ın Göz

maskesi vardı. "Abimle evlenmek mi? Ha

rim yatıştırabileceği çocukça bir öfke nöbetiymiş gibi. Dokunuşu

dedim, sesim altımdaki me

uz etmiş gibiydi. Yüzünden kan çe

im olan Demir'in çatı katı dairesinin kapısını kapattım. Benim ev

ları saniyeler

yı aç. Konuş

a. Sen beni

m. Sadece Selin'le biraz daha za

ldim. Sıra bize hiç gelmeyec

erekiyordu. Demir'in personel şefi, yaşlı, sert bir kadın olan Elena'ya tercih

ntage kol düğmesi buldum. Ortasında tek, koyu bir safir bulunan

nlattı. Aras, servis girişinin yanındaki büyük çöp konteynerlerinin yanı

Birlikte okumamız gereken bir koleksiyon yıpranmış ciltsiz kitap. Şehir

yla, sonra şoföre ana girişe devam etmesini söyledim. Ac

rünüyordu. "Hazan. Ben sadece... eski eşyaları temizliyordum. Şey iç

f, acınası b

m hafifti. "Artık kullanmadığı

meyi tam olarak anlamamıştı ama yüzü

ışsın. Akşam yemeğine bize katılacağını umuyordum. Aras beni acılı kebap yemeye götürüyor!"

ocaman açılmıştı. "De

iyor," diye sakince ceva

nı nereden biliyordum? Muhtemelen personelden birinin söyledi

Selin, kolumu tutarak. "Hep b

i sürüklemesine izin verdim, kalbimi kıran adam ve bu

diğinden sipariş etti, oysa kendisinin midesi acıya

du. Alnında ter damlaları birikmişti. Sürekli su bar

ase sade pilav sipariş eder, acıyı dindirmek için süt içt

adece i

elin neşeyle, onun acısından tamam

akındı, dudakları acıy

elli belirsiz midesine gittiğini gördüm. Ke

raz sebze koymaya çalış

kendi kendine yarattığı sefaletten kurtarmamı istiyordu, tıpkı her zaman yaptığım gibi. Ama

miydi. Selin için ateşi yutar ve acı içinde gülümserdi. Bana ise sadece alışkanlığı

bir garson masamızın yakınında tökezl

bir an