Derya telaşla yanına yetişti. "Saat epey ilerledi. N

kürler. Az so

i bakışlarıyla uğurlayı

abul ettikten sonra bir ta

keyfi yerinde görünen Doruk'u hemen fark etti. Yanına yaklaşır

ıldı. "Neden bu kadar geç kaldın? Ne ka

ıllardır birliktelerdi, Doruk ona karşı hep buyurg

sıkarak katlanabileceğini sanırdı. Ama bugün bun

asından sevgi bekleme

bilirsin," diye buz gibi bi

lâ kızgınsın, değil mi?" Neden üzgün olduğunu anlıyorum ama biraz anlayış gösterem

hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin—artık umu

ı. Üç yıldır birliktelerdi, herkes Erva'

Doruk, bunu tereyağından kıl çeker gibi çözeceğinden em

ana döndüm, değil mi? Yakında aileni ziyaret ede

ek y

N

nde en ufak bir mimik, tek bir du

m, ama senin için geri döndüm. Beni af

n mi?" Erva elini masaya vurdu. "Ayrıldığından beri neler yaşadığımı biliyor mus

. "Başkalarının ne dediği onların derdi. Üç yıll

, yüzünde derin bir hayal kırıklığı vardı. "Birlikte sonsuza dek gideceğimize inanmışt

çıkarıp masaya bıraktı—Doruk'u

eldi; şimdi ise umutsuzluğ

Doruk'a son bir bakış fırlattı. Çantasını

ep kendine bağımlı sanmış, ailesinin de kendisine mahkûm olduğunu düş

hakkın yok! Unutma, babanın ekmeği benden geçiyor. Bensiz ailen sudan çıkm

lkindi, hüsranla haykırdı, "E

lur? Sen her zama

nanamayarak, "Ne dedin?" diye

düğünde birkaç metre ötede Cafer'in tekerlekli sandalyede sessiz