Andra Simo

Evliliğim, düzenlediğim bir yardım balosunda sona erdi. Bir an önce, teknoloji devi Kaan Arslanoğlu'nun hamile, mutlu eşiyken; bir sonraki an, bir muhabirin telefon ekranı tüm dünyaya onun ve çocukluk aşkı Beren'in bir bebek beklediğini ilan etti. Odanın karşısında onları birlikte gördüm, Kaan'ın eli Beren'in karnındaydı. Bu sadece bir kaçamak değildi; beni ve doğmamış bebeğimizi silip atan aleni bir ilandı. Şirketinin milyarlarca liralık halka arzını korumak için Kaan, annesi ve hatta beni evlat edinen ailem bile bana karşı komplo kurdu. Beren'i evimize, yatağıma taşıdılar, ona bir kraliçe gibi davranırken beni bir mahkûma çevirdiler. Beni dengesiz, ailenin imajına bir tehdit olarak yaftaladılar. Beni aldatmakla suçladılar ve çocuğumun ondan olmadığını iddia ettiler. Son emirleri ise akıl almazdı: hamileliğimi sonlandırmam. Beni bir odaya kilitlediler ve işlemi planladılar, reddedersem beni oraya sürükleyerek götüreceklerine yemin ettiler. Ama bir hata yaptılar. Beni susturmak için telefonumu geri verdiler. Teslim olmuş gibi davranarak, yıllardır sakladığım bir numaraya son, umutsuz bir arama yaptım. Bu numara, biyolojik babam Demir Karahan'a aitti; o kadar güçlü bir ailenin başıydı ki, kocamın dünyasını ateşe verebilirlerdi.

Beş yıllık evliliğin ve ona bir oğul vermenin ardından, nihayet güçlü Karasoy ailesine kabul ediliyordum. Kural basitti: bir erkek evlat doğur, aile vakfına gir. Ben üstüme düşeni yapmıştım. Ama avukatın ofisinde, bütün hayatımın koskoca bir yalan olduğunu öğrendim. Kocam Hakan'ın vakıf senedinde zaten bir eşi vardı: Selin Arsoy, on yıl önce öldüğü söylenen lise aşkı. Ben onun karısı değildim. Ben bir yedektim, bir veliaht doğurmak için kullanılan bir emanetçiydim. Çok geçmeden, "ölü" Selin benim evimde yaşamaya, benim yatağımda uyumaya başladı. Büyükannemin küllerini kasten paramparça ettiğinde, Hakan onu suçlamadı. Bana "dersimi vermek" için beni bodruma kilitledi. En büyük ihanet ise hasta oğlumuz Can'ı bir piyon olarak kullandığında geldi. Kendi kaçırılma oyununu sahneleyen Selin'in yerini söyletmek için, oğlumuzun solunum cihazının hortumunu söktü. Onun yanına koşarken, çocuğumuzu ölüme terk etti. Can kollarımda can verdikten sonra, Hakan'a duyduğum aşk, saf, buz gibi bir nefrete dönüştü. Beni tamamen kırabileceğini düşünerek, oğlumuzun mezarı başında beni dövdü. Ama bir yığın mimari tapu senedinin arasına sıkıştırdığım vekaletnameyi unutmuştu. Benim işimi önemsiz görüp ikinci bir kez bakmadan imzalamıştı. İşte bu kibri, onun sonu olacaktı.

Bu sahte evlilik üç yıl sürmüştü. İkiz kardeşi Asu'nun dönüşünün arifesinde, Cansu Soykan annesinden bir telefon aldı. "Asu yarın dönüyor. Kaan Arslanoğlu, kardeşinin nişanlısı. Üç yıldır Arslanoğlu soyadını taşıyorsun. Artık geri verme zamanı geldi." Yetenekli ama tanınmamış bağımsız bir müzisyen olan Cansu, ailesinin müzik şirketini kurtarmak için gitarını bir kenara bırakmış, kendi kimliğini saklamış ve "Asu" olmuştu. Arslanoğlu ailesine gelin gitmiş, bir yedeğin yedeği olmuştu. Arslanoğlu yalısındaki hayat hiç kolay değildi. Kaan, ilk aşkı, ünlü mimar Ecem Vural'a takıntılı, buz gibi ve mesafeli bir adamdı. Cansu, onun kayıtsızlığına ve Ecem'in bitmek bilmeyen oyunlarına katlanarak rolünü özenle oynadı. Buzlu bir göle atıldı, denizde ölüme terk edildi ve işlemediği suçlarla itham edildi. Kendi ailesinde bir hayaletti, kullanılıp atılacak bir araçtı. Çocukluğundan beri ailesi tarafından terk edilmiş, her zaman istenmeyen bir yük olmuştu. "Seni asla sevmedim, Kaan. Bir saniye bile." Zalimliğinin sonuçlarıyla yüzleşmesi için onu geride bırakıp yürüdü gitti. Özgürlüğünü, mutluluğunu, yuvasını, onu gerçekten seven ve saygı duyan bir adamın yanında buldu.

