On Bir Düşük, Son Bir Kesim

On birinci düşükten sonra, Clara Fulton tekrar hamile kaldı. Hamileliği korumak için, günlerce hastane yatağında hapis kalarak, sürekli iğne üstüne iğne olarak, çocuğunu kurtarması gereken özel ilacı bekledi.

Sonra gerçeği öğrendi. Sekiz yıllık kocası Ethan Grayson, o özel ilacın tek dozunu yeni hamile kalan metresine çoktan vermişti.

Clara, yüzündeki gözyaşlarını sildi ve gözünü karartarak aldığı bir karar ile çaresizce korumaya çalıştığı hamileliğini sonlandırdı.

Artık kadınlar arasında gidip gelen bir adam istemiyordu. Ancak samimiyeti ihlal eden herkes bedelini ödemeliydi.

Hiç kullanmadığı bir telefonu çıkardı ve içinde kayıtlı tek numarayı çevirdi.

"Beni babam olarak kabul etmemi istemiştin, değil mi? Bir hafta içinde beni al gel. Yerine geçeceğim."

Ayrıldıktan sonra Ethan'ın, her düşündüğü tanrının önünde diz çöküp yalvararak geri dönmesi için dua edeceğini bilmiyordu..

.....

On ikinci hamileliğinde, Clara bebeği güvende tutmak için tam altı ay boyunca hastane yatağına mahkum oldu. Sonunda özel ilaç başarıyla geliştirildi.

İlk hamileliğinden beri, Ethan onun durumunu stabilize edecek bir ilaç yaratmak için bir araştırma enstitüsüne büyük yatırımlar yapmıştı. Şimdi nihayet sonuç vermişti.

Araştırma enstitüsünden gelen mesaj ulaştığında, Ethan başını eğip hızla yazmaya başladı. Clara'ya baktığında, gözleri o kadar nazikti ki tatlılığa dönüşüyor gibiydi.

Clara ona gülümsedi, sonra başını eğip tabletini alarak oyun oynamaya başladı. O sırada Ethan'ın mesajlaşma uygulamasından çıkış yapmadığını fark etti. Mesajlar yağmur gibi geliyordu.

"Bay Grayson, özel ilaçtan sadece bir doz üretildi. Bayan Zane henüz hamileliğinin başında ve sağlığı yerinde. Ona vermeye gerçekten gerek yok."

"Ivy benimle kaldığı için zaten yeterince acı çekti. O narin bir kadın ve benim çocuğuma hamile kalması hiç kolay olmadı. Bu bebekle ilgili bir sorun çıkmasına izin veremem."

"Ancak Bayan Grayson'ın bu hamileliği son derece zorlu geçti. Günlük enjeksiyon alıyor, yatağa mahkum ve sürekli düşük riski altında..." "Zaten o kadar çok düşük yaptı ki bir tane daha fark etmez. Bir dahaki hamileliğinde ilaç seri üretime geçmiş olur."

Clara her kelimeyi tanıyordu. Ancak bir araya geldiklerinde, tamamen yabancı hissettirdi. Sanki buz gibi suya dalmıştı. Vücudu kontrolsüzce titremeye başladı, gözleri "benim çocuğuma hamile" sözlerine kilitlenmişti.

Ethan'ın yanında on yılı aşkın bir süre durdu. Birlikte ateş ve kanın içinden geçerek, hiçbir şeyden liderliğe yükseldiler.

Kimse artık onları aşağılamaya cesaret edemezdi.

İkisine de ait olan bir çocuk için, sayısız hap yuttu ve bitmek bilmeyen enjeksiyonlara katlandı.

Her gece, Ethan onu kucaklayıp ağladı, pes etmeleri gerektiğini, sağlığının her şeyden önemli olduğunu söyleyerek. Yine de onun kararlılığını asla sarsamadı.

Yatağa uzanıp bir enjeksiyon daha aldığında, Ethan onun yanında diz çöküp kendine zarar verirdi, acısını paylaşmaya kararlı olurdu.

