İhanetten Sonra Bağı Çözdüm: Alfa'nın Gözleri Kıpkırmızı

Üç yıl önce kalp yetmezliği teşhisi konduktan sonra, ben, Aria Green, sürü liderim Luke Perry'nin kalp naklimi sevgilisinin babasına cömertçe verdiğini izledim.

Layla Vale, yasak aşk, yatakta ne kadar mükemmel uyum sağladıklarını ve çocuklarının ne kadar uslu olduğunu göstere göstere anlatıyordu.

Kalbim paramparça oldu.

Luke beni aldattığı için onu artık eşim olarak kabul etmeyecektim.

Ancak bana ait olan kalp naklini geri alacaktım.

Beş yıldır saklı tutulan telefon numarasını tuşladım.

"Ameliyat için Green Sürü'süne geri döneceğim. Beni bir hafta içinde almaya gel."

Ancak gerçekten ayrıldığımda, pişman olan Luke oldu.

Aria'nın Bakış Açısı: "Aria'nın kalp naklini Layla'nın babasına mı veriyorsun?"

Bugünkü acı verici tedavi sona erdikten sonra, duvara yaslanarak hastane odasına doğru yavaşça ilerledim, sürü liderim Luke ile iyi haberi paylaşmak için sabırsızlanıyordum.

Doktor sonunda uygun bir kalp bulmuştu. Kurtulmuştum.

Ancak kapıya ulaştığımda, sürü doktorunun öfkesini zor bastırdığı sesi duydum.

"Evet. Eminim." Luke'un sesi sakindi ve dengeliydi. "Layla bana iki çocuk verdi. Karşılığında bu kalp naklini babasına araştırma için vermek mantıksız değil."

"Peki ya Aria?" doktor sert bir şekilde sordu, sesi yükseldi. "Kalp yetmezliği terminal aşamada. Akciğerlerindeki sıvı giderek kötüleşiyor. Nakil olmadan üç aydan fazla hayatta kalamaz!"

"Aria güçlüdür." Luke'un tonunda endişe yoktu. "İkinci uygun kalbi bekleyebilir. O zamana kadar, ilaç onu hayatta tutar."

Zihnim tamamen boşaldı. Buz gibi duvara tutunarak ayakta kalmayı başardım.

Luke ne diyordu?

Üç yıldır beklediğim, hayatımı kurtarmak için olan kalp naklini başka bir kadının babasına mı veriyordu? Ve Layla ile çocukları mı vardı?

Bu imkansızdı.

Yanılmış olmalıydım. Bu bir yanlış anlaşılma olmalıydı.

Kapıyı açıp açıklama talep etmek üzereyken, odadaki iletişim cihazı titreşti.

Ardından Luke'un sesi geldi, o kadar şefkat doluydu ki neredeyse aşk damlıyordu, birkaç saniye önceki soğuklukla hiç alakası yoktu. "Bebeğim, beni özledin mi?" İletişim cihazından yumuşak, narin bir kadın sesi geldi. "Luke, geri mi dönüyorsun? Unutma, bu gece yıl dönümümüz. Ve çocuklarımız seni çok özledi."

İki farklı çocuk sesi takip etti.

"Baba, hediye olarak o tüylü pembe tavşanı istiyorum!"

"Ben de dönüşen bir robot istiyorum!"

"Tamam. Hepsini sizin için alacağım." Luke gülerek yanıtladı. Sesindeki şımartma, hastanede yattığım üç yıl boyunca neredeyse hiç hissetmediğim bir şeydi.

Ağzımı kapatıp geri çekildim. Gözyaşlarım nihayet durdurulamaz bir şekilde döküldü ve içimdeki son umut izi tamamen çöktü.

Luke beni gerçekten aldatmıştı.

Sadece aldatmamıştı. Başka bir dişi kurtla iki çocuk yapmıştı.

Peki ya ben? Bu beni ne yapıyordu? Ve bana vaat ettiği sadakat ve sevgi ne olmuştu?

On sekiz yaşımdayken babamla kavga ettikten sonra Green Sürü'den ayrıldım. O zaman Luke ile tesadüfen tanıştım ve ilk görüşte ona aşık oldum.

Luke adanmış ve sarsılmazdı. Perry Sürü'sü beni insan doğduğum için dışladığında, bir kurt adam ve bir insanın sonucu olarak, kimliğime asla aldırış etmedi.

Her baskıya karşı benim için durdu. Kader eşi Layla'yı reddetmenin acısını çekmek anlamına gelse bile, beni tereddütsüz seçti.

Ne zaman aşağılanırsam beni korudu. Yüzümdeki kiri sildi, yaralarımı sardı ve bana "Korkma. Sen benim Luna'msın. Seni sonsuza dek seveceğim." dedi.

Kalp yetmezliği, ölümle burun buruna teşhisi konduktan sonra, Luke beni asla terk etmedi. Bunun yerine, sürüye olan görevlerini bir kenara bıraktı ve neredeyse hastanede benimle yaşadı.

Ne zaman elektrik şoku terapisi görsem, kapının dışındaydı, acıdan titriyordu.

Gece yarısı nefes almakta zorlandığımda, çağrı düğmesine basan ilk kişi hep oydu. Bütün gece elimi tutarak uyanık kalır, ertesi sabah gözleri kan çanağına dönmüş bir şekilde beni terk etmemem için yalvarırdı.

