l yolu boyunca h

ı. Taksici, dikiz aynasından ona bakarak, "Abla, emin mis

ür." Şişli'nin arka sokaklarındaki o ucuz otel

amlı mekanlarından biri olan Çırağan S

taları ve şampanya kadehlerinin çınlamasıyla doluydu. Koçak Holding'in düze

ap kapıları açıldı

e içeri adım attı. Yüzü ifadesiz, duruşu heybetliydi. Sağ

ı. Saçları zarif bir topuz yapılmış, boynundaki pırlanta kolye göz

lar onlara yöneldi. İnsanlar saygıyla

yaşlı bir adam, elinde kadehiyle onlara doğru

nı Leyla'ya çevirdi ve hafifçe başını eğdi. "Ve Koçak

onu "Koçak Hanımefendi" olarak adlandırmasını düzeltmedi. Aksine, başını hafi

elini göğsüne götürüp hafifçe nefes nefese kaldığını görünce, kalbiyle ilgili bi

sanlar sırayla yanlarına geliyor, Leyla'ya "Hanımefendi" diyerek ilti

ıyla duran Onur, bu manzarayı izliyord

yla'ya soğuk bir baş selamı verdikten sonra, Arslan

şaret ederek Onur'la birlikte

nin arasından. "Elif'i ne duruma düşürdüğünün far

ı. "Elif evde çocuk gibi kriz geçiriyor. Biraz burnu sürtsün, aklı b

i bir oyun oynuyorsun Arslan. Elif'in gözle

slan kesin bir dille. "Bensiz

lonunun girişinde bir

pıdaki güvenlikleri aşarak içeri girdi. Gözleri panikle salon

mbeyazdı. Krava

tı. "Ne bu halin Umu

lmıştı. Leyla'nın onlara doğru yakla

reyerek. "Yalıdan geliyorum. Ha

?" dedi Arsla

lmış. Komodinin üzerine de... verdiğiniz tüm k

dı. Göz bebekleri küçüldü. İçinde bir anlık bir

sorun mu var Arslan?" diye so

medi bile. Umut'a bakarak soğu

lterek. "Sadece kafesi açık unutulmuş bir kuş