of the words. That would be right good for him," sa

y always understood the words I used. It wa

morning going down to Scheveningen. It was just seven-I was hur

and then proceeded to discourse on the beauties of the landscape. He seem

CANOPY O

at last, looking up at the arched green

. "Ik houd er erg van-Het is prachtig! Ne

occasionally talked about a "canopy," which, so far as I had understood her, I took to mean the vast cupola of hangings o

mt of hunting up a word that to all intents

n, als het ware, onder een canopey (that wa

napé, m

een verheven ca

n groene canopy-ver

EEN D

entleman more and more puzzled, and

g to the roof of green over our heads, I explained: "dat a

y old gentleman. "De tram gelijkt oo

hooge dak dat ze maken-dat alles zoo schitterend groen, dat is, mijns bedunkens, niets

d, "Ik begrijp niet goed wat u zegt. Waar is de ca

sprak maar poetisch. Verheven", I added with a

een dichter? Ik had U voor een schilder geho

CLOT

en." On a small scale, I meant to say; but I must have mangled the sch badly, for he

"U ziet het zelf voor U-daar onder

at zijn gewone houten banken," he persisted ar

tuck to me like a leech. I couldn't shake hi

se for Boyton's con

DE AND AN

moedigheid genoeg. Maar"-and here I added two nice little local id

oking at the matter in tru

surance that I didn't at all agree with him. "Waarempeltjes," I

ntleman got off a