Possibility

Yvonne, sadakatsiz nişanlısından intikam almak için, Clayton'u her iki tarafın da kazançlı çıkacağı bir ilişkiye ikna etti. Ancak Yvonne, Clayton'ın yanında kendisine benzeyen bir kadın gördüğünde, onun bir yedekten başka bir şey olmadığını anladı. Clayton'ın yaklaşan düğününü öğrenince cömert bir tazminatla ayrıldı. “Clayton, bu iş burada biter,” dedi kararlılıkla. Yvonne'un başka biriyle evleneceği gün Clayton ortaya çıktı, dizlerinin üzerine çökerken çaresizliği gözlerinden okunuyordu. “Yvonne, lütfen, bunu yapma. Onunla evlenme. ”

Alya Meral, otizmli kardeşi Can için gizlice duyusal hassasiyeti olanlara özel bir film gösterimi ayarlamıştı. Bu, onu sürekli kontrol altında tutan nişanlısı Hakan Arısoy'a karşı nadir görülen bir başkaldırıydı. Güçlü bir inşaat imparatorluğunun varisi olan Hakan, durumu öğrendi ve misilleme olarak Can'a uzaktan flaş patlamaları ve kulak tırmalayan çığlıklarla işkence ederek Alya'yı kardeşinin dehşetini izlemeye zorladı. Onu esir aldı, Can'ın çektiği azabı izletti. Tüm bunların sebebi ise yeni takıntısı olan Selin adındaki bir stajyerin, Alya'nın kendisine "ters ters baktığını" iddia etmesiydi. Zulüm, her zaman Selin'in kaprislerine bağlı olarak tırmanıyordu. Selin şikayet ederse, Can acı çekiyordu. Selin sahte bir araba kazası geçirdiğinde, Hakan kansızlığı olan Alya'yı Selin için kan vermeye zorladı, sonra da o kanı çöpe attırdı. Alya'nın dünyası başına yıkıldı. Hakan'ın Can'ı bir silah, kendisini ise kullanılıp atılacak bir eşya olarak gördüğünü anladı. Son darbe, Hakan'ın Selin'in yalan bir suçlaması üzerine Alya'nın çok sevdiği atı Yıldız'ı gözlerinin önünde vahşice öldürmesiyle geldi. Bu canavarca eylem, Alya'nın içinde soğuk ve net bir öfke ateşledi, onu kırılma noktasına getirdi. Sadece kendisi için değil, Can için de kaçması gerektiğini biliyordu.

Cuma akşamları mükemmeldi. Fırından yeni çıkmış tavuğun kokusu, Arda'nın yemek masasının karşısındaki gülümsemesi... Beş yıllık, çocuksuz, çifte gelirli o saadet dolu hayatımız; sadece biz, ne bir çocuk ne de bir evcil hayvan. Sonra bombayı patlattı: burs verdiği bir öğrenci, Selin, hamileydi. Ve çocuk ondanmış. Bunun bir kaçamak olmadığına yemin etti; kullanılmış prezervatiften sperm çalınması gibi akıl almaz bir hikaye anlattı ve işin içinde soy takıntılı, güçlü ailesinin olduğunu söyledi. Ama sonuçları acımasızca gerçekti: "Çocukları sevmeyen" Arda, bambaşka birine dönüşmüş, kendini Selin'e ve doğmamış çocuklarına adamıştı. Ortak ofisimizi darmadağın edip bir bebek odası hazırlamaya başladı, şefkati artık sadece Selin'e özeldi. Evim, artık bana ait olmayan bir mutluluğun hayaletiyle dolup taşmıştı. Son hakaret bir yangın sırasında geldi. Alevlerin arasında mahsur kalmış, onun adını haykırıyordum ama Arda, korkudan sinmiş Selin'i kucaklayıp, "Küçük ailemiz güvende olacak," diye fısıldadı. Yanan bir kiriş sırtıma çökerken, beni dumanların içinde boğulmaya terk etti. Zar zor hayatta kaldım. Ama uyandığımda, benden geçici bir boşanma istiyordu. "Sadece doğum belgesi için," dedi. "Sonra yeniden evleniriz." Gerçekten de o başka bir kadınla hayat kurarken, benim adımı onların çocuğuna kullanırken onu beklemem mi gerekiyordu? Hayır. Artık olmaz. Serum iğnesini kolumdan çektim. Gidiyordum. Hem de temelli.

