Harper

Erkek arkadaşım, burs verdiği kıza takıntılı hale geldi. Zamanla ilişkimizdeki sorunlar su yüzüne çıktı ve bu sınavdan kaçamadık. Gerçekler ortaya döküldüğünde, hiç beklemediğim bir sakinlikle karşıladım her şeyi. Zorlu bir ikilemin ardından, erkek arkadaşım beni seçti ve onu hayatımızdan çıkardı. Nişan törenimizde ise, o kızın göle düştüğü söylentisi ortalığı sardı. Gözlerim kızararak, panik içindeki sevgilime sarıldım: "Oraya gidersen, aramızda her şey biter." Baktığım yüzde ise tiksinti ve suçlama okunuyordu. "Onu kaybetmek geleceğimi kaybetmek gibi. Beni senden soğutma." Elimden kurtulup koşarak uzaklaşırken, donup kaldım. Gelinliğime bakarak acı acı güldüm. O fikrini değiştirmeyi reddettiğine göre, ben neden aynı yerde kalayım ki?

Babam ne zaman aile anlaşmasından bahsetse gözleri parlardı. Hangi kız daha yüksek YKS puanı alır ve prestijli bir üniversiteye girerse, kasabanın gözdesi Mert Karahan ile evlenecekti. Kaybeden ise kasabanın fakir mahallesinden, başıboş olduğu söylenen Davut Yılmaz ile evlenecekti. Bu sadece bir aile sohbeti değildi; bu bir tekrar gösterimiydi. İlk hayatımda, akıllı olan bendim. En yüksek puanları, prestijli üniversite kabulünü ben aldım. Mert'le evlendim, güzel bir evde yaşadım. Ama "altın çocuk" Mert bir canavara dönüştü. Davut'la evlenmek zorunda kalan ablam Ceyda aşırı dozdan öldükten sonra, Mert beni suçladı. Önce zalimleşti, sonra vahşileşti. Onun çocuğuna hamileyken, beni evimizin balkonundan aşağı itti. "Eğer sınav sonuçlarıyla oynamasaydın, Ceyda hayatta olacaktı!" diye bağırmıştı, yüzü nefretle kasılmıştı. Sonra karanlık. Düşüşü, acıyı, o kahredici ihaneti hatırlıyorum. Mükemmel hayatım korkunç bir yalandan ibaretmiş. Evlendiğim adam tarafından, onun çocuğunu taşırken öldürüldüm. Bir rüya nasıl bu kadar acımasız bir kâbusa dönüşebilirdi? Ama sonra geri döndüm. Her şeyi yeniden yaşıyordum. Bu sefer her şeyi hatırlıyordum. Bu sefer geçmişi tekrarlamayacaktım. Bu sefer Mert Karahan ile evlenmeyecektim. Bu, dışlanmış Davut Yılmaz ile evlenmek anlamına gelse bile.

Hayallerini, kocası Mert'in teknoloji imparatorluğu YıldızTek için feda eden bir kadın olan Elif, yıkıcı bir teşhisle yüzleşir: ileri evre pankreas kanseri. Ölümüyle boğuşurken, Mert'in Ceyda Sancak ile artan sadakatsizliği ve kendisine karşı buz gibi kayıtsızlığıyla yüzleşir. Mert, onu teselli etmek yerine acısını küçümser ve onu drama yapmakla suçlar, hatta "dikkatini çekmek için ölmesini" önerir. Yaklaşan ölümünün acımasız gerçeği, Elif'i paramparça olmuş evliliğinin ve kocasının ihanetinin sert gerçeğiyle yüzleşmeye zorlar. Sadece kalp kırıklığı getiren hayata veda ederek, yakılma törenini düzenler ve son vedasına hazırlanır. O zayıflarken bile, Ceyda'nın kötü niyetli alayları devam eder ve Elif ile Mert'in ilk evlerinin, masum aşklarının ve ortak hayallerinin sembolünün acımasızca yıkılmasıyla doruğa ulaşır. Son anlarında Elif, Mert'e imzalanmış bir boşanma protokolü ve onunla hiç tanışmamış olmayı dilediğini belirten bir günlük yazısı bırakır; onu yok ettiğini ve her şeyini aldığını söyler. Suçluluk duygusu ve Elif'in ölümünün korkunç bir hayaliyle boğuşan Mert, ikinci bir şans verildiğine inanarak ilk evlerini yeniden inşa ederek ve "dirilmiş" Elif'i sevgi ve ilgiye boğarak günahlarından arınmaya çalışır. Ancak, yarattığı bu sahte gerçeklik, 20. evlilik yıldönümlerinde, hayalet bir Elif'in yıkıcı gerçeği açıklamasıyla paramparça olur: Mert, kederinden ve eylemlerinin sonuçlarından kaçmak için umutsuz bir rüyanın, bir halüsinasyonun içinde yaşamaktadır. Rüyası çökerken Mert her şeyini kaybeder – YıldızTek'i, servetini ve akıl sağlığını – sonunda yok olur, yok ettiği kadın ve asla geri kazanamayacağı aşk tarafından sonsuza dek lanetlenmiş bir hayalete dönüşür.