Onun hayatımın aşkı olduğuna inanıyordum.

Hiç beklemediğim şey, tüm bunların bir oyun olduğu, Luke'un kurduğu bir yalan olduğuydu.

Hastane odası kapısı açıldı.

Luke beni kapının önünde gözyaşları içinde gördüğünde, endişeyle yanıma koştu. "Aria, neden ağlıyorsun? Kendini kötü mü hissediyorsun?"

Beni nazikçe kollarına aldı, adeta kırılacak kadar hassas bir şeymişim gibi dikkatli hareket etti.

Luke beni yatağa yerleştirdi, battaniyeyi üzerime örttü, sonra gözyaşlarımı silmek için bir mendil kullandı. "Ameliyattan korkuyor musun? Endişelenme. Doktorlarla her şeyi konuştum. En iyi seçeneği seçeceğiz. Yakında iyileşeceksin."

Karşımda duran nazik sürü liderine baktım ve göğsümdeki acı o kadar sıkıştı ki neredeyse nefes almak imkansız hale geldi. Performansı kusursuzdu. O sözleri duymamış olsaydım, kalp naklimi kaybederdim ve gerçeği asla bilmeden acı içinde ölürdüm.

Gözlerimdeki alaycı ve nefret dolu bakışı bastırarak Luke'tan sarılmasını istedim.

Luke beni hemen kollarına çekti, şımartarak mızmızlandığımı sordu.

Göğsüne yaslanarak, şimdi tamamen sahte görünen sıcaklığı hissettim ve sessizce elimi cebine sokarak iletişim cihazını aldım.

"Biraz sıcak su istiyorum." Luke'u nazikçe ittiğimde oda da sıcak su yoktu. Luke bir bardak aldı ve aceleyle dışarı çıktı.

Parmak izimle iletişim cihazını açtım. Sadakatini kanıtlamak için uzun zaman önce parmak izlerimi kaydetmişti.

Arama kaydını açtığımda, en sık aranan kişi "Büyük Jocelyn" olarak etiketlenmişti. Ancak Jocelyn Phillips'ın kodunun bu numarayla hiçbir ilgisi olmadığını açıkça hatırlıyordum.

Düşünmeye zaman yoktu. Hızla cihaza bir izleme kodu gömdüm.

Tam bitirdiğimde Luke geri döndü.

Bana sıcak suyu uzattı, yavaşça içmemi hatırlattı, sonra alnımı öpmek için eğildi. "Konseyin acil bir işi var. Sonra geri geleceğim."

Luke aceleyle ayrıldı.

On dakika sonra izleme sistemini açtım.

Luke'u temsil eden kırmızı nokta hızla hareket etti, sonra çok iyi bildiğim bir adreste durdu. Evimiz.

Metresini ve gayrimeşru çocuklarını kendi ellerimle dekore ettiğim eve taşımıştı.

Öfkeyle titreyerek evin gözetleme kaydını açtım. Yıllar önce sadece bitkileri uzaktan kontrol etmek için kurmuştum. Bunun gibi kullanılacağını hiç hayal etmemiştim.

Ekranda, Layla iki çocukla oturma odasında bekliyordu. Luke içeri girdiği anda gülümseyerek ona koştu ve kollarını ona doladı.

Luke çantasından bir tavşan oyuncağı ve dönüşen robot oyuncağı çıkardı ve çocuklara verdi.

"Teşekkürler Baba!" Çocuklar neşeyle bağırarak oyun alanına koştular. Layla parmak uçlarına yükseldi ve Luke'u öptü. "Sonunda geri döndün. Çocuklar ve ben seni çok özledik."

"Ben de seni özledim." Luke kolunu onun etrafına doladı ve yatak odasına doğru yönlendirdi. Bizim yatağımıza çöküp öpüşerek ve birbirlerine dolanarak, kıyafetler yere saçılmış haldeydi.

Daha fazla iğrenç bir şey görmemek için yayını zamanında kapattım, ancak o son anda Luke'un Layla'ya verdiği hediyeyi gördüm—mavi kristal bir kolye.

Okyanusun Kalbi kolyesi, babamın anneme düğün hediyesi, değeri bir milyar dolar.

Nefesim bir anda hızlandı.

Luke. Sadece beni aldatmamıştı. Annemin yadigârını çalmış ve ebeveynlerimin sarsılmaz aşkını kirli elleriyle kirletmişti.

Bu asla hoş göreceğim bir şey değildi.

Beş yıldır dokunulmamış yastığımın altına saklanmış bir iletişim cihazını çıkardım. İçinde bir daha asla aramayacağıma yemin ettiğim bir numara vardı.

Arama düğmesine basarken parmaklarım titriyordu. Hat bağlandığında, derin bir nefes alarak kararlı bir şekilde konuştum. "Baba, düzenlemenizi kabul ediyorum. Ameliyat için Green Sürü'süne geri döneceğim. Beni bir hafta içinde almaya gel."

Luke, ihanet etmeyi seçtiğin için artık sahte aşkına ihtiyacım yok.

Ancak bana ait olan kalp naklini kimse elimden alamayacak.