Korkunç bir kaya tırmanışı kazasından sonra gözlerimi bir hastanede açtım. Seçici hafıza kaybı sayesinde geçmişim bomboş bir sayfaydı. En yakın arkadaşım Ceyda, uzun süredir birlikte olduğum ve artık eski sevgilim olan Efe Kozan'a dair tüm anılarımı yitirdiğimi nazikçe söyledi. Unuttuğum bu adama karşı hiçbir şey hissetmesem de, o ve göz alıcı, kindar sevgilisi Beren Soykan hayatıma hızla yeniden girdiler. Her karşılaşmamız bir öncekinden daha tüyler ürperticiydi. Bana karşı besledikleri kötü niyetli küçümseme neredeyse elle tutulur gibiydi. Beren'in düşme numarası yapmasından Efe'nin şok edici bir fiziksel saldırıyla elimi kırmasına, beni herkesin içinde küçük düşürmesinden Beren'in pasta tasarımlarımı utanmazca çalmasına ve Efe'nin de bir jüri üyesi olarak bu hırsızlığı şok edici bir şekilde onaylamasına kadar, beni yok etmek için amansız bir kampanya yürütüyor gibiydiler. Beren, Efe'nin ailesinin evinde beni diri diri yakmaya bile çalıştı ve Efe beni alevlerin içinde bırakıp gitti. Sözde sevdiğim bu adam, hafızam onu zihnimden sildikten sonra bile nasıl bu kadar zalim olabilirdi? Sürekli ihanetleri, kariyerimi herkesin gözü önünde yerle bir etmesi ve Beren'in çaresizce beni arabayla ezmeye çalışmasıyla doruğa ulaştı. Şaşkınlığım ve acım her geçen gün daha da derinleşiyor, beni her şeyi sorgulamaya itiyordu. Ama bu kaosun ortasında, Can Evren adında nazik, samimi bir pastacı ortaya çıktı. Beni korudu, bana gerçek aşkın neye benzediğini gösterdi. Ve son, yıkıcı bir travma anılarımı geri getirdiğinde bir seçimle yüzleştim: ya geçmişe teslim olacaktım ya da Can'ın sunduğu huzurlu, sevgi dolu geleceği kucaklayıp Efe'nin zehirli gölgesinden uzakta yeni hayatımı kuracaktım.

Dört yılımı, her şeyimi verdiğim adam Boran, televizyonda ülkenin en zengin ailelerinden birinin kızıyla nişanlandığını duyuruyordu. Ben daha bu ihanetin acısıyla bar tezgahına yığılmışken, evimden gelen bir telefonla dünyam başıma yıkıldı. Babam, milyonlarca liralık bir dolandırıcılık suçlamasıyla kelepçelenip götürülmüştü ve tüm kanıtlar onu işaret ediyordu. Karakolda babamın feryatları arasında öğrendiğim gerçek kanımı dondurdu: Bu tuzağı, yeni ailesine sadakatini kanıtlamak isteyen Boran kurmuştu. Yüzleştiğimde ise bana iğrenç bir teklif sundu. "Babanı kurtarmak istiyorsan, nişanlımın gölgesinde gizli sevgilim olacaksın." Teklifini suratına çarptığımda, babamı hapiste çürüteceğiyle ve beni mahvedeceğiyle yemin etti. Her kapı yüzüme kapandı, adalet, parası ve gücü olanlar içindi. Çaresizliğin en dibindeyken, önüme tek bir seçenek konuldu: Boran'ı ve arkasındaki gücü yok edebilecek tek kişiye sığınmak. Nişanlısının abisi, iş dünyasının acımasız prensi ve bir gece önce beni sarhoş bir çöp gibi kenara atan o tehlikeli adam, Kaan Demirören.