Kocam, yeraltı dünyasının en güçlü adamlarından biri, bana onun soyunu taşıyamayacak kadar "kusurlu" olduğumu söyledi. Ve aynı gün, yerime geçecek kadını evimize getirdi. Gözleri benimdi, ama rahmi çalışıyordu. Ona "taşıyıcı" diyordu ama metresi gibi ortalıkta gezdiriyordu. Bir partide onu korumak için yerde kanlar içinde kalmışken beni terk etti ve bir zamanlar bana vadettiği villada gizli geleceklerini planladı. Ama bizim dünyamızda eşler öylece çekip gitmezler; ortadan kaybolurlar. Ben de kendi kayboluşumu planlamaya karar verdim ve onu, kendisi için özenle inşa ettiği yıkıma terk ettim.

Beş yıldır sevdiğim adam Arda'yla düğünümüze haftalar kalmıştı. Geleceğimiz için her şey hazırdı, birlikte kuracağımız hayat mükemmel bir şekilde planlanmıştı. Sonra o telefon geldi: Arda'nın lise aşkı Ceyda, ağır bir hafıza kaybıyla bulunmuştu ve hâlâ kendini Arda'nın sevgilisi sanıyordu. Arda düğünümüzü erteledi, benden abisi Levent'in kız arkadaşı rolünü oynamamı istedi, bunun "Ceyda'nın iyiliği için" olduğunu söyledi. Onu, geçmişlerini yeniden yaşarken sessiz bir azap içinde izledim. Eskiden bana yönelen her sevgi dolu hareketi artık Ceyda içindi. Ceyda'nın Instagram'ı, her yerde #GerçekAşk etiketiyle parlayan, "yeniden alevlenen" aşklarının halka açık bir mabedine dönüştü. Bu çileye bir son vermek umuduyla Ceyda için çığır açan bir klinik bile buldum ama Arda bunu umursamadı. Sonra onu duydum: Ben sadece bir "emanetçiydim", bekleyecek "anlayışlı bir kızdım", çünkü "gidecek başka yerim yoktu". Hayatımın beş yılı, aşkım, sadakatim, tek kullanımlık bir rahatlığa indirgenmişti. Bu soğuk, hesaplı ihanet nefesimi kesti. Kapana kısıldığımı, beni istediği gibi kullanıp sonra minnettarlık bekleyerek bana dönebileceğini sanıyordu. Hislerim uyuşmuş bir halde, sendeledim. Ve sonra, Arda'nın sessiz abisi Levent'le tanıştım. "Evlenmem gerekiyor, Levent. Biriyle. Hemen." Kelimeler ağzımdan dökülüverdi. Sessizce her şeyi izlemiş olan Levent cevap verdi: "Peki ya seninle evleneceğimi söylesem, Eda? Gerçekten." İçimde acıdan ve şiddetli bir hesaplaşma arzusundan beslenen tehlikeli, umutsuz bir plan alevlendi. "Tamam, Levent," dedim, sesim yeni bir kararlılıkla sertleşmişti. "Ama şartlarım var: Arda sağdıcın olacak ve beni nikah masasına o götürecek." Maskeli balo başlamak üzereydi ama artık benim şartlarımla oynanacaktı. Ve Arda'nın, gelinin aslında ben olduğumdan haberi bile yoktu.

Modern çağdan antik Prime Martial World'e geri dönen Austin, uyandığında kendini daha genç bir bedende bulur. Ancak, sahip olduğu genç adam sefil bir ahmaktı, ne yazık! Fakat bu önemli değil, çünkü zihni sağlam ve berrak. Bu genç ve güçlü bedene sahip olarak, dövüş sanatlarının Tanrısı olma yolunda savaşacak ve tüm Dövüş Dünyasına hükmedecek!

