Hilario Dudek

Maeve önceki yaşamında değersiz bir adamı koşulsuzca sevmiş, ancak ne yazık ki trajik bir sonla karşılaşarak denizde boğulmuştur. Yeniden doğdu, tamamen farklı bir hayat yaşamaya karar verdi, neşeli ve taahhütlerin yükünü taşımayan bir hayat. Tesadüf bu ya, geçmiş hayatında aşk rakibi olan düşmanı, pop yıldızı olma umuduyla bir şarkı çıkardı. Ancak, bu isteği asla gerçekleşmeyecekti. Maeve ilk şarkısını çıkardığında, hızla popülerlik kazandı ve sürekli olarak listelerin zirvesine yerleşti. Aşağılık kadın ne zaman acınası bir yüz ifadesi takınsa ve kurbanmış gibi davransa, Maeve onun küçük oyununa ayak uyduruyor ve sonunda suratına sert bir tokat indiriyordu. Günün sonunda, Maeve'in yetenekleri ve becerileri benzersizdi. Geçmiş hayatındaki hatalarından öğrenerek, yavaş yavaş zirveye tırmandı. Kararlı ve acımasız olmasına rağmen, bir zamanlar sevdiği o adama karşı nazik ve şefkatli olmaktan kendini alamıyordu... "Sevgilim, hazırım! Gel, bana eşlik et!" Diye seslendi ona. Çekici ve baştan çıkarıcıydı. Adam, onun cazibesine karşı koyamayarak ona fısıldadı, "Yarın izin al çünkü yataktan çıkamayacaksın!"

Kocam Barlas ve ben, İstanbul'un gözde çiftiydik. Ama o mükemmel evliliğimiz koskoca bir yalandı. Onun bebeğini taşıyacak her kadını öldüreceğini iddia ettiği nadir bir genetik rahatsızlık yüzünden çocuksuzduk. Ölmek üzere olan babası bir veliaht talep ettiğinde, Barlas bir çözüm önerdi: taşıyıcı anne. Seçtiği kadın, Arya, benim daha genç, daha hayat dolu bir versiyonumdu. Birdenbire Barlas hep meşgul olmaya başladı, "zorlu tüp bebek tedavileri" boyunca ona destek oluyordu. Doğum günümü kaçırdı. Evlilik yıldönümümüzü unuttu. Ona inanmaya çalıştım, ta ki bir partide ona kulak misafiri olana kadar. Arkadaşlarına benimle olan aşkının "derin bir bağ" olduğunu, ama Arya ile olanın "ateş" ve "nefes kesici" olduğunu itiraf ediyordu. Onunla Göcek'te, bana yıldönümümüz için söz verdiği o villada gizli bir düğün planlıyordu. Ona bir düğün, bir aile, bir hayat veriyordu; ölümcül bir genetik rahatsızlık yalanını bahane ederek benden esirgediği her şeyi. İhanet o kadar tamdı ki, sanki fiziksel bir darbe yemiş gibiydim. O gece eve geldiğinde, bir iş gezisi hakkında yalan söylerken, gülümsedim ve sevgi dolu eş rolünü oynadım. Her şeyi duyduğumu bilmiyordu. O yeni hayatını planlarken, benim çoktan kaçışımı planladığımı bilmiyordu. Ve kesinlikle, tek bir işte uzmanlaşmış bir servisi, insanları ortadan kaybetme konusunda uzmanlaşmış bir servisi az önce aradığımı bilmiyordu.

On sekizinci yaş günüm bir rüya gibi olmalıydı. Ben Alara'ydım; el üstünde tutulan, çocukluk aşkım Can ile nişanlı ve güçlü abim Arda tarafından korunan o şanslı kız. Hayatlarımız, nüfuzlu bir hanedanın parçası olarak kusursuz bir uyum içindeydi. Ama sonra, ters giden bir bilim deneyi yüzümü tanınmaz hale getirdi ve acı içinde çığlıklar atmama neden oldu. Buna sebep olan stajyer Beren, sanki buhar olup uçmuş, hapsi boylaması an meselesiydi. Abim ve nişanlım intikam yeminleri ettiler. Başlangıçtaki o korumacı tavırları, beni sımsıkı saran güvenli bir battaniye gibiydi. Yine de tuhaf, alaycı sesler kafamın içinde fısıldıyordu: "Ondan etkilendiler. Ona aşık olacaklar. Hem de sırılsıklam." Çok geçmeden, Beren'in "hastalandığı" haberi geldi. Arda ve Can, benim hastane odamı terk edip onun yanına koştular. Aramalarım sesli mesaja düşüyor, benimle olan ilgileri azalıyordu. Sonra da ona saldırdığım iftirasıyla suçlandım. Can, akli dengemin yerinde olmadığını söyleyerek nişanı attı. Önce unutulmuş bir kanada, sonra kenar mahalledeki döküntü bir rehabilitasyon merkezine sürgün edildim. En ağır işleri yapmaya zorlandım. En dip noktayı ise, işlemediğim bir suç için özür dilememi talep ederek beni buz gibi suyun altına soktuklarında gördüm. Neden beni, kendi Alara'larını, hayatımı mahveden bu kadın için terk etmişlerdi? Ben sadece bir pürüz müydüm? Unutmak istedikleri geçmişin hasarlı bir kalıntısı mı? Kafamdaki sesler şok edici gerçeği ortaya çıkardı: "Bu bir saptırmacaydı. Sen bir piyondun. Her şey, çektiğin tüm acılar, stratejik bir hamleydi." Acımın sebebi aşk ya da ihanet değildi; güç için yapılmış soğuk, hesaplı bir fedakarlıktı. Bu mide bulandırıcı netlikle, onların boş özürlerini ve hayatımı "düzeltme" tekliflerini reddettim. Onların yaldızlı kafesinden uzaklaştım, eski benliğimi ve yalanlarını arkamda bıraktım. Şimdi, onların zehirli etkisinden kurtulmuş bir halde, o yozlaşmış şehirden çok uzakta, kendi kaderimi yeniden yazmaya hazır olarak yeni bir bölüme başlıyorum.

