dının indiği yerde belirgin bi

kırbaç gibi yarıp geçerken bunu güçlükle idrak edeb

ıkla gerildi, gözler

n'in önüne geçti, bedenini

rına boğulmuş yüzüne tek bir bakış atmasıyla içi

un kanını kaynattı. Ona zerre kada

la kabul ettirecekti. Bugün bu s

i bir şimşek hızıyla kalkıp bileği

itti. Efe sendeleyerek geri gitti

ulmuş hâlde baktı. Şu an gördüğü k

e geldiğinde onun peşinden kü

ane duvarları arasında kalmak, onu daha keskin,

ereden ç

isi de bi

orbalığa ve istismara maruz kalmıştı — eskileri so

bile yardım istemedi.

af bir öfkeyle, hapishanenin kraliçesine dişlerini geçirdi ve onu y

esinde, Maya içgüdülerini biledi ve kimsenin kış

di. Hem yerini sağlamlaştırmış

atmıyordu. "Maya, tamamen kontrolden çıkmışsın! Sadece eski kıyafetlerden ve rastgele eşyalardan söz

adı. Kısa bir duraksamadan sonra Selin'i koll

masın diye her şeyi geri almayı — yepyeni ve tertemiz — düşünüyordu! Ama sen? Bunu sadece reddetmekle kalmadın. Ona

'nın dudaklarından buz g

öylenmişti — onu tuzağa düşür

uşlardı. Peki ya Maya? H

a, o da Maya'ydı. Aydın ailesine dair taşıdığı so

zamanlar "Anne" dediği

er ve ona saygı duyardı; Sibel

göğsünde keskin bir

aya; sesi kendini zor tutan bir gerginlikle sıkılmıştı. "Buna rağmen, onları atma

atına nadiren kulak verirdi; ama Maya'n

olunca, Sibel'in mu

çluluk, onu fazlasıyla telafi etmeye sürüklemişti. Selin

şaması gereken hayatı sürmüştü. Öyleyse birkaç eşyas

çalanın Selin olması bile fark etmiyordu; suçu

çinde kalmış ne kadar suçluluk v

n kalan o hatıra mı? O, her zaman gerçek bir Aydın'a ait olmalıydı. Hâlâ ortada olsaydı bile, Selin'in ona her tü

e bıçak gibi bi

bağını koparabilirdi —

setmesini sağlamıştı. Ve şimdi Maya, onları hâ

leşti; keskin, inatçı

çöp için bu yüzden delirdin. Dur tahmin edeyim — cebin boş

zdan ibaretti. Gerçek bir değeri olabil

larının dibine fırlattı. "Bu ufak tefek takı için

arı kızarmış bakışlarını bir zamanlar ai

duğunu sanmıştı. Ne de olsa onu on

rinde onları hiç tereddüt etmed

yanılgı param

her şeyi — ge

lerdi. Affetmediğini ve olanları asla

ırlattığı parayı aldı ve dudaklar

ayı parça parça etti ve

bir şeye sahip olmamak yeğdir." Bunun ardından arkasını

anan Efe, çenesini sıktı

Bunun bedelini ödeyeceksin, nankör karı! Biz olmadan sen h

iz aldık, Maya! Bunu tamamen iyi niyetimizden yaptık! Kimse seni çekip götürmedi — gitmeyi sen

dan soğuk, alaysız

hikâyeye tutunuyordu. Cüretkârlığı nered

kandıramıyorsunuz. Basını bizzat siz çağırdınız. Bunun sıcak bir karşılama olduğunu mu sandınız? Yoksa kameraları

ez, bir an bile dönüp

ydınlar donup kalmış, tek kelime edemez haldeyd

gözyaşlarıyla titriyordu. "Bu tamamen be

Maya yokmuş gibi davranarak