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

Beş yıllık evlilikten sonra Nazlı, Yiğit'i ilk aşkıyla — asla unutamadığı kadınla — bir otele girerken yakaladı. O an her şeyi anladı — Yiğit onunla sırf gerçek aşkına benzediği için evlenmişti. Kırgın bir halde, onu boşanma kâğıtlarını imzalamaya ikna etti ve bir ay sonra, "Yiğit, ben bittim. İkiniz birbirinize zincirlenmiş kalın umarım," dedi. Gözleri kızarmış bir halde ona sarıldı. "Önce sen gelmiştin peşimden." Nazlı'nın şirketi kısa sürede halka arz aşamasına hızla ilerledi. Lansmanda Yiğit, onun başka bir adamın elini tuttuğunu izledi. Deneme kabininde onu sıkıştırdı, gözlerinde yanan yaşlarla. "O gerçekten bu kadar kusursuz mu? Nazlı, özür dilerim... benimle tekrar evlenir misin?"

Üç yıl önce Demir ailesi, Cem Demir’in sevdiği kadınla evlenme kararına şiddetle karşı çıktı ve ona gelin olarak Sibel Yılmaz'ı seçti. Cem onu sevmiyordu. Aslında, ondan nefret ediyordu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden, Sibel rüyalarındaki üniversiteden davet aldı ve bu fırsatı hemen değerlendirdi. Üç yıl sonra, Cem’in sevdiği kadın amansız bir hastalığa yakalandı. Onun bu son arzusunu yerine getirebilmek için Sibel’i geri çağırdı ve önüne bir boşanma anlaşması koydu. Cem’in bu ani ve acımasız kararı Sibel’in kalbini derinden yaraladı. Yine de, onu özgür bırakmayı seçti ve boşanma belgelerini imzalayacağını söyledi. Ancak Cem, süreci kasıtlı olarak uzatıyor gibiydi. Bu durum Sibel’i şaşkınlık ve hayal kırıklığının ötesinde, derin bir bezginliğe sürüklüyordu. Artık Sibel, Cem’in bu kararsızlığının yarattığı belirsizlik tuzağına sıkışmıştı. Sibel onun bu tutarsız dünyasından kurtulup özgürlüğüne kavuşabilecek miydi? Yoksa Cem, nihayet aklı başına gelip kalbinin sesini dinleyecek mi?

Nazlı, ailesi nezdinde "çirkin ördek yavrusu" muamelesi görmüş, herkesin hayran olduğu üvey kız kardeşi Elif tarafından ise her fırsatta aşağılanmıştı. Herkesin gözünde, CEO Mert ile nişanlı olan Elif mükemmel kadındı... Ta ki Mert, düğün gününde herkesi şaşkına çevirip Nazlı'yla evlenene kadar! Herkes şok olmuş, Mert'in o "çirkin" kadını neden seçtiğini anlamaya çalışıyordu. İnsanlar onun kenara atılmasını beklerken, Nazlı gerçek kimliğini ortaya sererek herkeste şok etkisi yarattı: Mucizevi bir şifacı, finans dünyasının güçlü bir ismi, değer biçme konusunda bir dahi ve yapay zeka dehası. Nazlı'ya yapılan kötü muamele su yüzüne çıkınca, Mert, onun makyajsız halinin soluk kesici bir fotoğrafını paylaşarak medyayı birbirine kattı. "Eşimin kimsenin onayına ihtiyacı yok."

