Claudius Kissack

Kadın, doğduğu gece annesi tarafından terk edilmiş ve kırsalda büyükannesi tarafından büyütülmüştü. Hayatı sakin ve sıradan geçiyordu, ta ki yirmi yaşına girmeden önce bir grup adam çıkagelip ona gerçek kimliğini açıklayana kadar. Ortaya çıktı ki, aslında zengin bir ailenin kayıp kızıydı ve ailesi aniden onu geri istiyordu. Geçmiş yılların acısını telafi edeceklerini sanmıştı, ancak dehşet içinde öğrendi ki asıl amaçları, diğer kızları yerine engelli bir adamla evlendirmekti. Hatta onu zorlamak için savunmasız büyükannesini bile pazarlık kozu olarak kullanacak kadar ileri gitmişlerdi. Adam, güçlü bir ailenin varisiydi ancak ailesi iflasın eşiğindeydi. Üstelik geçirdiği bir trafik kazası sonucu, bu huysuz adam artık tekerlekli sandalyeye bağımlı yaşıyordu. Bu zor durumdan kurtulmak umuduyla kadınla evlendi. Ancak düğün gecesinde, ikisi arasında iki yıl sonra boşanmayı öngören bir anlaşma imzalandı. Peki bu evlilik gerçekten iki yıl dayanabilecek miydi? Adam, karısının şımarık bir zengin değil, sade bir köylü kızı olduğunu ne zaman öğrenecekti? Peşini bırakmayan bir takipçi ile soğuk ve mesafeli kocası arasında, kadın nihai kararını kime verecekti?

Ruh eşim Alfa Hakan'a on yıl boyunca sadakatle hizmet ettim. Bugün, Gümüş Ay sürüsünün Luna'sı olarak taç giyeceğim gündü. Sarsılmaz bağlılığımın kutlanacağı bir zafer anıydı. Ancak törenden hemen önce, onun Beta'sıyla konuşmasına kulak misafiri oldum. Bana "çorak bir tarla" dedi ve yerime hamile metresi Derya'yı getireceğini alaycı bir şekilde söyledi. Hatta üç gün içinde sürünerek geri döneceğime dair bahse bile girdi. Tüm sürünün önünde, benim başarısızlığımın kanıtı olarak sahte bir doktor raporunu havaya kaldırarak Derya'yı yeni Luna olarak ilan etti. Uzaklaşmaya çalıştığımda ise ona saldırmakla suçlandım. Hakan'ın Alfa Emri bir balyoz gibi üzerime indi ve beni dizlerimin üzerine çökmeye zorladı. Gözleri nefretle dolu bir şekilde, "Gelecekteki Luna'nıza saldırdı," diye kükredi. Son emri ise gümüşle bezenmiş kırbaçların getirilmesiydi. Kırbaçlar sırtımı parçalara ayırdıktan sonra savaşçıları beni bir çöp gibi ormana fırlatıp ölüme terk etti. Acı ve zehrin etkisiyle bilincimi kaybettim. Gözlerimi açtığımda ise yine bir esirdim. Tepemde, rakip sürümüzün korkunç Alfa'sı Baran Boz duruyordu. Yırtık pırtık giysilerime ve kanayan yaralarıma baktı. Sesi, yıllardır zihnimde çınlayan o kelimeleri tekrarlarken soğuk ve sorgulayıcı bir fısıltı gibiydi. "İşe yaramaz bir dişi kurt mu?"