Evliliklerinin ilk yılında, Naile Azime'nin kocası onunla aynı yatağı hiç paylaşmadı ve yalnızlık giderek dayanılmaz bir özleme dönüştü. Bunun nedenini, kocasını kız kardeşini öperken yakaladığında anladı—o sadece bir yedekti. Bu amansız özlem nihayet bir hastalığa dönüştüğünde, hastaneye gitti ve ellerindeki sağlam duruşla neredeyse onu çözecek olan bir doktorla tanıştı. Ertesi gün, şirketin yeni CEO'su olarak ortaya çıktı ve onu asistanı yaptı. "Beyefendi, benim bir kocam var. Bana kur yapmayı bırakın." Direnmeye çalıştı, ama sonunda yine de onun sevgilisi oldu. Eski kocası gözyaşları içinde yalvardı, "Naile, yeniden başlayalım. Beni terk etme." Naile soğukça cevap verdi, "Üzgünüm. Yatakta beni tatmin edemeyen bir adamla ilgilenmiyorum."

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar’ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."

O başkentteki en zengin adamdı. Bir karısı vardı, ancak evlilikleri aşksızdı. Bir gece, bir yabancıyla birlikte oldu ve bu, karısından boşanıp o gece birlikte olduğu kadını aramaya karar vermesine neden oldu. Onunla evleneceğine ant içti. Boşanmadan aylar sonra, eski eşinin yedi aylık hamile olduğunu öğrendi. Karısı ona ihanet mi etmişti? Kızıl, bir gece kocasını bulmaya çalışıyordu ve ikisi beklenmedik bir şekilde tutkulu bir gece geçirdiler. Ne yapacağını bilmeyen Kızıl, panikle oradan uzaklaştı ama daha sonra hamile olduğunu öğrendi. Tam olanları kocasına açıklamaya hazırlandığı sırada, kocası aniden boşanmak istediğini söyledi. Adam birlikte olduğu yabancı kızın aslında karısı olduğunu bir gün öğrenebilecek miydi? Peki, bu aşksız başlayan evlilik, şimdi beklenmedik bir dönüşle onları daha da mı uzaklaştıracak, yoksa ikinci bir şansla kalpleri birleştirebilecek mi?

Eylül, annesinin cenazesinde gözyaşlarına boğulurken, kocası Doruk ilk aşkının doğum gününü kutluyordu. Kalbi kırılan Eylül, boşanma belgelerini bıraktı ve sessizce, tek başına uzaklaştı. Beş yıl sonra, bir açık artırmada peçeli baş müzayedeci kalabalığı büyüledi. Söylentilere göre, yüzünü görmek için birileri servet teklif etmişti. Doruk, yıllardır aradığı kadını sonunda buldu ve onu köşeye sıkıştırarak yüzleşti. "Hâlâ kaçmaya mı çalışıyorsun?" "Hiçbir zaman kabul etmedim. Çocuklarım ne olacak?" "Öyleyse bunları açıkla," dedi, önünde duran üç sevimli çocuğu işaret ederek. "Biz boşandık. Beni yalnız bırak." "Onları beş yıl önce hayatımdan çıkardım."

Beş yıllık sadakatin ardından Mina, düğün günü terk edilmenin acısını yaşadı; Kaan'ın gerçek aşkına doğru koştuğunu gözleriyle gördü. Onun buz gibi kalbini asla ısıtamayacağını anlayan Mina, artık yeni bir başlangıç için geride bıraktı her şeyi. İçkiyle geçen bir gecenin ardından uyandığında, kendini asla yan yana gelmemesi gereken biriyle buldu: Ağabeyinin baş düşmanı Mert! Kaçmaya çalışırken, Mert onu yakaladı ve kulağına fısıldadı: "Bütün gece beni öptün. Gitmek diye bir seçeneğin yok." Dünya Mert'i soğuk ve ulaşılmaz biri olarak görüyordu. Oysa Mina söz konusu olduğunda, onun her arzusunu yerine getiriyor, her dediğini yapıyordu. Hatta ona koca bir köy satın almıştı. Bir gün onu kendine çekip sarılırken, sesi alçak, derin ve baştan çıkarıcıydı. Sabahlığı aralanmış, kaslı karnı ortaya çıkmıştı. "Dokunmak ister misin?"

