ızda uzanmış, tavana bakıyordum, ya

lıştı ama ben detayları fark etmek için eğitilmiştim. Yakasında belli belirsiz bir kırmızı

tal san

fısıldadı, oturduğ

ona b

ni saçlarının arasından g

m. Yalan söylediğini biliyordu. S

ştı, iki yıl önce bana aldığı, beni kurdeşen yapan parf

ce içimi

Birkaç gün içinde gitmiş olacaktım. Bundan kurtulaca

dalgası beni vurdu. Sallandım, kendimi dengelemek için ya

daydı, elleri kollarımı kavr

ir performanstı am

u silkerek. "Sadece

z," diye ısrar etti, kaşları mükemm

yordu. "Bu öğleden sonra giderim. Bu sabah bir bri

parıltısı vardı. İşimim gizli olduğunu, ona

onu değil, normal telefonu. Ama yüzü anı

edi, sırtını bana d

n etmeme gerek yoktu

ifadesi gergindi. "Ofiste acil b

yalan. Ona

nı alıp kapıdan aceleyle çıkışını i

kişiliksizdi. Kendimi kopuk hissettim, sanki baş

dındı. Bir dizi testten sonra odaya geri

üm Hanım," dedi

arbe gibi vurdu. Hamile. B

larca denemiştik. Testlerden, tedavilerden, sonsuz kalp kırıklıklarından

unda, bir bebek geliyordu. Yalanlar üzerine

acımasız b

uttuğu tüm geceleri hatırladım. "Bir gün, Begüm," diye f

la tutul

rken, elim hâlâ düz karnımın üzerindeyken, k

Gerçekten bir b

r kâğıt parçasını sıkıca tutuyordu. Ve önünde duran, yüz

e döndürdü. "Bir bebek!" diye bağırdı, sesi sessiz hastan

lbime bir hançer gibi saplandı. Bana hiç o şekilde bakm

resiyle yeni bir hayatı, bizimkinin külleri üz

. Sadece benimle bi

" fısıltıları. O zaman da yalan söylüyordu. Mu

gi közleri de söndü, geriye

plikasyondu. Artık tiksindiğim bir adama bir b

kla, arkamı döndüm ve doktorun ofisine doğru yü