ybolduğunda, merdivenlerden yankılanan topuk ses

o kâğıdı imzala

saten sabahlık vardı ve yüzündeki sinsi sırıtış, dudaklarını çirkin bir şekilde eğiyordu. Hemen arkasından, Demirören ailesinin hanımefe

rkaç adım yaklaşarak. "Abim seni kapının önüne koyduktan sonra bu çatı altında

efleksi vardı. Sadece bir sineğin vızıltısını dinler gibiydi. Bu m

artları yerine getirildi. Oğlumun artık yeni bir ailesi olacak. Lale gibi asil bir ailenin kız

ve duygusuzdu ki Nevin bir an geri çekilmek zo

yönelecekti ki Pelin aniden öne atıldı v

idemezsin! Büyükannemin aile yadigârı olan '

en ailesinin mirasıdır. Evlenirken sana sadece takman için emanet edilmişti. Onu

Serra'ya bakıyorlardı. Fısıltılar, ima dolu bakışlar ve Pelin'in

o kolyeyi hatırladı. Üç yıl boyunca o kolyeyi bir kez bile takmamıştı. Demirören ailesinin gör

ğru döndü, tiyatral bir edayla bağırdı: "Gördünüz mü? Sesi çıkmıyor! Hı

üzerindeki o görünmez ağırlık birdenbire Pelin'in nefesini kesti. Serra ondan sadece bi

ltı kadar alçak ama bir kırbaç kadar kes

anım. Kimin neyi çalmaya meyilli olduğunu, kimin ne k

ildi, dudakları titredi a

i. Pelin arkasından histerik bir çığlık attı: "Durduru

Serra'nın yukarı çıkarken yaydığı o otorite, bu e

dife bir mücevher kutusu vardı. Merdivenlerin trabzanına

ne belirgindi ki tükürüğünü yutkunurken boğazı titred

a, Serra bileğini zarif bir hareketle geriye ç

kaldı. Şaşkınlıkla g

tiyorsun?" diye sordu Serra,

küçük düşmenin verdiği öfkeyle yüzü k

açık olan geniş sürgülü cam kapıdan geçerek malikâne