Aksoy

tu. Önümdeki bifteği yavaşça kestim. En iyi, en sulu kısımlarını

Yediğim o darbeden sonra odaları

eren Aksoy, o kusursuz ipek ev kıyafetiyle,

e o iğrenç, yapmacık gülümseme

bi zaten zayıf, böyle krizl

ziyade bir gerçeği te

. Çatalımla eti dü

mse fark etmedi. Onun kalbi on yedi yıl

bir an için seğirdi

. Ama artık buradasın, bu ailenin bir parçasısın. Kuralla

idemi bulandırdı. Çatalı tabağa

çin mi? Yoksa sadece benim iç

ketle şarap ka

ni insanlarız, Asya. Örneğin, köpekler

ucuyla kapıdaki hiz

a yaklaştı. Kömür'ün ta

anım, lü

ardı. Dişlerini gösterdiğinde hizm

ı okşadım. Sonra Cere

an pek hoşlanmadı. Onun da senin o

sertleşti. S

in mi geldin? Bizi kışkı

a yaslandım. Tüm bedenimle ona doğr

ine baktım. "Benim olanı almaya geldim. Ve i

. Şarap kadehini tutan

la onu ade

dingin hisseleri... Bunla

alaycı bir te

mi? Yoksa o çok güvendiğin 'Aksoy' soyadı

il duruşu bir saniyede tuzla buz oldu. En b

oğazında düğümlendi. Gözleri öfkey

ım. Ona üst

, o kişi sen olmalısın. Çünkü unutma

ür hemen ayaklandı. Onu o devasa masada, öfk

ümdeki o alaycı, güçlü ifade anında sil

en küçük ilaç şişesini çıkardım. İki hapı avucuma

. Yere çöktüm, kollarımı boynuna d

ecek, değil mi Kömü

. Eski ekranda ye

en bir n

, Boğaz'daki kaf

ma kim olduğu

ul, beklediğimden çok da