soy'un

uşaktı. "Kendi bedenimin kontrolünü ele almayı mı? Kendi geleceğim hakk

özenle inşa ettiği dünyanın

ılma, Asya. Ne duyduğunu sanıyorsan... gö

açıklayacaksın? Kendi ailemin tek amacımın onun için bir basamak taşı olmak olduğuna nasıl karar verdiğini mi? Çocuğumuzu ben

ık gibi açılıp kapandı,

ca bir endişe maskesiydi. Beni gördü, sonra

edin mi? Dürüst olmak gerekirse, Asyacığım, her şeyi bu kadar zorlaştırma

rdurdu, am

masını mı? Benim terim ve gözyaşlarım üzerine kurduğun, hak ettiğini sandığın hayatı mı?" Öne eğildim, sesim kompl

geçti. Eli refleks olarak, koruyucu

gürlere kaydırdım. Annemle babam. Yüzleri ö

nı bana doğrulttu. "Bu kadar nankör nasıl olabilirsin? Sana yaptığı

mi, müziğimi, geleceğimi feda etmeye karar verdiğinizd

kenin alçak bir hırıltısıydı. "Seni zali

nsanlara, yüzleri tamamen yersiz bir haklı öf

dı. Ve bu, kendim için vermeme izin verilen ilk k

ünüyordu. Can sonunda ses

sının antetli kağıdını tanıdım. "Bunu yapma, Asy

k sözleşmesiydi, beni inşa etmeye yardım ett

rum," dedim, ses tonum haf

ygu fırtınasıyla doluydu. Öfke, inançsızlık ve baş

cak," diye fısıldadı,

lığım, Can, gerçeği dah

mızı ve lekeliydi. "Doğduğun günden beri bir yükten başka bir şey olmadın! O kağ

i soğuk bir ateşle yanıyordu. "Artık bir Ersoy de

na bakmadan odadan çıktılar, arkaları

settirdi. Acıtmalıydı. Dünyanın son

rken, derin, şaşırtıcı bir huz

atl

dönülmez bir ş

şarılarım neden her zaman onun en küçük heveslerinin gerisinde kalıyordu? Annemle babam

ak için çok çalışmıştım. Şimdi anlıyordum. Ba

ürd

elerini sabit bir elle imzaladım, bir gram üzüntü değil, sadece bü

ce Asya'ydım. Ve hayatımda ilk