Evliliklerinin ilk yılında, Naile Azime'nin kocası onunla aynı yatağı hiç paylaşmadı ve yalnızlık giderek dayanılmaz bir özleme dönüştü. Bunun nedenini, kocasını kız kardeşini öperken yakaladığında anladı—o sadece bir yedekti. Bu amansız özlem nihayet bir hastalığa dönüştüğünde, hastaneye gitti ve ellerindeki sağlam duruşla neredeyse onu çözecek olan bir doktorla tanıştı. Ertesi gün, şirketin yeni CEO'su olarak ortaya çıktı ve onu asistanı yaptı. "Beyefendi, benim bir kocam var. Bana kur yapmayı bırakın." Direnmeye çalıştı, ama sonunda yine de onun sevgilisi oldu. Eski kocası gözyaşları içinde yalvardı, "Naile, yeniden başlayalım. Beni terk etme." Naile soğukça cevap verdi, "Üzgünüm. Yatakta beni tatmin edemeyen bir adamla ilgilenmiyorum."

Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar’ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."

Dört yılımı, her şeyimi verdiğim adam Boran, televizyonda ülkenin en zengin ailelerinden birinin kızıyla nişanlandığını duyuruyordu. Ben daha bu ihanetin acısıyla bar tezgahına yığılmışken, evimden gelen bir telefonla dünyam başıma yıkıldı. Babam, milyonlarca liralık bir dolandırıcılık suçlamasıyla kelepçelenip götürülmüştü ve tüm kanıtlar onu işaret ediyordu. Karakolda babamın feryatları arasında öğrendiğim gerçek kanımı dondurdu: Bu tuzağı, yeni ailesine sadakatini kanıtlamak isteyen Boran kurmuştu. Yüzleştiğimde ise bana iğrenç bir teklif sundu. "Babanı kurtarmak istiyorsan, nişanlımın gölgesinde gizli sevgilim olacaksın." Teklifini suratına çarptığımda, babamı hapiste çürüteceğiyle ve beni mahvedeceğiyle yemin etti. Her kapı yüzüme kapandı, adalet, parası ve gücü olanlar içindi. Çaresizliğin en dibindeyken, önüme tek bir seçenek konuldu: Boran'ı ve arkasındaki gücü yok edebilecek tek kişiye sığınmak. Nişanlısının abisi, iş dünyasının acımasız prensi ve bir gece önce beni sarhoş bir çöp gibi kenara atan o tehlikeli adam, Kaan Demirören.

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

Ezgi, bir gece sarhoşken milyarderle karışıklık yaşadı. Gürkan'ın yardımına ihtiyaç duydu, çünkü o, Ezgi'nin genç güzelliğine kapılmıştı. Böylece, bir gecelik bir kaçamak olması gereken şey, daha ciddi bir boyut kazandı.Her şey yolundaydı, ta ki Ezgi, Gürkan'ın kalbinin başka bir kadına ait olduğunu keşfedene kadar. İlk aşkı geri döndüğünde, Gürkan eve gelmeyi bıraktı ve Ezgi'yi gecelerce yalnız bıraktı. Ezgi, bir gün yalnızca bir çek ve veda notu alana kadar buna katlandı.Gürkan'ın beklediğinin aksine, Ezgi onu uğurlarken yüzünde bir gülümseme vardı. "Sürdüğü sürece eğlenceliydi, Gürkan. Yollarımız bir daha kesişmesin. Kendine iyi bak."Ama kaderin cilvesi bu ya, yolları yine kesişti. Bu sefer Ezgi'nin yanında başka bir adam vardı. Gürkan'ın gözleri kıskançlıktan yandı. "Nasıl bu kadar çabuk unuttun? Sadece beni sevdiğini sanıyordum!""Evet, sanıyorduN...ama sanmıyorUM!" Ezgi saçlarını geriye atarak karşılık verdi, "Herkesin kısmeti başka, Gürkan. Ayrıca, ayrılmayı isteyen sendin. Şimdi, benimle çıkmak istiyorsan sıraya girmek zorundasın."Ertesi gün, Ezgi milyarlarca dolarlık bir kredi bildirimi ve bir pırlanta yüzük aldı.Gürkan tekrar ortaya çıktı, dizlerinin üstüne çöktü ve "Sırayı bozabilir miyim, Ezgi? Seni hâlâ istiyorum." dedi.

