ercihi, her hevesi hatırlardı. Bu detayları bir silah gibi kullanır, o ka

lokma yaşadığım acı yalanı hatırlatıyor

dar değil. Bunun için bu yaldızlı kafesin içinde

Can akşam yemeğinden sonra, elindeki telefonun ekranı aydınlandı. O h

um, sesim hafifti. "

madığım bir ifade geçti. "Cem'le ilgili. Geçen günkü sıyrığı biraz kızarmış

ariz, o kadar a

ter misin?" diye so

zamanlarda çok yorgun görünüyorsun. Ben hallederim." Eğilip alnımı öptü, bir z

maz telefona sarıl

u, Can'ın arabasıydı, şehrin en seçkin restoranı olan "Mavi Ay Terası"nın önü

uruyorlardı. Üçüncü bir fotoğraf, bir garsonun Kader'e bir şişe şarap sunduğunu gösteriyordu;

rim titriyordu. Hayatımı

video

bir kutu tutuyordu. İçinde, aylar önce masasının çekmecesinde gördüğüm elmas ko

yordu. Kader'e. Bi

ağzını kapatmıştı. Başını salladı ve Can kolyeyi boynuna tak

un çene hattını takip etmesini izledim. Can gülümsedi

, "Bu gece sen

di, yüzünde abartılı bir endişe

ması gerektiğini söylerim," dedi Can, sesi

lefonuma ondan

ece burada kalmasını istiyor. Merak

Cem onlarla mıydı? Büyüttüğüm çocuk...

arasını çevirdim. Acil durumla

cevap verdi.

redesin?" diye sord

dedi neşeyle.

lirsiz, ama net şıngırtısı, restoranın alçak sesli uğultusu. Ve sonra, Can'ın

ızla. "Babam yatma vaktinin gel

kesi

parmaklarımdan k

erini öptüğüm çocuk, varlığımın her zerresiyle sevdiğim

bir kılıç gibiydi. Biri hayatımı adadığım ad

gibi kıvrıldım. Gözyaşlarım akmıyordu. Sadece kalbimi

lar bir takımdı. Ve Cem masum bir p

bir öfke birikmeye başladı.

ne yapmışlardı? Güvende miydi? Seviliyor muydu?

kaybolmuş bir halde yattım,