in Bakı

çürüsün. Bir çocuğa zarar veren bir canavarın başına neler geldiğini herkes görs

aba ipin ayak bileklerime battığını hissettim. Sonra o mide bulandırıcı düşüş geldi ve dünya tersine döndü. Artık beni aşağılık bir suçl

dik baktı. "Bırakın acı çeksin. Bunu kendi başına getirdi." Döndü ve uzakl

heybetli bir siluet. Hiçbir şey söylemedi ama yanağımda bir sıcaklık, hafif bir b

Küçük güvercinim." Ses pürüzlüydü, duyguyla tıkanmıştı. "Tanrı'ya y

ün s

n Bakış

i, takipçilerinin sempatisini sonuna kadar sömürüyordu ama Kerem ona odaklanamıyordu. Defne. Adamların

ydi. "Efendim, bulduk. Bahset

çarpıyordu. "Ne olmuş oraya

Beş yıl önce. Bir kadınla. Yerel halk ikinizi de net bir şekilde hatır

yle düştü. Ses, aniden çöken sessizlikte yankılandı. Zihni allak bullak oldu. Defne

na dönmüştü. "Neden bahsediyorsun sen?! Delirdin mi

, fotoğraflar getirdik. Belgeler. İtalya'dan evlilik cüzdanları. Araba k

ülümseyen güzel bir kadına dolamış genç bir adam. Gülüşüyor, öpüşüyorlardı; gözleri inkâr edilemez

ayıcı bir ızdırap. Parçalanmış ve göz kamaştırıcı anılar birbiri ardına zihnine çarptı. Saçl

boğuk bir çığlık koptu. Villa. Sahil. Kü

çatallanmıştı. "Onu geri ge

ak için gittik. Ama o gitmiş. İki gün önce orta

lktı ve koştu. Ofisinden fırladı, o görkemli merdivenlerden indi, ön kapıdan dışarı çıktı. Bakımlı bahçelerin içinden, kapılar

aykıran ve ona canavar diyen öfkeli kalabalıklarla kaynıyordu. "Çocuk istismarcısı! Kapatın onu içeri!" diye bağ

astığı metal düzenek yoktu. Defne'den hiçbir iz yoktu

son, meydan okuyan çığlığını hatırladı: "Bundan sonra sen ve ben iki yabancıdan başka bir şey değiliz." O zama

ılık olduğuna kendini ikna etmişti. Onu umursamadığını, aslında hiç umursamadığını söylemişti kendine. Ona doğru hissettiği kafa karıştırıcı çeki

kişiyi, her ajansı, her özel dedektifi çılgınca aradı. "

edi. Ne bir iz vardı ne de bir ipucu. Sa

desin? Çocuklar ağlıyor. Eve gelip onları te

bir teselli arayışıyla. Buraya bağlı. Geri gelecektir. Güvenlik ekibine aramaya devam etmelerini

i havayı dolduruyordu. "Senin çocuklarınla baş edilmiyor, Kero!

ları yüzünden çocuklara öfkeyle bağırmıştı. Hatta Defne'nin yaralarını incelemeye kalkmış, içinde onu rahatlatmaya yönelik garip, inkâr edilemez bir istek duymuştu. Fakat sonra Melis aramış,

hâlâ sızlayan kalbi sıkıştı. Gülümsemeye zorladı kendini ve oğlunu kucağına almak için eğildi. Bi

fark etmedi. Bir derginin kısmen kapattığı, tek bir okunmamış k