Üç yıl önce Demir ailesi, Cem Demir’in sevdiği kadınla evlenme kararına şiddetle karşı çıktı ve ona gelin olarak Sibel Yılmaz'ı seçti. Cem onu sevmiyordu. Aslında, ondan nefret ediyordu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden, Sibel rüyalarındaki üniversiteden davet aldı ve bu fırsatı hemen değerlendirdi. Üç yıl sonra, Cem’in sevdiği kadın amansız bir hastalığa yakalandı. Onun bu son arzusunu yerine getirebilmek için Sibel’i geri çağırdı ve önüne bir boşanma anlaşması koydu. Cem’in bu ani ve acımasız kararı Sibel’in kalbini derinden yaraladı. Yine de, onu özgür bırakmayı seçti ve boşanma belgelerini imzalayacağını söyledi. Ancak Cem, süreci kasıtlı olarak uzatıyor gibiydi. Bu durum Sibel’i şaşkınlık ve hayal kırıklığının ötesinde, derin bir bezginliğe sürüklüyordu. Artık Sibel, Cem’in bu kararsızlığının yarattığı belirsizlik tuzağına sıkışmıştı. Sibel onun bu tutarsız dünyasından kurtulup özgürlüğüne kavuşabilecek miydi? Yoksa Cem, nihayet aklı başına gelip kalbinin sesini dinleyecek mi?

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

Ezgi, bir gece sarhoşken milyarderle karışıklık yaşadı. Gürkan'ın yardımına ihtiyaç duydu, çünkü o, Ezgi'nin genç güzelliğine kapılmıştı. Böylece, bir gecelik bir kaçamak olması gereken şey, daha ciddi bir boyut kazandı.Her şey yolundaydı, ta ki Ezgi, Gürkan'ın kalbinin başka bir kadına ait olduğunu keşfedene kadar. İlk aşkı geri döndüğünde, Gürkan eve gelmeyi bıraktı ve Ezgi'yi gecelerce yalnız bıraktı. Ezgi, bir gün yalnızca bir çek ve veda notu alana kadar buna katlandı.Gürkan'ın beklediğinin aksine, Ezgi onu uğurlarken yüzünde bir gülümseme vardı. "Sürdüğü sürece eğlenceliydi, Gürkan. Yollarımız bir daha kesişmesin. Kendine iyi bak."Ama kaderin cilvesi bu ya, yolları yine kesişti. Bu sefer Ezgi'nin yanında başka bir adam vardı. Gürkan'ın gözleri kıskançlıktan yandı. "Nasıl bu kadar çabuk unuttun? Sadece beni sevdiğini sanıyordum!""Evet, sanıyorduN...ama sanmıyorUM!" Ezgi saçlarını geriye atarak karşılık verdi, "Herkesin kısmeti başka, Gürkan. Ayrıca, ayrılmayı isteyen sendin. Şimdi, benimle çıkmak istiyorsan sıraya girmek zorundasın."Ertesi gün, Ezgi milyarlarca dolarlık bir kredi bildirimi ve bir pırlanta yüzük aldı.Gürkan tekrar ortaya çıktı, dizlerinin üstüne çöktü ve "Sırayı bozabilir miyim, Ezgi? Seni hâlâ istiyorum." dedi.

Derya, kocasını adeta taparcasına sevmişti. Ta ki, onun ölen annesinden kalan her şeyi nasıl yağmaladığını ve tüm ilgisini başka bir kadına nasıl adadığını gözleriyle görene kadar. Üç ıstırap dolu yılın sonunda, kocası onu bir kenara atıp gitti. Derya paramparça bir haldeyken, bir zamanlar kendisinin ihanet ettiği Kerem çıkageldi ve onu bu enkazın ortasından söküp aldı. Artık bir tekerlekli sandalyede oturuyordu, bakışları ise çelik gibi soğuk ve keskindi. Derya bir anlaşma önerdi: Onun bacaklarını iyileştirecekti, karşılığında Kerem eski kocasını yerle bir etmesine yardım edecekti. Kerem önce küçümseyerek güldü, ardından anlaşmayı imzaladı. Acımasız ittifakları ilerledikçe, Kerem onun gizli kimliklerini keşfetti: Şifa dağıtan bir doktor, sızılamaz bir hacker, tutkulu bir piyanist… Ve Derya’nın çoktandır hissizleşmiş kalbi, yeniden çarpmaya başladı. Ancak, yalvaran eski eşi geri döndü. "Derya, sen benim karımdın! Başka biriyle nasıl evlenirsin? Geri dön!"

