Claudius Kissack

Kadın, doğduğu gece annesi tarafından terk edilmiş ve kırsalda büyükannesi tarafından büyütülmüştü. Hayatı sakin ve sıradan geçiyordu, ta ki yirmi yaşına girmeden önce bir grup adam çıkagelip ona gerçek kimliğini açıklayana kadar. Ortaya çıktı ki, aslında zengin bir ailenin kayıp kızıydı ve ailesi aniden onu geri istiyordu. Geçmiş yılların acısını telafi edeceklerini sanmıştı, ancak dehşet içinde öğrendi ki asıl amaçları, diğer kızları yerine engelli bir adamla evlendirmekti. Hatta onu zorlamak için savunmasız büyükannesini bile pazarlık kozu olarak kullanacak kadar ileri gitmişlerdi. Adam, güçlü bir ailenin varisiydi ancak ailesi iflasın eşiğindeydi. Üstelik geçirdiği bir trafik kazası sonucu, bu huysuz adam artık tekerlekli sandalyeye bağımlı yaşıyordu. Bu zor durumdan kurtulmak umuduyla kadınla evlendi. Ancak düğün gecesinde, ikisi arasında iki yıl sonra boşanmayı öngören bir anlaşma imzalandı. Peki bu evlilik gerçekten iki yıl dayanabilecek miydi? Adam, karısının şımarık bir zengin değil, sade bir köylü kızı olduğunu ne zaman öğrenecekti? Peşini bırakmayan bir takipçi ile soğuk ve mesafeli kocası arasında, kadın nihai kararını kime verecekti?

Ruh eşim Alfa Hakan'a on yıl boyunca sadakatle hizmet ettim. Bugün, Gümüş Ay sürüsünün Luna'sı olarak taç giyeceğim gündü. Sarsılmaz bağlılığımın kutlanacağı bir zafer anıydı. Ancak törenden hemen önce, onun Beta'sıyla konuşmasına kulak misafiri oldum. Bana "çorak bir tarla" dedi ve yerime hamile metresi Derya'yı getireceğini alaycı bir şekilde söyledi. Hatta üç gün içinde sürünerek geri döneceğime dair bahse bile girdi. Tüm sürünün önünde, benim başarısızlığımın kanıtı olarak sahte bir doktor raporunu havaya kaldırarak Derya'yı yeni Luna olarak ilan etti. Uzaklaşmaya çalıştığımda ise ona saldırmakla suçlandım. Hakan'ın Alfa Emri bir balyoz gibi üzerime indi ve beni dizlerimin üzerine çökmeye zorladı. Gözleri nefretle dolu bir şekilde, "Gelecekteki Luna'nıza saldırdı," diye kükredi. Son emri ise gümüşle bezenmiş kırbaçların getirilmesiydi. Kırbaçlar sırtımı parçalara ayırdıktan sonra savaşçıları beni bir çöp gibi ormana fırlatıp ölüme terk etti. Acı ve zehrin etkisiyle bilincimi kaybettim. Gözlerimi açtığımda ise yine bir esirdim. Tepemde, rakip sürümüzün korkunç Alfa'sı Baran Boz duruyordu. Yırtık pırtık giysilerime ve kanayan yaralarıma baktı. Sesi, yıllardır zihnimde çınlayan o kelimeleri tekrarlarken soğuk ve sorgulayıcı bir fısıltı gibiydi. "İşe yaramaz bir dişi kurt mu?"

