diğinde ortamdaki sessi

n bitmek bilmeyen gizli iğnelemeleriyle geçen koca üç yıl. Gardırobun kapağını açtı. Raflar Demirörenlerin onun "düzg

iği gün getirdiği eski, siyah deri v

r beze sararak valizin fermuarlı gözüne yerleştirdi. Son olarak, çekmecenin en arkasında gizlenmiş üç kalın kitabı çıkardı. Kitaplar orijina

yerleştirirken odanın

itreyen çenesini zorlukla kontrol ediyordu ama gözlerinde da

dedi Nevin, kapı pervazına tutunarak. "B

Başını bile kaldırmadan cevap verdi: "Protokolü imza

an

nı her andığında yüzünde ezik bir saygı beliren kadın gitmişti. Karşısındaki ses tonu, Demirören Hol

deki karmaşık Latince terimlere takıldı. "Bunlar ne? Sen... üni

pürüzsüz hareketle çekti. Doğruld

endirmedi Nevin Hanım. Ş

odadaki mücevherlere, pahalı tablolara

o soğuk auradan ürkerek gayriihtiyari bir adım geri çekildi. "Gidecek bir yerin var mı san

sesi tüm koridoru doldurdu: "Benim adım Serra Aydın. Sizin g

kolyeyi çıkaramadıkları için çıldırıyordu. Serra'yı elinde valizle görünce donakaldı, ağzı

gözleri dolu dolu Serra'ya baktı. Üç yıldır bu evd

hem kutusu çıkardı ve kadının avucuna bıraktı. "Romatizmaların için F

kutuyu sıktı. "Güle güle git kı

gârı yüzüne çarptı. Ciğerlerine çektiği o ilk nefes, ü

en, Serra asfalt yola çıktı. Malikânenin yüksek duva

şlu bir telefon çıkardı. Bu telefon internete bağlı deği

mavi bir ışıkla aydınland

numarayı tuşladı. Telefo

alaycı, tembel ama son de

kim uyandı. Efsane ge

ilk kez gerçek, tehlike

nlerin tanıdığı kadına ait değildi; bu ses, yeraltı dün