Loni Ajimura

Eliana, en yakın arkadaşı ve nişanlısı tarafından, kulüpte bir erkek oyuncağıyla yatması ve ondan hamile kalması için tuzağa düşürülmüştür. İkizlerini doğurduktan beş yıl sonra evine döndü ve Moran Group'ta çalışmaya başladı ve burada CEO Maurice ile tanıştı. Maurice işinde çok başarılı bir iş adamıydı. Ancak gözlerden uzak kalmak için iki farklı kimlikle yaşıyordu. Bir yandan Maurice, diğer yandan Preston olarak yaşıyordu. Kader ikisini tekrar bir araya getirerek heyecan verici bir aşk hikayesine sürükledi. Eliana daha önce yattığı adam olan Preston'la bir kez daha karşılaştığında her şey daha da karmaşık hale geldi. Artık iki erkek tarafından takip ediliyordu, seçim yapmak onun için nasıl mümkün olabilirdi? Eliana, Maurice'in kimliğinin sırrını ne zaman öğrenecekti? Maurice, kendi çocukları olduğunu ne zaman öğrenecekti? Gerçek bir gün ortaya çıktığında Eliana bu adamla nasıl yüzleşecekti? Gelin ve bu gizemi keşfedin.

Özel jetin uğultusu sessizliği boğması gerekirken, kabindeki ağır kasveti daha da artırıyordu. Masanın karşısında, kocam Arda Karahan, bir zamanlar sevdiğim yüzü zalim bir maskeye bürünmüş, soğuk ve gözlerini kırpmadan beni izliyordu. "İmzala şunu, Aslı." Alçak ve sakin sesi havayı bir bıçak gibi kesti. Belge aramızda duruyordu; milyar dolarlık şirketimizin benim olan yarısını ona ve uzun zaman önce kaybettiği eski sevgilisi, evliliğimin üzerine bir hayalet gibi çöken Selin Akay'a devredecek tek bir kağıt parçası. Ellerim titriyordu ama bu sadece belgeden dolayı değildi. Açık jet kapısından, korumaları on altı yaşındaki kız kardeşim Lale'yi tutuyordu. Lale'nin yüzü dehşetle bembeyaz kesilmişti ve binlerce metre yükseklikteydiler. Yalvardığımda, "Selin'in buna ihtiyacı var," demişti. "Sen sadece onun yerini ısıtıyordun, Aslı. Artık geri verme zamanı." Sözleri, kurduğumuz hayatın tüm yanılsamalarını paramparça eden fiziksel bir darbe gibiydi. Aşkım, güvencem, tüm dünyam... hepsi sadece geçici bir dolgu malzemesiymiş. Lale'nin yüzünden sessizce süzülen gözyaşlarını izlerken, en derin sevgimi bir silah olarak kullandığını anladım. İmzam, kırılmış ruhumun bir kanıtı gibi, titrek bir karalamaydı. "İşte. Bitti. Şimdi bırak onu." Yüzünden bir anlık bir tatmin ifadesi geçti. Sonra, korumalar Lale'yi daha sıkı tuttular ve vahşi bir itişle kız kardeşimi açık kapıdan dışarı attılar. Çığlığı rüzgarda paramparça oldu ve geriye sadece idrak edilemeyecek kadar derin bir dehşet kaldı. Onu bırakacağına söz vermişti ama bunun yerine onu öldürmüştü. Ardından gelen karanlıkta, dünyam parçalanırken, acının içinden korkunç bir netlik fışkırdı: Ben asla onun hayatının aşkı olmamıştım; sadece onun iyileştirmek istemediği bir yaraya sardığı bir yara bandıydım. Ama jet alçalırken, kalbimin külleri arasında isyankar bir kıvılcım alevlendi. Hayatta kalacaktım. Kaçacaktım. Ve o bunun bedelini ödeyecekti.

İstanbul'un en korkulan mafya babası olan kocam, bir varis için doğru zaman olmadığını söylemişti. Sonra, rakip ailemizden bir kadınla yaptığı gizli oğlunun vaftiz töreni davetiyesini buldum. İhaneti, beni o kadar sert itip bebeğimizi düşürmeme neden olduğunda zirveye ulaştı ve metresi beni bir uçurumun dibinde ölüme terk etti. Ama hayatta kaldım. Ve televizyonda mimarlık dünyasının en büyük onurunu kabul edişimi izledikten sonra, şimdi otelimin önünde diz çökmüş, kendi yarattığı hayaletten eve dönmesi için yalvarıyor.