Bu Sevgililer Günü'nde, on yıllık erkek arkadaşım Arda Hakyemez'i, o meşhur, altı ay sonrasına anca yer bulunan popüler restorana gitmeye nihayet ikna etmiştim. Onuncu yıl dönümümüzdü, büyük bir olaydı ve belki, sadece belki, bu sefer her şey farklı olur diye düşünüyordum. Daha yeni oturmuştuk ki telefonu çaldı. Arayan Aslı Koral'dı. Arda'nın, "Saçmalama, sen ondan daha anlayışlısın. Hemen geliyorum," dediğini duydum. Dışarı çıktı ve bir daha asla geri dönmedi. Restoran kapanana kadar orada tek başıma oturdum. Sonra bir mesaj attı: "Aslı iyi değil. Onu güvenli bir şekilde evine bırakmam lazım. Sen bir taksiye atla, eve geç. Varınca haber ver." Aslı'nın sosyal medya paylaşımını gördüm; birlikte çekilmiş eski ve yeni fotoğraflarının altına, "Büyümeyi hiç öğrenemedim ama neyse ki kaprislerime katlanacak biri hep var," yazmıştı. Daha sonra, oturduğumuz apartmana döndüğümde, Arda'yla birlikte asansöre binen iki siluet gördüm. Bu Aslı olmalıydı. Arda mesaj attı: "Yorgunum. Bu gece kavga etmek istemiyorum." İçime kahredici bir ağırlık çöktü. Üniversiteden sonra, Arda'nın peşinden gitmek için harika bir iş teklifini reddetmiş, kendi hayallerimden onun için vazgeçmiştim. Eski arkadaşlarımın çoğuyla bağım kopmuştu. Şimdi, gerçekten gidecek hiçbir yerim yoktu. On yılımı onu bekleyerek, hayatını ve işini kurmasına yardım ederek geçirmiştim. Hep "anlayışlı" ve "uysal" olmuştum, onun ihtiyaçlarını her zaman ön planda tutmuştum. Sonuçta ise gerçekten arzuladığı kadın olan Aslı'yla kıyaslanmıştım. Neden her şeyimi onun için feda etmiştim ki? O gece telefonumu elime alıp ona iki mesaj gönderdim: "Artık anlayışlı olmak istemiyorum. Arda, bitti." Artık onsuz bir Ceyda Mertoğlu'nun kim olduğunu bulma zamanı gelmişti.

Dışarıdan bakıldığında kadın, herkesin hor gördüğü bir evlatlıktı. Oysa yeraltı yarış dünyasında "Karanlığın Gülü" olarak anılıyor, gecenin hızı ve heyecanıyla yaşıyordu. Ancak adam'ın eve dönüşü ve yaşanan tutkulu bir gece, onu aileden kopma planlarından saptırdı. Adam, aile mirasının acımasız varisi olarak tüm hedefleri ustalıkla yönlendiriyordu. Tüm kontrolüne rağmen, kendini evlatlık kız kardeşi - aynı zamanda iş ortağı ve efsanevi yarışçı olan bu kadın'ın gizemli cazibesine kaptırdı.

Sena, evlat edinen ailesinin yanında yirmi yıl boyunca yaşadı ve onların her türlü kullanımına sessizce katlandı. Gerçek kızları ortaya çıktığında, Sena'yı gerçek ailesine geri gönderdiler, çünkü onların parasız olduğunu düşündüler. Aslında, gerçek ailesi evlat edinen ailesinin asla ulaşamayacağı seçkin bir çevreye aitti. Sena'nın düşeceğini umarken, onun gizli kimliklerini öğrendiklerinde nefesleri kesildi: küresel bir finans dehası, yetenekli bir mühendis, efsanevi bir yarışçı... Gizli kimliklerinin sonu var mıydı? Eski nişanlısı nişanı bozduktan sonra Sena, onun ikiz kardeşiyle tanıştı. Ancak beklenmedik bir şekilde eski nişanlısı çıkageldi ve ona olan aşkını itiraf etmeye başladı…