Her düşük yaptığında, kendini suçlar, bunun ellerindeki kanın cezası olduğuna inanırdı. Nefes alamayan bir adam gibi dua ederdi—diz çöker, sesi kısılmış, gökyüzünden bu dünyada koruyamadığı çocuğu kucaklamasını dilenirdi.

Nasıl olur da böyle bir adam, Clara altı ay boyunca hastane yatağında hareketsiz yatarken, başka bir kadını hamile bırakabilirdi?

Clara'nın gözleri kızardı, hala uzakta hızla yazan Ethan'a baktı.

Bakışlarını hisseden Ethan, endişeyle dolu gözlerini kaldırdı.

"Ne oldu tatlım? Korkma. Özel ilaç yakında hazır olacak. Bebeğimiz güvenle doğacak."

Başını eğdiği anda, çizgi film avatarından yeni bir mesaj geldi.

"Tatlım, oğlumuz tekme attı. Gel çabuk, hisset."

Ethan'ın nefesi hızlandı, tereddütsüz cevap verdi. "Hemen geliyorum."

"On dakikan var. Eğer o zamana kadar burada olmazsan, seni görmezden geleceğim."

Bir düzine öfkeli ama sevimli çıkartma sohbeti doldurdu.

Ethan hızla yazdı, onu yatıştırıyordu. "Sevgilim, kızma. Yoldayım."

Birkaç öpücük çıkartması bile ekledi.

Bu, bir zamanlar en çok küçümsediği davranıştı.

O anda, Clara görünmez bir elin kalbini sıkıca kavradığını, nefes almasını zorlaştırdığını hissetti.

Gözlerinin önünde, Ethan kendi dünyasında kaybolmuştu, dudaklarında belirgin bir gülümseme vardı.

Demek ki doğruydu. Ethan gerçekten başka bir kadına sahipti. Clara kendini kandırmak istese de, artık yapamazdı.

İkisi de gecekondu mahallelerinde büyüdüler. Clara'nın bilinmeyen bir babası olan bir çocuğu vardı. Ethan'ın annesi dövülüp kovulmuş, onu babasının sürekli suistimali altında hayatta kalmaya bırakmıştı.

Clara'nın nazik, sevgi dolu bir annesi vardı. Onu söylentilerden ve zalimlikten korumak için, Clara bir sopa alarak kötülük dolu olanlara karşı çılgınca saldırdı.

Aynı sopayı Ethan babası tarafından yarı ölü dövüldüğünde onu korumak için kullandı, elini tutarak eve götürdü.

O yıl, Clara on iki, Ethan dokuz yaşındaydı.

Clara on beş yaşındayken ve annesi ağır hastalandığında, Ethan hayatının geri kalanında Clara'yı koruyacağına yemin etti.

Hayatta kalmak için birbirlerine dayandılar, sadece hayatta kalmak için yeraltı dünyasına katıldılar. Hayatlarını tehlikeye atarak, zirveye tırmandılar ve sonunda Asterfall'ı kontrol altına aldılar. Artık kimse onları ezemezdi.

Her şey nihayet iyileşmeye başladığında, Clara kan bağı olan bir aile üyesi özlemi içindeydi. Bu istek için, yıkıcı bir bedel ödedi.

Onu bekleyen, hayal ettiğinden çok daha derin bir ihanetti.

"Özel ilaçla ilgili endişeli misin?" Ethan, Clara'nın gözlerindeki yaşları nihayet fark etti. Hızla telefonunu bırakıp onları silmek için uzandı.

"İlaç zaten geliştirildi. Üzülme. Çok geçmeden, bana Baba ve sana Anne diyecek bir çocuk olacak."

Ethan, geleceğin nazik bir resmini çiziyordu. Clara yumruklarını sıkıca sıktı, tırnakları derisine battı. Acı, onu acı verici bir şekilde net tuttu.

"Batı tarafında birileri sorun çıkartıyor. Onunla ilgilenmem gerekiyor. Biraz dinlen."

Ethan, bu bahaneyle dönüp gitmeye hazırlanırken, Clara bileğinden yakaladı. Ona baktı, sesine sakinlik zorlayarak onu sınadı.

"Kendimi pek iyi hissetmiyorum. Benimle kalabilir misin?"