i Sca

tanong ko, hind

maaga bukas para makita si Rit

ig

isipin na bumalik lang ba siya pa

gayong gabi dito

ngin kung talagang ayos lang sa kanya ang manatili rito,

jet lag," paliwanag niya. Siguradong na

linisin ko na lang ang k

akong lumapit sa aking

t si Charles at hinar

san mo

la sa kanya. "Ginagawa ko lang ang gusto mo. Tatlong tao

n, dahan-dahan siyang lumapit. May

ili ka

o ang hawak kong maleta, at bumagsak ito sa sahig. Lumap

etso sa sofa. Doon niya dahan-dahang binuksan ang butones ng

ito sa sofa," ma

ahinasyon. May maduming ideya ang sumagi sa aking isipan ngayon lang!

ubad ng damit at nagbukas ng aparador upang kumuha ng malin

gayon ay nasa loob lang ng kwartong ito kasama ko. Kahit nasa banyo na siya, nananatili ang ha

ga. Nakatagilid ako at nakakulubot ang aking katawan. Pina

agkunwaring tulog. Pati ang paghinga ko, sinadya kong gawing ka

atili sa kwartong ito kasama ko? Dahil ba sa matagal kaming hindi nagkita? P

s. Nakahiga siya sa sofa, nakatalikod sa akin. Habang pinagmamasdan ko siya, unti-unting bumigat ang mga mata ko. Pakiramdam ko, kahit papaano, nakahinga ako nang

**

Agad kong dinampot ang telepono ko at nanlaki ang

mdam ko ay masyado akong nahimbing kagabi. Paglabas ko ng kuwarto, n

w ko, may halong taranta at inis. Si

ara lang magising ka." Hindi man lang inalis ni Charles ang tingin niya m

on. Tara na," sabi ko, bahagyang nahihiya habang n

" sagot niya, hindi man lang

Pero s

Magkikita pa rin nama

akong gumising nang maaga? Nagkamali ba ako

agahan at pagkatapos ay pinilit ko siyang umalis agad. Hindi dahil sa

Tatlong taon na kaming kasal. Pero sa kung anong dahilan, pakiramdam ko'y para kaming estran

g pinaka-marangyang restawran sa lungsod. Sa totoo lang, hindi pa ako nakapunta rito

ore, hinihintay na po kayo ni Miss Lively sa ikalawang palapag.

nod kay Charles pa

Rita. Huwag kang sumimangot,"

, pero pinilit kong ng

ang bumungad sa akin-maliwanag at puno ng kumpiyansa. Parang hindi man lang siya tumanda sa loob ng mga taong ito. Sigurado akong gumagastos siya ng malaking h

ti pabalik. "Oo ng

abay kindat. "Nag-aalala ako na baka hindi ka magi

log ko kagabi. Sa huli, ito pa

at nandito si Charles. Mas maganda ang pakiramdam ko ngayon kaysa dati." Umubo si Rita pagka

o sa kanyang katawan, at agad siyang nagbago na parang ibang tao. I

wa ni Charles ang steak sa plato ni Rita. Hindi pangkar

lang, kakukuha ko lang ng diploma ko." Ngumiti ako kay Rita hab

tanong niya nang walang pasubali. "Pupunta kami sa France para

makipagrelasyon sa ibang lalaki habang kasal pa ako. Sa hindi ko maipaliwana

ang isang lalaki doon. Isa siyang artist." Agad akong nag-isip ng isang lalaking maari kong ipak

ng mga mata. Hinihiwa niya ang

niya?" Tanong ni Rita

n ako kay Charles, umaasang tutulungan niya ak

kong nai-save na litrato niya sa phone ko," paliwan

ang makita," iginiit ni Rita. Mukhang wala siyang balak tigilan

aya maaaring magtagumpay ang aking plano. Binuksan ko ang kanyang Facebook page at agad kong nakita ang kanyang larawan sa harap ng Eiffel Tower. Mahaba ang kanyang buhok, magulo ngunit may istilo. Mukha siyang bata a

g malikhain at malayang Parisian na lalaki. Talagang masaya ako para sa'yo, Scarlett. Pagkatapos

nignan. "Bagay kayong dala

g telepono. "Pupunta ba siya sa Amerika para

hat ng lumabas sa bibig ko ay pawang kathang-isip lamang. Ngunit, hindi naman iyon mahalaga. Ang pinakamahalaga sa akin ngayon ay mapasaya si Rita. Bukod pa diyan,

ng ni Rita, kumikislap a

gla

kalmado at mahinahon, para hindi niy

mag-alala pa tungkol kay Scarlett. Ipagdasal natin ang kaliga

ni Charles

ang nagsasalita siya. Pero alam kong lahat ng ito ay pagpapanggap lamang. Sa lik

naman. I

om bilang tanda n

ko. Hindi lang iyon, kundi parang nasusuka rin ako. Sana matapos n

na kayang tiisin pa. Gusto kong lumabas at huminga ng sariwang h

tinutulungan na ni Charles si Rit

am ni Rita. Ihahatid ko siy

kong umuwi mag-is

papalabas ng restawran, buhat si Rita sa kanyang bi