Aksoy

Ertesi sabah uyandığımda, Kömür'ün nefes alışverişleri her zamankinden daha ağır, sanki ciğerlerine cam kırıkları dolmuş gibi hırıltılıydı. O simsiyah, parlak tüyleri matlaşmış, gözlerindeki o vahşi, hayata meydan okuyan pırıltı sönükleşmişti. İçime soğuk bir korku yayıldı. Çantamı sırtıma taktım, Kömür'ün tasmasını elime aldım.