Emily, üç zorlu yıl boyunca Braiden'ın mükemmel eşi olmak için çabaladı, ancak onun sevgisi uzak kaldı. Braiden başka bir kadın için boşanmayı istediğinde, Emily ortadan kayboldu ve daha sonra onun en nihai fantezisi olarak yeniden ortaya çıktı. Eski eşini alaycı bir gülümsemeyle reddederek meydan okudu, "Bir iş birliğiyle ilgilenir misin? Sen kimsin ki zaten?" Erkeklere ihtiyacım yoktu; Emily özgürlüğü tercih etti. Braiden onun peşinden ısrarla koşarken, Emily'nin gizli kimliklerini ortaya çıkardı: bir numaralı hacker, şef, doktor, değerli taş oymacısı, yeraltı yarışçısı... Her bir keşif, Braiden'in şaşkınlığını artırdı. Emily'nin uzmanlık alanları neden sınırsız görünüyordu? Emily'nin mesajı açıktı: O her şeyde mükemmeldi. Kovalamaca devam etsin!

Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar’ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."

Evliliklerinin ilk yılında, Naile Azime'nin kocası onunla aynı yatağı hiç paylaşmadı ve yalnızlık giderek dayanılmaz bir özleme dönüştü. Bunun nedenini, kocasını kız kardeşini öperken yakaladığında anladı—o sadece bir yedekti. Bu amansız özlem nihayet bir hastalığa dönüştüğünde, hastaneye gitti ve ellerindeki sağlam duruşla neredeyse onu çözecek olan bir doktorla tanıştı. Ertesi gün, şirketin yeni CEO'su olarak ortaya çıktı ve onu asistanı yaptı. "Beyefendi, benim bir kocam var. Bana kur yapmayı bırakın." Direnmeye çalıştı, ama sonunda yine de onun sevgilisi oldu. Eski kocası gözyaşları içinde yalvardı, "Naile, yeniden başlayalım. Beni terk etme." Naile soğukça cevap verdi, "Üzgünüm. Yatakta beni tatmin edemeyen bir adamla ilgilenmiyorum."

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Üç yıl boyunca Kaya ailesinin Boğaz'daki yalısında, sosyetenin alay konusu olan, sesi soluğu çıkmayan köylü kılıklı sünepe gelin bendim. Kocam Kerem beni sosyetik güzeli Melis'le aldattığında ve boşanma protokolünü önüme koyduğunda tek kuruş nafaka istemedim. Adliye koridorunda, üzerimdeki bol trençkot ve kalın kemik gözlüklerimle bana iğrenerek baktı. "Sokaktan topladım seni! Dua et ki seni tek kuruşsuz sokağa atmakla yetiniyorum!" diye bağırdı herkesin içinde. Metresi Melis ise koluna girip sahte bir acımayla, sokakta kalmamam için bana eski dairesinin anahtarını teklif etti. Onlar için ben, sadece Kaya ailesinin lütfuyla yaşamış ve şimdi kapının önüne konulan bir çöptüm. Kerem, beni bu şehirde bir kuru ekmeğe muhtaç edeceğine yemin ederken, içimden sadece gülmek geliyordu. Bilmedikleri şey şuydu; ben o yalıdaki aşağılanmalara sadece anneme yardım eden babaannesine olan vefa borcum için katlanmıştım. Son imzayı atıp tuvaletteki aynanın karşısına geçtiğimde, o demode gözlükleri çöpe fırlattım ve saçlarımı açtım. Üç yıllık esaret bitmiş, hesap tamamen kapanmıştı. Kerem, metresi Melis'in ölümcül karaciğer yetmezliğini tedavi ettirebilmek için yeraltı tıp dünyasının mutlak hâkimi "King"in açtığı atış yarışmasını kazanmak zorundaydı. O gece, üç yıldır kapalı olan şifreli bilgisayarımı açtım, kan kırmızısı rujumu sürdüm ve karanlık ağa giriş yaptım. Kerem'i tam da en güvendiği, en kibirlendiği o poligonda, herkesin gözü önünde ezip geçecektim. Oyun asıl şimdi başlıyordu.