Bu Sevgililer Günü'nde, on yıllık erkek arkadaşım Arda Hakyemez'i, o meşhur, altı ay sonrasına anca yer bulunan popüler restorana gitmeye nihayet ikna etmiştim. Onuncu yıl dönümümüzdü, büyük bir olaydı ve belki, sadece belki, bu sefer her şey farklı olur diye düşünüyordum. Daha yeni oturmuştuk ki telefonu çaldı. Arayan Aslı Koral'dı. Arda'nın, "Saçmalama, sen ondan daha anlayışlısın. Hemen geliyorum," dediğini duydum. Dışarı çıktı ve bir daha asla geri dönmedi. Restoran kapanana kadar orada tek başıma oturdum. Sonra bir mesaj attı: "Aslı iyi değil. Onu güvenli bir şekilde evine bırakmam lazım. Sen bir taksiye atla, eve geç. Varınca haber ver." Aslı'nın sosyal medya paylaşımını gördüm; birlikte çekilmiş eski ve yeni fotoğraflarının altına, "Büyümeyi hiç öğrenemedim ama neyse ki kaprislerime katlanacak biri hep var," yazmıştı. Daha sonra, oturduğumuz apartmana döndüğümde, Arda'yla birlikte asansöre binen iki siluet gördüm. Bu Aslı olmalıydı. Arda mesaj attı: "Yorgunum. Bu gece kavga etmek istemiyorum." İçime kahredici bir ağırlık çöktü. Üniversiteden sonra, Arda'nın peşinden gitmek için harika bir iş teklifini reddetmiş, kendi hayallerimden onun için vazgeçmiştim. Eski arkadaşlarımın çoğuyla bağım kopmuştu. Şimdi, gerçekten gidecek hiçbir yerim yoktu. On yılımı onu bekleyerek, hayatını ve işini kurmasına yardım ederek geçirmiştim. Hep "anlayışlı" ve "uysal" olmuştum, onun ihtiyaçlarını her zaman ön planda tutmuştum. Sonuçta ise gerçekten arzuladığı kadın olan Aslı'yla kıyaslanmıştım. Neden her şeyimi onun için feda etmiştim ki? O gece telefonumu elime alıp ona iki mesaj gönderdim: "Artık anlayışlı olmak istemiyorum. Arda, bitti." Artık onsuz bir Ceyda Mertoğlu'nun kim olduğunu bulma zamanı gelmişti.

Evliliklerinin ilk yılında, Naile Azime'nin kocası onunla aynı yatağı hiç paylaşmadı ve yalnızlık giderek dayanılmaz bir özleme dönüştü. Bunun nedenini, kocasını kız kardeşini öperken yakaladığında anladı—o sadece bir yedekti. Bu amansız özlem nihayet bir hastalığa dönüştüğünde, hastaneye gitti ve ellerindeki sağlam duruşla neredeyse onu çözecek olan bir doktorla tanıştı. Ertesi gün, şirketin yeni CEO'su olarak ortaya çıktı ve onu asistanı yaptı. "Beyefendi, benim bir kocam var. Bana kur yapmayı bırakın." Direnmeye çalıştı, ama sonunda yine de onun sevgilisi oldu. Eski kocası gözyaşları içinde yalvardı, "Naile, yeniden başlayalım. Beni terk etme." Naile soğukça cevap verdi, "Üzgünüm. Yatakta beni tatmin edemeyen bir adamla ilgilenmiyorum."

Kadın, üç yıllık evli olduğu kocasıyla ilk kez bir yatakta karşılaşacağını asla hayal edemezdi. Sonrasında gerçek bir çift gibi yaşamaya başlayacaklarını ummuştu, ancak kocası onu tanımadı. Onu bir fahişe sanmıştı ve tüm benliğiyle nefret ediyordu. Kadın, boşanmanın ardından yollarının bir daha asla kesişmeyeceğini düşünmüştü. Ancak kader onu beklenmedik bir oyunla sınava çekti. Nihayetinde kocasının şirketinde hukuk danışmanı olarak işe başladı. Kocası sonunda onu tanıdı. Gözü artık başka hiçbir şey görmeyecek kadar âşık olmuştu ve "Benimle kal," demekten kendini alamadı. "Ne?" Kadın kulaklarına inanamadı. "Efendim, benimle hiç ilgilenmeyen siz değil miydiniz?" Üstelik sadece istifa ediyorum. Neden bu kadar büyütüyorsunuz?" Adam, gururunu bir kenara atıp ona kalbini açmakla, onu sonsuza kadar kaybetmek arasında bir ikilem yaşıyordu. Sonunda anlaşıldı ki gerçek aşk, büyük savaşlar gerektiriyordu. Her şeye rağmen onu geri kazanabilecek miydi?

Genç kadın, üç yıllık evliliğin ardından soğuk kalpli kocasının ona hiç değer vermediğini anladı. Bu süre zarfında, bir gün onun yavaş yavaş kendisini seveceğini çocuksu bir saflıkla düşündü. Ancak kocası onu diz çökmeye ve kendini aşağılamaya zorladığında, onun hakkında yanıldığını anladı. Bu adamın ona karşı hiçbir duygusu yoktu. Peki, artık onu neden sevsin ki? Kocası ona diz çökmek ile boşanmak arasında bir seçim sunduğunda, tereddüt etmeden ikincisini seçti. Sonuçta, gençliğini bu pisliğe neden harcasındı ki? Servet içinde yüzen ailesiyle her gün eğlenmesi daha hoş olmaz mıydı?

