden, Sibel rüyalarındaki üniversiteden davet aldı ve bu fırsatı hemen değerlendirdi. Üç yıl sonra, Cem’in sevdiği kadın amansız bir hastalığa yakalandı. Onun bu son arzusunu yerine getirebilmek için Sibel’i geri çağırdı ve önüne bir boşanma anlaşması koydu. Cem’in bu ani ve acımasız kararı Sibel’in kalbini derinden yaraladı. Yine de, onu özgür bırakmayı seçti ve boşanma belgelerini imzalayacağını söyledi. Ancak Cem, süreci kasıtlı olarak uzatıyor gibiydi. Bu durum Sibel’i şaşkınlık ve hayal kırıklığının ötesinde, derin bir bezginliğe sürüklüyordu. Artık Sibel, Cem’in bu kararsızlığının yarattığı belirsizlik tuzağına sıkışmıştı. Sibel onun bu tutarsız dünyasından kurtulup özgürlüğüne kavuşabilecek miydi? Yoksa Cem, nihayet aklı başına gelip kalbinin sesini dinleyecek mi?

Beş yıllık sadakatin ardından Mina, düğün günü terk edilmenin acısını yaşadı; Kaan'ın gerçek aşkına doğru koştuğunu gözleriyle gördü. Onun buz gibi kalbini asla ısıtamayacağını anlayan Mina, artık yeni bir başlangıç için geride bıraktı her şeyi. İçkiyle geçen bir gecenin ardından uyandığında, kendini asla yan yana gelmemesi gereken biriyle buldu: Ağabeyinin baş düşmanı Mert! Kaçmaya çalışırken, Mert onu yakaladı ve kulağına fısıldadı: "Bütün gece beni öptün. Gitmek diye bir seçeneğin yok." Dünya Mert'i soğuk ve ulaşılmaz biri olarak görüyordu. Oysa Mina söz konusu olduğunda, onun her arzusunu yerine getiriyor, her dediğini yapıyordu. Hatta ona koca bir köy satın almıştı. Bir gün onu kendine çekip sarılırken, sesi alçak, derin ve baştan çıkarıcıydı. Sabahlığı aralanmış, kaslı karnı ortaya çıkmıştı. "Dokunmak ister misin?"