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar’ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

Üç yıl önce Demir ailesi, Cem Demir’in sevdiği kadınla evlenme kararına şiddetle karşı çıktı ve ona gelin olarak Sibel Yılmaz'ı seçti. Cem onu sevmiyordu. Aslında, ondan nefret ediyordu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden, Sibel rüyalarındaki üniversiteden davet aldı ve bu fırsatı hemen değerlendirdi. Üç yıl sonra, Cem’in sevdiği kadın amansız bir hastalığa yakalandı. Onun bu son arzusunu yerine getirebilmek için Sibel’i geri çağırdı ve önüne bir boşanma anlaşması koydu. Cem’in bu ani ve acımasız kararı Sibel’in kalbini derinden yaraladı. Yine de, onu özgür bırakmayı seçti ve boşanma belgelerini imzalayacağını söyledi. Ancak Cem, süreci kasıtlı olarak uzatıyor gibiydi. Bu durum Sibel’i şaşkınlık ve hayal kırıklığının ötesinde, derin bir bezginliğe sürüklüyordu. Artık Sibel, Cem’in bu kararsızlığının yarattığı belirsizlik tuzağına sıkışmıştı. Sibel onun bu tutarsız dünyasından kurtulup özgürlüğüne kavuşabilecek miydi? Yoksa Cem, nihayet aklı başına gelip kalbinin sesini dinleyecek mi?

"Elindekinin değerini kaybedince anlarsın." Bu, evlilikleri boyunca karısından nefret eden Samuel için geçerliydi. Tessa her şeyini Samuel'e verdi. Ama o ne yaptı? Onu değersiz bir eşya gibi gördü. Gözünde Tessa bencil, vicdansız ve iğrençti. Ondan her zaman uzak olmak istiyordu. Boşandığı için mutluydu. Ancak bu mutluluk uzun sürmedi. Kısa süre içinde paha biçilmez bir mücevheri elinden kaçırdığını fark etti. Bu sırada Tessa kendi hayatında başarılıydı. "Tessa aşkım, biliyorum çok kötü davrandım, ama dersimi aldım. Bana bir şans daha ver," diye gözyaşları içinde yalvardı Samuel. "Ha-ha! Samuel, sen bir komedyensin. Benden hep tiksinmiyor muydun? Şimdi ne değişti?" diye alayla baktı Tessa. "Ben değiştim, aşkım. Daha olgun bir insan oldum. Lütfen beni geri al. Kabul edene kadar pes etmeyeceğim." Gözleri öfkeyle parlayan Tessa bağırdı, "Defol gözümün önünden! Seni bir daha görmek istemiyorum! "

Aşk güzel bir şeydir derler, ama bu tam olarak doğru değildi. İyi hayatının neden birdenbire bu kadar berbat hale geldiğini anlayamayan Gianna için öyle değildi. Kürtaj olduktan sonra şekli bozuldu. Kariyeri ve itibarı bu yüzden yerle bir olmuştu. Gianna'nın mükemmel hayatı, Elliot ile tanıştıktan sonra kötüye gitmeye başladı. O şeytan oğlu şeytan bir anda ortaya çıktı ve onun ayaklarını yerden kesti. Çok geçmeden kalbini paramparça etti. Hayatı altüst olmuştu, ama o kayıplara karışmıştı. Aşk kesinlikle Gianna için değildi!

Beş yıllık evlilikten sonra Nazlı, Yiğit'i ilk aşkıyla — asla unutamadığı kadınla — bir otele girerken yakaladı. O an her şeyi anladı — Yiğit onunla sırf gerçek aşkına benzediği için evlenmişti. Kırgın bir halde, onu boşanma kâğıtlarını imzalamaya ikna etti ve bir ay sonra, "Yiğit, ben bittim. İkiniz birbirinize zincirlenmiş kalın umarım," dedi. Gözleri kızarmış bir halde ona sarıldı. "Önce sen gelmiştin peşimden." Nazlı'nın şirketi kısa sürede halka arz aşamasına hızla ilerledi. Lansmanda Yiğit, onun başka bir adamın elini tuttuğunu izledi. Deneme kabininde onu sıkıştırdı, gözlerinde yanan yaşlarla. "O gerçekten bu kadar kusursuz mu? Nazlı, özür dilerim... benimle tekrar evlenir misin?"