Claudia ve Anthony on iki yıldır birbirlerini tanıyorlardı. Üç yıllık ilişkilerinin ardından, düğün tarihleri belirlendi. Evlenme haberleri şehirde büyük yankı uyandırdı. Duygular doruktaydı; birçok kadın Claudia'ya fazlasıyla kıskançlık duymaya başladı. İlk başlarda Claudia nefretten rahatsız olmadı. Ancak Anthony, bir çağrı aldıktan sonra onu nikâh masasında terk ettiğinde, Claudia yıkıldı. "Hak etti!" Düşmanları onun düştüğü duruma sevindi. Haber kulaktan kulağa hızla yayıldı. Garip bir olay dönüşü, Claudia sosyal medyada bir güncelleme paylaştı. Evlilik cüzdanıyla çekilmiş bir fotoğrafını "Bundan sonra bana Bayan Dreskin deyin" başlığıyla paylaştı. Halk hâlâ şoku atlatmaya çalışırken, yıllardır sosyal medyada bir şey paylaşmamış olan Bennett, "Artık evli bir adam" başlığıyla bir gönderi yaptı. Halk şaşkınlığa boğuldu. Birçok kişi, Bennett ile evlenerek altın madalya kazanan Claudia'yı yüzyılın en şanslı kadını olarak nitelendirdi. Anthony'nin rakibinin yanında karınca gibi kaldığını bir bebek bile biliyordu. O gün son gülen Claudia oldu. Düşmanlarının şaşkın yorumlarından zevk alırken, aynı zamanda alçakgönüllülüğünü de koruyordu. İnsanlar hâlâ evliliklerinin tuhaf olduğunu düşünüyorlardı. Bunun sadece bir menfaat evliliği olduğuna inanıyorlardı. Bir gün, bir gazeteci Bennett'a evliliği hakkında yorum yapma cesaretini gösterdi ve Bennett tatlı bir tebessümle, "Claudia ile evlenmek başıma gelen en iyi şey" diye cevapladı.

Herkese, CEO'nun özel asistanı olarak tanınıyordu. Oysa kimseye göstermediği dört duvar arasında, asla kamuoyuna duyurulmamış bir eşti. Defne, hamile olduğunu öğrendiğinde dünyalar onun olmuştu. Ancak bu mutluluk, kocası Çınar'ın ilk aşkına gösterdiği yoğun ilgiyle gölgelendi ve yerini derin bir endişeye bıraktı. Ağırlaşan kalbiyle, onu özgür bırakıp gitmeye karar verdi. Yolları tekrar kesiştiğinde, Çınar'ın dikkatini ilk çeken şey Defne'nin artık iyice belirginleşen hamile karnı oldu. "Kimin çocuğunu taşıyorsun?!" diye sert bir şekilde sordu. Defne ise sadece küçümseyen bir gülümsemeyle karşılık verdi. "Seni hiç mi hiç ilgilendirmez, canım eski kocacığım!"

Katie, kötü şöhretli bir serseri olan Dillan ile evlenmeye zorlanmıştı. Küçük kız kardeşi onunla alay etti, "Sen sadece evlatlık bir kızsın. Onunla evlendiğin için şükret!" Dünya Katie'nin sıkıntılarını bekliyordu, ancak evlilik hayatı beklenmedik bir huzurla gelişti. Hatta bir çekilişte gösterişli bir malikane kazandı! Katie, Dillan'ın kollarına atlayarak onu uğurlu yıldızım olarak gördü. Dillan ise, "Hayır Katie, bana tüm bu şansı getiren sensin," diye yanıtladı. Sonra, bir gün, kaderin oyunu olarak, Dillan'ın çocukluk arkadaşı Katie'nin yanına geldi. "Ona layık değilsin. Al bu 50 milyonu ve onu terk et!" Katie, nihayet Dillan'ın gerçek kimliğini kavradı - dünyanın en zengin adamı olduğunu öğrendiğinde şok oldu. O gece, titreyerek, boşanma konusunu Dillan'a açtı. Ancak, Dillan onu sahiplenici bir şekilde kucaklayarak, "Sahip olduğum her şeyi sana veririm. Boşanma söz konusu bile olamaz!" dedi.