Genç kadın, aslında varlıklı bir ailenin kızıydı, ancak küçük yaşta annesini kaybedince yetim kaldı. O günden sonra hayatı, onu acımasız bir mücadeleye zorlayan zorlu bir yol oldu. Babası ve üvey annesi, asıl nişanlısı üvey kız kardeşi olması gereken güçlü bir adamla onun evlenmesini ayarladı. Kaderine boyun eğmek istemeyen kadın, düğün günü kaçtı ve o gece kim olduğunu bilmediği biriyle yakınlaştı. Aynı gece gizlice kaçmaya çalıştı ancak babası onu bulmakta gecikmedi. Kaçış planı başarısız olunca, nihayetinde "vekil gelin" olmaya zorlandı. Beklenmedik bir şekilde, evliliği boyunca kocası ona şaşırtıcı derecede iyi davrandı. Zamanla, bu gizemli kocasının kendisine ait pek çok sır sakladığını fark etmeye başladı. Peki, o kader gecesinde birlikte olduğu adamın aslında kocasının ta kendisi olduğunu öğrenebilecek miydi? Kocası ise, evlendiği kadının sadece bir "vekil" olduğunun farkına varacak mıydı? Ve sıradan gibi görünen kocasının, aslında gizemli bir milyarder olduğu gerçeği ne zaman su yüzüne çıkacaktı? Tüm bu sırların perdesi, bu kitabın sayfaları arasında aralanıyor.

Kadın, kız kardeşinin yerine geçti ve ailenin varisi olma statüsünü kaybetmiş olan engelli adam ile nişanlandı. Başlangıçta sadece görünürde bir evlilikten ibaretti birliktelikleri. Ancak, kadın hakkında yavaş yavaş ortaya çıkan şeyler işleri değiştirdi. Meğer o uzman bir bilgisayar korsanı, gizemli bir besteci ve uluslararası ünlü bir taş oymacısının tek varisiymiş... Onun hakkında ne kadar çok şey ortaya çıkarsa, adam o kadar rahat edemiyordu. Ünlü bir sanatçı, ödüllü bir oyuncu, varlıklı bir ailenin mirasçısı—o kadar mükemmel erkek kadın'ın peşinden koşuyordu ki. Adam ne yapmalıydı?

Düğünlerinden bu yana beş yıl boyunca kocası tarafından görmezden gelinen dilsiz Kallie, aynı zamanda zalim kayınvalidesi yüzünden hamileliğini kaybetmenin acısını yaşamıştır. Boşanmanın ardından eski kocasının çok sevdiği kadınla nişanlandığını öğrendi. Hafif yuvarlak karnını tutunca, onun kendisine aslında hiç değer vermediğini anladı. Kararlı bir şekilde onu geride bıraktı ve bir yabancı gibi davrandı. Ancak o gittikten sonra, kocası onu bulmak için her yerde aradı. Yolları bir kez daha kesiştiğinde Kallie yeni bir mutluluk bulmuştu bile. İlk kez, kocası alçakgönüllü bir şekilde yalvardı, "Ne olur beni yalnız bırakma..." Ama Kallie'nin cevabı net ve kararlıydı, kalan tüm bağları kopararak. "Çek git!"

"Aldatılmış kadının öfkesi cehennemden beterdir!" Brenda'nın Miguel'den boşandıktan sonra yaptığı ilk şey, onun ezeli rakibini baştan çıkarıp nişanlısı olmaktı. Brenda, yeni ilişkisini eski kocasına karşı koz olarak kullandı. Evliyken kendisine nasıl davrandığı yüzünden onun sinirlerini bozmaya özen gösteriyordu. Miguel, onun sürekli sataşmalarından nefes alacak zaman bulamadı. Her şeyiyle üzerine gelirken, gizli kimlikleri birbiri ardına açığa çıktı. Dünyanın en ünlü piyanisti mi? Ünlü Tasarımcı Elan mı? Ve ayrıca gizemli yatırımcı mı? Bir insan nasıl bu kadar mükemmel olabilir? İnanılmaz! Miguel, daha önce onun hakkında bunları bilmediğini öğrendiğinde şoktan küçük dilini yuttu. Brenda, her zaman düşündüğü gibi asalak biri değildi. Onun hayalindeki kadındı. Onu geri kazanabilir miydi? Miguel'in haberi olmadan, onu başka bir şok bekliyordu...