Nazlı, ailesi nezdinde "çirkin ördek yavrusu" muamelesi görmüş, herkesin hayran olduğu üvey kız kardeşi Elif tarafından ise her fırsatta aşağılanmıştı. Herkesin gözünde, CEO Mert ile nişanlı olan Elif mükemmel kadındı... Ta ki Mert, düğün gününde herkesi şaşkına çevirip Nazlı'yla evlenene kadar! Herkes şok olmuş, Mert'in o "çirkin" kadını neden seçtiğini anlamaya çalışıyordu. İnsanlar onun kenara atılmasını beklerken, Nazlı gerçek kimliğini ortaya sererek herkeste şok etkisi yarattı: Mucizevi bir şifacı, finans dünyasının güçlü bir ismi, değer biçme konusunda bir dahi ve yapay zeka dehası. Nazlı'ya yapılan kötü muamele su yüzüne çıkınca, Mert, onun makyajsız halinin soluk kesici bir fotoğrafını paylaşarak medyayı birbirine kattı. "Eşimin kimsenin onayına ihtiyacı yok."

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

On yaşından beri Ceren, Levent'in yanında olmuş, onun bir çocukluktan saygın bir CEO'ya dönüşümüne tanıklık etmişti. Ancak iki yıllık evliliklerinden sonra, onu evde görmek neredeyse imkânsız hale gelmişti. Zengin çevrelerde dolaşan dedikodulara göre, Levent ondan tiksiniyordu. Hatta onun "gerçek aşkı" bile Ceren'in umutlarıyla alay ediyor, Levent'in yakın çevresi ise ona açıkça hor görüyle bakıyordu. İnsanlar, onun on yıllık sadakatini ve sessizce katlandığı her şeyi çoktan unutmuştu. Ceren, eski anılara tutunmaya çalışıyor ama her seferinde daha fazla yıpranıyor ve çevresinde bir acınası figüre dönüşüyordu. Herkes onun nihayet "kurtulduğunu" sandığı bir gün, Levent beklenmedik bir şekilde diz çöktü ve yalvaran bir sesle, "Ceren, aşık olduğum tek insan sensin," dedi. Ancak Ceren, boşanma belgelerini masada bırakıp hiç tereddüt etmeden arkasını döndü.

Ayla bir zamanlar Umut'un bağlılığını tatmıştı, ancak onun gizli zalimliği derin yaralar açtı. Ayla, düğün fotoğraflarını onun gözü önünde ateşe verirken, o metresine flörtöz mesajlar gönderiyordu. Kalbi sıkışıyor ve gözleri öfkeyle yanıyorken, Ayla sert bir tokat attı. Sonra kimliğini sildi, gizli bir araştırma projesine katıldı, iz bırakmadan kayboldu ve ona gizli bir sürpriz bıraktı. Fırlatma gününde ortadan kayboldu; aynı sabah Umut'un imparatorluğu çöktü. Bulabildiği tek şey onun ölüm belgesiydi ve Umut yıkıldı. Yeniden karşılaştıklarında, bir galada Ayla, güçlü bir iş insanının yanında dikkat çekiyordu. Umut yalvardı. Ayla alaycı bir gülümsemeyle, "Senin kalibrenin çok üstündeyim, tatlım," dedi.

Düğünlerinden bu yana beş yıl boyunca kocası tarafından görmezden gelinen dilsiz Kallie, aynı zamanda zalim kayınvalidesi yüzünden hamileliğini kaybetmenin acısını yaşamıştır. Boşanmanın ardından eski kocasının çok sevdiği kadınla nişanlandığını öğrendi. Hafif yuvarlak karnını tutunca, onun kendisine aslında hiç değer vermediğini anladı. Kararlı bir şekilde onu geride bıraktı ve bir yabancı gibi davrandı. Ancak o gittikten sonra, kocası onu bulmak için her yerde aradı. Yolları bir kez daha kesiştiğinde Kallie yeni bir mutluluk bulmuştu bile. İlk kez, kocası alçakgönüllü bir şekilde yalvardı, "Ne olur beni yalnız bırakma..." Ama Kallie'nin cevabı net ve kararlıydı, kalan tüm bağları kopararak. "Çek git!"

İki yıllık evliliğin ardından Esra nihayet hamile kalmıştı. Umut ve sevinçle doluyken, Resul'ün boşanma talebiyle sarsıldı. Hayatını kaybetmek üzereyken, kanlar içinde yatan Esra, Resul'ü arayarak kendisini ve bebeğini kurtarmasını yalvardı. Ancak çağrılarına cevap vermedi. Bu ihanetin acısıyla ülkeyi terk etti. Zaman geçti ve Esra ikinci kez evlenmek üzereydi. Resul çılgına dönmüş bir halde ortaya çıktı ve diz çöktü: "Benim çocuğumu doğurduktan sonra başkasıyla nasıl evlenmeye cesaret edersin?"