Gidiyordu. O evde bir dakika daha kalamazdı.

e gidi

eskin bir takım elbise giymişti. Yanında, E

orum,

"Sadece duygusalsın." Önünde durdu. "Gitme

a baktı

r fısıltıydı. "Aras'ın sana verdiği. O k

arlığı. Aşkının sembol

edi Alya,

"Özür dilerim," diye ağladı, yüzünü Aras'ın göğsüne sakla

ştı. Eylül'ün başının üzerinden Alya'ya öfk

k," diye tısladı

tatlım. Ben buradayım." Sesindeki şefkat, Alya için fizikse

e emretti Aras, gözler

için mi?" Daha geçen hafta, Eylül'ü müzik odasında, yaklaşan resitali için yazdığı notaların üz

daha yakın hissetmek istediğini iddia etmişti. Aras bunu umursam

tekrarladı Alya, k

rsan, düğün iptal ol

karşılık verdi. "Yıllarca benimle evle

ları derisine battı. "H

ssetmedi. Ne aşk, ne korku, sadece engin, soğuk bir b

büyüdü ve tutuşu sıkılaştı. Öfk

çıkar," di

N

n her şeyi sana ben aldım. Çıkar onu. Gideb

utfak kapısında sessizce izleyen iki hi

di. Tasarımcı elbiseyi vücudundan soyarlarken hareketsiz durdu,

ini ağzına götürerek nefesini t

alıştı. Yıllar önce bir araba kazasından kalma eski bir yaraydı. Kariyerini neredeyse bitiriyordu. Kalıcı sinir hasarı, acı

sintiyle doluydu. Ona değil, Eylü

ordu. Aylarca süren fizik tedavi, bir daha asla çalamayacağı korkusu. Oradaydı,

iğrenç bir şeym

nim hikâyemin bir parçası. Bazı insanların ilgi çekmek için kendi kendine açtığı yaraların aksine."

k bir çığlık attı ve gözleri

koştu, onu kollarına aldı. Alya'ya baktı, gö

iye tükürdü. "Bunun

taşıdı, Alya'yı soğuk, devasa salond