Ezgi, bir gece sarhoşken milyarderle karışıklık yaşadı. Gürkan'ın yardımına ihtiyaç duydu, çünkü o, Ezgi'nin genç güzelliğine kapılmıştı. Böylece, bir gecelik bir kaçamak olması gereken şey, daha ciddi bir boyut kazandı.Her şey yolundaydı, ta ki Ezgi, Gürkan'ın kalbinin başka bir kadına ait olduğunu keşfedene kadar. İlk aşkı geri döndüğünde, Gürkan eve gelmeyi bıraktı ve Ezgi'yi gecelerce yalnız bıraktı. Ezgi, bir gün yalnızca bir çek ve veda notu alana kadar buna katlandı.Gürkan'ın beklediğinin aksine, Ezgi onu uğurlarken yüzünde bir gülümseme vardı. "Sürdüğü sürece eğlenceliydi, Gürkan. Yollarımız bir daha kesişmesin. Kendine iyi bak."Ama kaderin cilvesi bu ya, yolları yine kesişti. Bu sefer Ezgi'nin yanında başka bir adam vardı. Gürkan'ın gözleri kıskançlıktan yandı. "Nasıl bu kadar çabuk unuttun? Sadece beni sevdiğini sanıyordum!""Evet, sanıyorduN...ama sanmıyorUM!" Ezgi saçlarını geriye atarak karşılık verdi, "Herkesin kısmeti başka, Gürkan. Ayrıca, ayrılmayı isteyen sendin. Şimdi, benimle çıkmak istiyorsan sıraya girmek zorundasın."Ertesi gün, Ezgi milyarlarca dolarlık bir kredi bildirimi ve bir pırlanta yüzük aldı.Gürkan tekrar ortaya çıktı, dizlerinin üstüne çöktü ve "Sırayı bozabilir miyim, Ezgi? Seni hâlâ istiyorum." dedi.

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

Ezgi, Kenan'ın karısı olarak üç yıl boyunca gördüğü kötü muameleye katlandı, aşk uğruna her şeyinden vazgeçti. Ancak, Kenan'ın kız kardeşi onu uyuşturup bir müşterinin yatağına gönderdiğinde, Ezgi artık dayanamadı. Tüm zehirli evliliği ardında bırakarak, boşanma belgelerini bıraktı ve çekip gitti. Yıllar sonra, Ezgi dünyayı fethetmiş parlayan bir yıldız olarak geri döndü. Kenan onu tekrar gördüğünde, Ezgi'nin yeni aşkı ile kendisi arasındaki tüyler ürpertici benzerliği görmezden gelemedi. Başka biri için sadece bir yedek olmuştu. Geçmişi anlamlandırmaya çaresizce çabalayan Kenan, Ezgi'nin önüne çıkıp ona sordu: "Ben senin için hiçbir şey ifade etmedim mi?"

Beş yıllık sadakatin ardından Mina, düğün günü terk edilmenin acısını yaşadı; Kaan'ın gerçek aşkına doğru koştuğunu gözleriyle gördü. Onun buz gibi kalbini asla ısıtamayacağını anlayan Mina, artık yeni bir başlangıç için geride bıraktı her şeyi. İçkiyle geçen bir gecenin ardından uyandığında, kendini asla yan yana gelmemesi gereken biriyle buldu: Ağabeyinin baş düşmanı Mert! Kaçmaya çalışırken, Mert onu yakaladı ve kulağına fısıldadı: "Bütün gece beni öptün. Gitmek diye bir seçeneğin yok." Dünya Mert'i soğuk ve ulaşılmaz biri olarak görüyordu. Oysa Mina söz konusu olduğunda, onun her arzusunu yerine getiriyor, her dediğini yapıyordu. Hatta ona koca bir köy satın almıştı. Bir gün onu kendine çekip sarılırken, sesi alçak, derin ve baştan çıkarıcıydı. Sabahlığı aralanmış, kaslı karnı ortaya çıkmıştı. "Dokunmak ister misin?"

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Basit bir asistan olarak, gecenin bir yarısında CEO'ya yetişkin filmleri paylaşmasını talep eden bir mesaj göndermek cesurca bir hareketti. Beklenildiği gibi, Bahar hiçbir film almadı. Ancak CEO'nun yanıtı şöyle oldu: "Paylaşacak filmim yok ama canlı bir demonstrasyon sunabilirim." Tutku dolu bir gecenin ardından Bahar işini kaybedeceğinden emindi. Fakat patronu ona şöyle bir teklifle geldi: "Benimle evlen. Lütfen bunu düşün." "Bay Bayraktar, şaka yapıyorsunuz, değil mi?"