Aşk Denen Yalan

ilk defa sevdiği

Ezgi Köse bunun artık mümkün olmad

karardı. İçgüdüleri 'kaç' diye haykırıyordu ama zayıf, sersemleşmiş bedeni elini

reği ağzında korkusunu belli etmemeye çalıştı. Boğazı düğ

, ama tek kelime etmedi. Aksine,

iyordu. Tamamen yorgun

amıyordu. Dağınık yatak ve vücudundaki sızı açıkça

kurulan bir pusuya dönmüştü. İçki üstüne içki dayadılar; ayakta zor durana d

yeni dönen kocası Kenan Koç'u düşündü. Defalarca mesaj attı, durmadan

r kulaklarınd

tüm sevgiyi ve elde avuçta kalan

ndan acı bir kahkaha döküldü. Battaniye

artvizit çarşaflard

Kartı yavaşça aldı ve logoy

ng'den bi

klının ucundan bile geçmemişti: Geçen geceki a

şte parmağı o

.

ayakkabı gördü—Kenan geri dönmüştü. Bir an d

a bile doğal özgüveni ve keskin hatları göze çarpıyordu. Saçları nemliydi;

r çizgi belirdi. Gözlerindeki ifade soğuk ve uzaktı, bel

dece on

yıl önce, Kenan'ın babası ölüm döşeğindeyken kemik iliği bağışlayıp hayatı

n'la evlenmek

nla evliliği yürütebileceğini sandı—duygusal ola

e Ezgi sadece b

ondan hizmet bekledi, ilgi bekledi; am

demeden heps

—yürek meselesiydi. Onun sevgisini kazanmak için yanıp tutuşuyordu. Bu yüzden, o n

a elinde avucunda vere

yle ilintili olduğunu fısıldıyordu. Eve Kenan'la yüzleşmeye hazır girmişti; fakat burada dur

adıklarından sesi k

Ezgi'nin hazırladığı gömlekle kravata uza

ı. "Öyle boş boş dikilme. Kahvaltıyı

damadı; sesi kısık ama kar