diğinde elini saçlarının arasından geçirdiğini biliyordum. Gerçekten gülümsediğinde sol kaşının nasıl kalktığını biliyordum - ki şimdi fark edi

yanında bana yaklaştı. Midem düğümlendi.

ı bir terim değil. Bir anlığına, aptalca bir umut kıvılcımı parlad

yebildim, ses

olanlar için... Beren'le ilgili. Onun adına özür dilemek istedim. Bazen ç

diliyordu? Kendi sessiz yargısı için değil, törend

ıyor mu* – Beren'in "yağlı börekçimiz" hakkındaki küçümsemesiyle

bancı ve keskin

ı. "Yoksa sadece bir zorba mı? Ve sen sa

bir anlık bir sinir geçti. "Hey, bu

niyetli hali miydi? Bu düşün

. O bana, aileme, börekçimize hakaret ederken tek kelime etmedin. Annemle babamın hayatlarını ada

ıldı. "Bu

ik' olduğunu düşünüyorsun. Benim 'sakar' olduğumu ve muhtemelen duş alm

üdü. Yüzünden bir anlığına bir şey geçti - şok

miyorum," dedi ama sesi

mesafeye ihtiyacım vardı. "Senin özrünü ya da

bırakarak. Kalbim küt küt atıyordu, acı ve t

lışmaya başladım. Sayfa sayfa, problem problem. İnsanların beni nasıl