Nazlı, ailesi nezdinde "çirkin ördek yavrusu" muamelesi görmüş, herkesin hayran olduğu üvey kız kardeşi Elif tarafından ise her fırsatta aşağılanmıştı. Herkesin gözünde, CEO Mert ile nişanlı olan Elif mükemmel kadındı... Ta ki Mert, düğün gününde herkesi şaşkına çevirip Nazlı'yla evlenene kadar! Herkes şok olmuş, Mert'in o "çirkin" kadını neden seçtiğini anlamaya çalışıyordu. İnsanlar onun kenara atılmasını beklerken, Nazlı gerçek kimliğini ortaya sererek herkeste şok etkisi yarattı: Mucizevi bir şifacı, finans dünyasının güçlü bir ismi, değer biçme konusunda bir dahi ve yapay zeka dehası. Nazlı'ya yapılan kötü muamele su yüzüne çıkınca, Mert, onun makyajsız halinin soluk kesici bir fotoğrafını paylaşarak medyayı birbirine kattı. "Eşimin kimsenin onayına ihtiyacı yok."

Adeline, Brendan ile üç yıllık evliliği süresince yerin dibine girecek kadar alçakgönüllü bir hale gelmişti. Ancak bunun karşılığında aldığı şey sevgi ve ilgi değil, bitmek bilmeyen bir kayıtsızlık ve küçümsemeydi. Daha da kötüsü, Brendan'ın kalbindeki kadın aniden ortaya çıkınca, Brendan iyice Adeline'den uzaklaştı. Sonunda Adeline daha fazla dayanamayarak boşanmayı istedi. Sonuçta neden böylesine soğuk ve uzak bir adamla kalmalıydı ki? Bir sonraki kesinlikle daha iyi olacaktı. Brendan, eski karısının bavullarıyla birlikte evden ayrılışını izledi. Birden aklına bir fikir geldi ve arkadaşlarıyla bahse girdi. "Kesinlikle ayrıldığına pişman olacak ve kısa sürede yalvararak geri dönecek." Bu iddiayı duyduktan sonra Adeline alayla gülümsedi. "Rüya görmeye devam et!" Birkaç gün sonra Brendan, eski eşini bir barda gördü. Görünüşe göre Adeline, arkadaşlarıyla bir barda boşanmasını kutluyordu. Çok geçmeden, lanet olası kadının yeni bir talibi olduğunu fark etti. Brendan paniklemeye başlamıştı. Üç yıl boyunca kendisine sıkı sıkıya bağlı olan kadın bir anda umursamaz olmuştu. Şimdi ne yapacaktı?

Üç yıllık evlilikleri boyunca, Kadın kocasına sadık bir eş olmuştu. Bir zamanlar sevgisinin ve ilgisinin kocanın kalbini yumuşatacağını düşünürdü, ama yanılmıştı. Sonunda, hayal kırıklığına daha fazla dayanamayarak evliliği bitirmeye karar verdi. Adam, karısının sadece sıkıcı ve donuk olduğunu düşünürdü. Bu yüzden, kadının Grubu'nun yıl dönümü partisinde herkesin önünde boşanma belgelerini önüne koyması şok ediciydi. Ne kadar utanç vericiydi! O andan sonra, herkes, hatta kadın bile, eskiden evli olan çiftin bir daha asla birbirlerini görmeyeceklerini düşündü. Yine yanılmıştı. Bir süre sonra, bir ödül töreninde kadın, en iyi senaryo ödülünü almak için sahneye çıktı. Ödülü ona takdim eden kişi, eski kocası. Ona ödülü uzatırken, aniden elini tuttu ve seyircinin önünde alçakgönüllü bir şekilde yalvardı, "Seni daha önce değerlendirmediğim için üzgünüm. Bana bir şans daha verebilir misin?" Kadın ona kayıtsızca baktı. "Üzgünüm. Şu an tek ilgilendiğim şey işim." Adamın kalbi paramparça oldu. "Gerçekten sensiz yaşayamam." Ama eski karısı sadece uzaklaştı. Kariyerine odaklanması onun için daha iyi değil miydi? Erkekler sadece aklını karıştırırdı—özellikle de eski kocası.