İmparatorluk Federasyonu'nun saygın bir bilim insanı olan kadın, önemli araştırmalarını tamamladıktan sonra hayatına son verdi. Yeniden doğdu ve tıpkı ilk hayatında olduğu gibi varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kaygısız ve refah içinde bir yaşam sürebilirdi. Ancak hastanede bebekler karıştı ve kırsal kesimden başka bir aile onu evlerine götürdü. Üvey ailesi gerçeği öğrendiğinde onu gerçek ailesine götürdü, fakat onlar kadını sevmedi. Kötü kalpli üvey kız kardeşi ise ondan nefret ediyordu. Kadın, suçsuz yere suçlandı ve nihayetinde hapishanede can verdi. Fakat bu yeni hayatında korkak kalmayı reddetti ve kendisine haksızlık eden herkesten intikam alacağına yemin etti. Sadece kendisine gerçekten iyi davrananları önemseyecek, acımasız ailesine ise sırtını dönecekti. Bir yaşamında karanlığı tatmış ve karınca gibi ezilmişti. Diğerinde ise dünyanın zirvesine ulaşmıştı. Bu defa yalnızca kendisi için yaşamak istiyordu. İçinde bir düğme açılmışçasına, odaklandığı her alanda en iyisi olmaya başladı. Matematik yarışmasını kazandı, üniversite sınavında birinci oldu ve yıllardır çözülemeyen bir problemi çözdü... Ardından sayısız bilimsel araştırma başarısına imza attı. Ona iftira atan ve küçümseyen insanlar, şimdi gözyaşları içinde patent izni için yalvarıyordu. Kadın ise onlara sadece alaycı bir gülüşle baktı. Buna asla izin vermeyecekti! Bu, inançsız bir dünyaydı ama artık herkes ona inanıyordu. İmparatorluk başkentinin güçlü soylu ailelerinden birinin varisi olan adam, soğukkanlı ve kararlı biriydi. Kendisine bakan herkesi ürpertirdi. Fakat kimse bilmezdi ki, o sadece tek bir kadına gönül vermişti. Kimse onun bu kadına olan tutkusunun her geçen gün daha da arttığını fark etmemişti. Bu kadın, onun kasvetli ve monoton hayatına anlamlı bir ışık getirmişti.

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Boğaz'daki yalıda alevlerin arasında can çekişirken, beni diri diri yakmak isteyenin üvey kız kardeşim Beren olduğunu kendi gözlerimle gördüm. Ancak itfaiyeciler beni is içinde, yarı ölü halde dışarı çıkardığında, on yıllık kocam Arda'nın saçının teline bile zarar gelmemiş olan Beren'e sıkıca sarıldığını gördüm. Kendi öz babam sedyedeki halimi tamamen görmezden gelip Beren'in hayali is lekelerini siliyordu. Hastane odasında, kocam yüzüme bir kamuoyu özür metni ve beş parasız bir boşanma protokolü fırlattı. "Senin o hastalıklı kıskançlığın yüzünden Beren az kalsın canından oluyordu, hemen imzala ve defol!" Babam ise aile şerefini lekelediğim için beni evlatlıktan reddettiğini tüm Türkiye'ye ilan etti. Benim acı çekmemi, ayaklarına kapanıp yalvarmamı ve sokaklarda açlıktan sürünmemi bekliyorlardı. On yıllık aşkım ve aileme duyduğum son sevgi kırıntısı o gece yalıyla birlikte küle dönmüştü. Ancak boşanma kağıdını hiç tereddüt etmeden imzaladım. Çünkü yastığımın altına sakladığım telefonla, Beren'in rüşvet ve cinayet itirafını çoktan kaydetmiştim. Hastanenin kapısına dizilen altı adet zırhlı Maybach'a bindiğim an, üzerimdeki o ezik kadın kimliğini tamamen söküp attım. Ben artık Yılmaz ailesinin istenmeyen gelini değil, uluslararası milyarlık tasarım devi HÜMA'nın tek hakimiydim. Şimdi, bana yaşattıkları bu cehennemin bedelini onlara kanla ödetme vakti gelmişti.