nızca hayallerde kalması gereken senaryolar kurgulamıştı. Ama gerçek bambaşkaydı. Nazlı için yakınlık sö

ğdiğinde, içgüdüleri harekete geçti. Hiç dü

m gibi hızlı

ip yere düşerken, Mert çoktan duvağ

ine doğru dökülüyordu. Yumuşak ışık altında parl

unca hasta, kırılgan, saçları dökülmüş, yüzü çirkin bir kız yalanını s

rlak saçları yüzünü çerçeveliyor, yanakları hala az önceki hareketin i

hasarı saklamak için kat kat makyaj yaptığı söyleniyordu.Hatta b

inde, altından çıkan şey yara izi değildi. Aksine, porselen gibi yumuşak ve p

yıldızları andıran bir derinlikle parlıyordu. O ağır makyajın altında saklanan şey yalnızca gü

hayatına giren o çirkin gelin aslında gizlenmiş bi

mı fark ettiğinde, keskin bir pişmanlık hissetti. B

se yanıldığını görüyordu. Bu adam, tahmin edilemezdi, bir an zarif bir beyefendi, diğer an dizginlenemez bir fırtına. Bir an için soğukkanlı bir aristokr

gerçek kimliğini geri alacaktı. Ama Mert'i tanıdıktan sonra gerçek yüzünü

. "Ne yapmaya çalışıy

ı. "Ben sadece... sana kötü b

tme. Yüzün berbat olabilir ama bedenin başka b

ığa gömülene kadar. Midesi kasıldı. Sözlerini gerçekten kasted

alkona yöneldi ama ağır gelinliği adımlarını engelliyordu. Mert hız

Her hücresi, o lanet elbiseyi söküp atmak

n yitirdin, Mert?

görse kaçar giderdi. Ama Mert? Gözünü

bir uyarı gibi tenini yalayıp geçti. Sesi biraz yaramaz ve alay

rdo

. Kapının dışında kulak kabartacak birini koydu. Biraz ses çıkarmazsa

in bir nefes verdi. "Ses çıkarmak bu ka

rdu. Karanlıkta Mert'in gülümsemesi daha da şeytani bir hal al

i, acı ve gıdıklan

dışındaki ayak s

izasında alay dolu bir fısıltıyla mırıldandı: "Bal

rıp bir tokat daha savurdu. Mert, onun artık yeterince sinir

idip anahtarı çevir

neden oldu. Nazlı, yerde dağınık saçlarıyla,

otik görünüyordu ama aynı zamanda vahşi bir çekiciliği vard

ı. "Yerde yatmaya devam mı edeceksi

vermedi. Kalktı, ağır elbiseyi toplay

boğucu gelinliği çıkarıp siyah bir eşofman giydi. Artık hazırdı; hafif, rah

da, olduğu yerde kaldı. Bek