Düğünlerinden bu yana beş yıl boyunca kocası tarafından görmezden gelinen dilsiz Kallie, aynı zamanda zalim kayınvalidesi yüzünden hamileliğini kaybetmenin acısını yaşamıştır. Boşanmanın ardından eski kocasının çok sevdiği kadınla nişanlandığını öğrendi. Hafif yuvarlak karnını tutunca, onun kendisine aslında hiç değer vermediğini anladı. Kararlı bir şekilde onu geride bıraktı ve bir yabancı gibi davrandı. Ancak o gittikten sonra, kocası onu bulmak için her yerde aradı. Yolları bir kez daha kesiştiğinde Kallie yeni bir mutluluk bulmuştu bile. İlk kez, kocası alçakgönüllü bir şekilde yalvardı, "Ne olur beni yalnız bırakma..." Ama Kallie'nin cevabı net ve kararlıydı, kalan tüm bağları kopararak. "Çek git!"

Üç yıl önce Demir ailesi, Cem Demir’in sevdiği kadınla evlenme kararına şiddetle karşı çıktı ve ona gelin olarak Sibel Yılmaz'ı seçti. Cem onu sevmiyordu. Aslında, ondan nefret ediyordu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden, Sibel rüyalarındaki üniversiteden davet aldı ve bu fırsatı hemen değerlendirdi. Üç yıl sonra, Cem’in sevdiği kadın amansız bir hastalığa yakalandı. Onun bu son arzusunu yerine getirebilmek için Sibel’i geri çağırdı ve önüne bir boşanma anlaşması koydu. Cem’in bu ani ve acımasız kararı Sibel’in kalbini derinden yaraladı. Yine de, onu özgür bırakmayı seçti ve boşanma belgelerini imzalayacağını söyledi. Ancak Cem, süreci kasıtlı olarak uzatıyor gibiydi. Bu durum Sibel’i şaşkınlık ve hayal kırıklığının ötesinde, derin bir bezginliğe sürüklüyordu. Artık Sibel, Cem’in bu kararsızlığının yarattığı belirsizlik tuzağına sıkışmıştı. Sibel onun bu tutarsız dünyasından kurtulup özgürlüğüne kavuşabilecek miydi? Yoksa Cem, nihayet aklı başına gelip kalbinin sesini dinleyecek mi?

Beş yıllık sadakatin ardından Mina, düğün günü terk edilmenin acısını yaşadı; Kaan'ın gerçek aşkına doğru koştuğunu gözleriyle gördü. Onun buz gibi kalbini asla ısıtamayacağını anlayan Mina, artık yeni bir başlangıç için geride bıraktı her şeyi. İçkiyle geçen bir gecenin ardından uyandığında, kendini asla yan yana gelmemesi gereken biriyle buldu: Ağabeyinin baş düşmanı Mert! Kaçmaya çalışırken, Mert onu yakaladı ve kulağına fısıldadı: "Bütün gece beni öptün. Gitmek diye bir seçeneğin yok." Dünya Mert'i soğuk ve ulaşılmaz biri olarak görüyordu. Oysa Mina söz konusu olduğunda, onun her arzusunu yerine getiriyor, her dediğini yapıyordu. Hatta ona koca bir köy satın almıştı. Bir gün onu kendine çekip sarılırken, sesi alçak, derin ve baştan çıkarıcıydı. Sabahlığı aralanmış, kaslı karnı ortaya çıkmıştı. "Dokunmak ister misin?"

İki yıllık evlilik, Zeynep'in her şeyden şüphe etmesine neden olmuştu; o sözde mutluluk, aslında kocaman bir yalandan başka bir şey değildi. Geçmişini Mert için terk eden Zeynep, karşılığında sadece ihanet ve sahte bir evlilikle karşılaşmıştı. Mert'in kalbinin asla erimeyeceğini nihayet kabul ederek, uzun süredir görüşmediği babasını aradı ve onun ayarladığı evlilik teklifini kabul etti. Etrafında Mert'in onu bir çöp gibi atıp atmayacağına dair fısıltılar ve onunla alay eden kahkahalar yankılanıyordu. Ancak Zeynep küllerinden doğdu – efsanevi bir yarış pilotu, bir kumarhane dehası ve herkesin tanıdığı bir moda tasarımcısı oldu. Mert onu geri kazanmaya çalıştığında, başka bir adam Brinley'i kollarının arasına çekti. "O zaten benim çocuğuma hamile. Sen hâlâ devam edemiyor musun?"