Ezgi, bir gece sarhoşken milyarderle karışıklık yaşadı. Gürkan'ın yardımına ihtiyaç duydu, çünkü o, Ezgi'nin genç güzelliğine kapılmıştı. Böylece, bir gecelik bir kaçamak olması gereken şey, daha ciddi bir boyut kazandı.Her şey yolundaydı, ta ki Ezgi, Gürkan'ın kalbinin başka bir kadına ait olduğunu keşfedene kadar. İlk aşkı geri döndüğünde, Gürkan eve gelmeyi bıraktı ve Ezgi'yi gecelerce yalnız bıraktı. Ezgi, bir gün yalnızca bir çek ve veda notu alana kadar buna katlandı.Gürkan'ın beklediğinin aksine, Ezgi onu uğurlarken yüzünde bir gülümseme vardı. "Sürdüğü sürece eğlenceliydi, Gürkan. Yollarımız bir daha kesişmesin. Kendine iyi bak."Ama kaderin cilvesi bu ya, yolları yine kesişti. Bu sefer Ezgi'nin yanında başka bir adam vardı. Gürkan'ın gözleri kıskançlıktan yandı. "Nasıl bu kadar çabuk unuttun? Sadece beni sevdiğini sanıyordum!""Evet, sanıyorduN...ama sanmıyorUM!" Ezgi saçlarını geriye atarak karşılık verdi, "Herkesin kısmeti başka, Gürkan. Ayrıca, ayrılmayı isteyen sendin. Şimdi, benimle çıkmak istiyorsan sıraya girmek zorundasın."Ertesi gün, Ezgi milyarlarca dolarlık bir kredi bildirimi ve bir pırlanta yüzük aldı.Gürkan tekrar ortaya çıktı, dizlerinin üstüne çöktü ve "Sırayı bozabilir miyim, Ezgi? Seni hâlâ istiyorum." dedi.

Çoğu kişi için Ayla, küçük bir kasaba kliniğinde çalışan bir doktordu; gerçekte ise sessiz sedasız harikalar yaratıyordu. Emre, ona delicesine âşık olmuş, kavuşmak için nice yalnız geceyi sabırla beklemişti. Bu umut dolu bekleyişin üzerinden tam üç yıl geçmişti ki, korkunç bir trafik kazası onu tekerlekli sandalyeye mahkûm etti ve tüm anılarını silip aldı. Onun hayatını kurtarmak için Ayla, bir anlaşmalı evlilik teklifini kabul etti. Karşılığında duyduğu tek şey ise Emre'nin soğuk sözleri oldu: "Seni asla sevmeyeceğim." Ayla buna sadece hafifçe gülümsedi. "İyi o zaman... Zaten ben de sana âşık değilim." İçine düştüğü şüphe ve umutsuzluk girdabında Emre, her türlü ışıktan kaçıyordu. Fakat Ayla'nın sabrı ve inceliği onu yakaladı, bırakmadı: Onunla aynı hizaya gelmek için diz çekilişi, saçlarını okşayan o sıcak dokunuşu, onu sarsılmaz bir sakinliğe kavuşturan varlığı... Ta ki Ayla'nın yüzündeki o ışıltılı gülümseme, Emre'nin sonsuza dek yok olduğunu sandığı duyguları yeniden tutuşturana kadar.

Nazlı, ailesi nezdinde "çirkin ördek yavrusu" muamelesi görmüş, herkesin hayran olduğu üvey kız kardeşi Elif tarafından ise her fırsatta aşağılanmıştı. Herkesin gözünde, CEO Mert ile nişanlı olan Elif mükemmel kadındı... Ta ki Mert, düğün gününde herkesi şaşkına çevirip Nazlı'yla evlenene kadar! Herkes şok olmuş, Mert'in o "çirkin" kadını neden seçtiğini anlamaya çalışıyordu. İnsanlar onun kenara atılmasını beklerken, Nazlı gerçek kimliğini ortaya sererek herkeste şok etkisi yarattı: Mucizevi bir şifacı, finans dünyasının güçlü bir ismi, değer biçme konusunda bir dahi ve yapay zeka dehası. Nazlı'ya yapılan kötü muamele su yüzüne çıkınca, Mert, onun makyajsız halinin soluk kesici bir fotoğrafını paylaşarak medyayı birbirine kattı. "Eşimin kimsenin onayına ihtiyacı yok."