ma sesi odad

u ama bu korkudan değil, midesindeki o iğrenç bulantıdandı

çerisi, Arslan'ın onun için aldığı, her biri servet değerinde olan

ile. Gözleri, dolabın

rları aşınmış eski siyah valizini çıkardı. Üzer

pantolon ve senaryo yazarlığı üzerine olan yıpranmış ki

sına geri döndü. Makyaj m

ne koydu. Kapağını açtı. İçinde, Arslan'ın ona verdiği limitsiz s

e baktı. Hiç tereddüt etmeden yüzüğü parmağından sıyırdı. Kartların yanına, ko

pı aniden t

girdi. Gözleri önce komodinin üzerindeki yüz

ü sıktı. Odayı uzun adımlarla geçti. Yerdeki valize

n alev alevdi. "Bu saçmalık ne zamana kadar sür

tı. Arslan'ın uza

kaladı ve duvara doğru itti. Bedenini

in görüş açısını kapattı. Aral

ceketinden buram buram tütüyordu. Arslan'ın kendi ten kokusuyla

tle kasıldı. Arslan'ı göğsünden iterek b

lojik bir iğrenmenin, bedens

in yüzündeki o saf, katıksız iğrenme ifadesini gö

slan. Sesi tehlikeli bir şekilde alçalmıştı. Çene ka

ştı ama bu öğürmekten kaynaklanıyordu

aldırdı ve bütün gücüyle A

ra

adı. Arslan'ın başı yana savruldu. Yana

nı çevirdi. Gözleri, avını parçalamaya hazırlanan

n ceketinin cebindeki telefon titr

'ten ayırmadan telefon

lan, kalbim çok ağrıyor. Nefes al

a tekrar Elif'in o buz gi

güldü. "Sen gerçekt

m duvara sıçradı. Arslan arkasını döndü ve odadan fırtına gi

efes aldı. Çalışma masasına yöneldi. Ke

na giriş yaptı. Ekranda, "Puslu" olarak yazdığı senaryolardan k

ak hesaplarının nu

ak ailesinin onun için harcadığı tahmini t

okundu: "Koçak Bey'in konaklama ve

kranda yeşil bir tik işare

asına koydu. Yerdeki valizini

eye dönüp bakmad

r duvar diplerine sinmiş, şaşkınlıkla onu izli

itti. İstanbul'un serin, karanlık