i yüzüne çarpıyordu. Mehmet, ölümünden önceki iki ay boyunca sürekli iş için uzakta olmuş, bi

açıklıkla ortada duruyordu. Ayşe'nin taşıdığı çocuğun Ali'den olduğuna dair kuşkusu kalmamıştı. Demek ki aralarındaki

ar kısırlıkla mücadele ediyor ve yalnızca Zeynep'in bilgisi ve çabası sayesinde iyileşebilmişti. Ona elinden gelen her şe

gası, her an onu bütünüyle yu

Kendi tıbbi geçmişini çok iyi biliyor ve bu bebeğin onun için ne denli büyük bir anlam taşıdığın

ı. "Ne kadar zalim olabileceğini hiç düşünmemiştim. Ayşe'ye büyük bir borcun var ve bunun bede

r yabancıya dönüşmüştü. Kaya ailesinin cezaları acımasızdı—yüz kırbaç, sıradan bir adamın bile dayanamayacağı bir yük, hele ki onun gibi zay

madağın düşüncelerini toparlamaya çalışıyordu. Birkaç dakika içinde hizme

unca paylaştıkları her anı bir kenara iterek ellerini ve ayaklarını bağladı, onu dizlerinin üzerine zorla çöktürdü. Sert ipler der

rası aniden yüzü

soğuk bir tonda yankılandı. "Çekime başlayın.

tti. Konuştuğunda sesi yalnızca kısık bir fısıltı olarak çıktı. "Ay

k bir bakış attı. "Abartma!

en ölmeyecekti, ama bu acı ona ölümü bile özletecekti. Bu, bir zamanlar hayatındaki en değerli

aladı. Zeynep, Ali'nin gözlerine baktı; bakışı artık ne yumuş

eddüt etmesine neden oldu. Eli hafifçe kaydı ve kamçı

sağlam kaldı, ama bedeninden yükselen a

kımın yanında bunun nered

kaldırdı, sesi titrek ama yine de kararlıydı. "He

Gerçeği bir şekilde öğrenmiş olabileceği ihtimali zihnini delip geçti. Bu mümkün olamazdı

bir haykırış bıçak gibi saplandı. "Mehmet, bir son

a sıkmasına neden oldu. Dönüp Zeynep'e hayretle, gözlerine inanamayan bir ifadeyle baktı. "B

zor ayakta durdu, ağzından kan daml

ri soğuk ve meydan okuyan bir pa

kocası değildi, sadece resmî olarak bir enişteydi. Kalbini başka birine verse bile, buna karışmaya hakkı olmadığını biliyordu

olmuştu; Ali hiçbir şey yap

ra itip hızla Zeynep'e doğru ilerledi ve ellerini,

e içinde kanıyordu; her küçük hareket, k

gözlerinde minnettarlığın ışıltısı belirdi. "Yılmaz Hanım

n düşmüş olsa da güzelliğinin inkâr edilemez olduğunu fark etmede

ik ailesinin resmi bir sembolüydü. Zeynep'in Cem'den yardım alırken bu kadar sakin kalabildiğini

p, kardeşimin cenazesi daha sadece on bir gün önceydi ve sen şimdiden yoluna devam etmeye mi çal

dökülen her kelime küçümsemeyle yoğrulmuş

Gözlerine bakmaya cesaret edemedi, bu yüzden başını çevirip Cem'e dönd

kısılıp sertleşerek yanıt verdi, "Onaylamıyor musunuz?

gerildi. Zeynep'in bileğini yeniden sıktı; Zeyne

ına çarptı ve yanağında ince, kanlı bir çizik bıraktı. Sesi, tartışmanın üzerinde kesin bir s