ne

rden oluşan gerçeküstü bir manzaraydı. Bilincim gidip geliyordu ve her yüzeye çıktığımda, ge

n yana büyüdük, çocukluklarımız iç içe geçti, ailelerimiz yaz tatillerini ve bayram yemeklerini paylaştı. O saygın bir h

maktı. Birbirimizin tüm dünyasıydık. Elbette genç aşıkların yaptığı gibi saçma sapan tartışmalarımız, önemsiz şeyler yüzünden dramatik "ayrılıklarımız" olurdu. Bir keresinde s

un gölgesinden uzakta "kendimi bulmam" gerektiğine inanarak ilişkiyi bitirdim. Kendi ayaklarım üzerinde

dum. Sevmeyi, bir ilişkiyi beslemeyi, yakınlığa değer vermeyi öğrenmiştim. Ediz'le geçirdiğim zamandan, bazen acı çekerek öğrendiğim tüm dersleri Kerem'e aktardım. Ediz

rmuş, yeni başlangıcıma metanetli bir tanık olmuştu. Bana cömert bir çeyiz vermişti; bu onun kalıcı sevgisinin bir jesti,

güve

uhumun derinliklerinde yankılandı, uzun sür

ni bir daha bırakma." Sıcak ve nazik eli saçlarımı okşadı. "Çok özür dil

lanık bir beyazlıktı. Steril bir beyazlık. Karanlık, nemli bodr

ti, eli elimi kavramıştı. Genelde çok s

ecek kadar derin bir rahatlama dalg

emeye bıraktı. Elimi sıktı, sonra telaşla döndü. "Hemşire! Doktor! Uyandı!" Cüzdanını çıkardı, eli

ı anne babam. Annemin genellikle çok dingin olan yüzü bir endişe maskes

den yaşlar süzülerek yatağımın yanın

elimi okşadı. "Güzelim, bizi çok korkuttun." Ediz'

itreyerek. "Üç uzun gündür ve gecedir bilincin k

r bir bedel ödeyecek. Küçük bir sağlıklı yaşam merkeziyle oyun oynadığını sandı. Kızıma dokunduğunda ne ol

her zaman ölçülü tonlarda konuşan, sessiz bir aile babasıydı. Kendini her zaman bize yetecek kadar kazana

klı yaşam merkezine yaptığı her 'yatırımın', her genişlemenin, her karlı girişimin aslında paravan şirketler aracılığıyla tarafımızdan stratejik olarak yönlendirildiğini f

ez hepimiz yurtdışına taşınıyoruz. O canavarı bir daha asla görmek zorunda kalmayacaksın." Saçlarımı okşadı, dokunuş

izyon dikkatimi çekti. Bir haber kanalı açıkt

n ellerinde bebeğine yapılan korkunç saldırıyı ayrıntılarıyla anlattı. Melis Hanım, kıskançlık ve mesleki rekabetten ka

der maskesine dönmüş Melis görünüyordu. "Zavallı bebeğim," diye hıçkırdı, "o çok mas

ine de bir kahkahaydı. Sonsuza kadar yara iziyle mi kalacak? diye düşündüm. Kendi çocuğuna asit

dan sesim güçlükle duyuluyordu. "Planını takdir ediyorum. Ama gitmeden önce... Burada halletmem gereken birkaç şey var. A