Görünmez Eşin Dönüşü: Beyaz Kurdun Uyanışı

Bana "görünmez eş", unvanı olan ev hizmetçisi diyorlar. On sekiz yıl boyunca Alfa kocam Aslan'a karşı zayıf, itaatkâr Luna rolünü oynadım.

Ama özel dikim takım elbisesindeki aşırı olgunlaşmış şeftali ve başka bir kurdun misk kokusu yanılsamamı paramparça etti.

Sadece aldatmakla kalmıyordu; ben onun her hevesini yerine getirirken o ihanetini gizlemek, kutsal bağımızı uyuşturmak için yasa dışı Bağ Engelleyiciler yutuyordu.

Gerçeği öğrenmek için çaresizce onun peşinden Ayışığı Oteli'ne kadar gittim. Onu metresi Melis ile yatakta bulmayı bekliyordum.

Kendi ergen oğlum Can'ın onlarla birlikte güldüğünü duymayı beklemiyordum.

"Annem sadece kurt derisinde bir insan," diye alay etti kapının ardından. "Onun annem olmasından utanıyorum. Gerçek bir Luna'nın neye benzediğini Melis gösteriyor."

Sözleri her türlü bıçaktan daha derin kesti. Kokumun olmayışıyla alay ettiler. Bana kusurlu dediler.

Göğsümdeki tırtıklı yaranın, Can'ın doğduğu gece tüm özümü onun ölmekte olan akciğerlerine akıttığım için var olduğunu bilmiyorlardı.

Sırf onu hayatta tutmak için "zayıf" düşmüştüm.

Ve bana karşılığını böyle mi ödüyorlar? Mirasımı harcayan kadınla yerimi değiştirmeyi planlayarak mı?

Güçlü bir Luna mı istiyorlar? Karşılarında bulmak üzereler.

Gözyaşlarımı sildim ve aynaya baktım; ela gözlerimde kör edici, yırtıcı bir gümüş parıldadı.

Beyaz Kurt on altı yıldır uykudaydı ama bu gece, Sürü Galası'nda avlanmak için uyanıyor.

Bölüm 1

Aslıhan POV:

Takım elbise pahalıydı. Bir Alfa'nın geniş, kaslı omuzlarına uyacak şekilde özel olarak dikilmiş İtalyan ipeğiydi.

Kocamın ceketinin klapasını düzeltip kuru temizleme için hazırladım. Gümüş Ay Sürüsü'nün "zayıf" Luna'sı Aslıhan'a yakışan sıradan bir işti. Bana böyle diyorlardı. Görünmez eş. Unvanı olan ev hizmetçisi.

Sonra o koku burnuma çarptı.

Hiç de hafif değildi. Duyularıma yönelik bir saldırıydı.

Aslan'ın her zamanki kolonyasının—ferah bir sandal ağacı—altına gömülü başka bir şey vardı. Güneşte çürümeye bırakılmış aşırı olgun şeftaliler gibi bayıltıcı ve tatlıydı. Buna karışan, kızgınlıktaki bir dişi kurdun inkâr edilemez biyolojik misk kokusuydu.

Ellerim kumaşın üzerinde donakaldı.

Kurtların hassas burunları vardır. Benim gibi "Omega seviyesindeki" bir zayıf bile kokuları ayırt edebilirdi. Göğsüm sıkıştı, göğüs kemiğimin altında eski bir sızı zonkladı—on altı yıl önce yaptığım bir fedakarlığın hayalet acısı.

Midem bulandı. Ceketi sanki yakıyormuş gibi yatağın üzerine bıraktım.

Oturmam gerekiyordu. Bacaklarım titreyerek tuvalet masasına yürüdüm. Tezgâhta ailenin iPad'i duruyordu. Yanlışlıkla açık bırakılmamıştı; sürünün bulut senkronizasyonunu yöneten bendim. Aslan, Apple cihazlarında aile paylaşımının nasıl çalıştığını anlayamayacak kadar kibirliydi. Telefonundaki bir mesajı silince her yerden silindiğini sanıyordu.

Mesaj simgesine dokundum.

Bu bir kısa mesaj değildi. Yıllar önce "yasal koruma" amacıyla otomatik arşivlemeye ayarladığım şifreli Zihin Bağı kanalından bir dökümdü.

İkinci raunt için bana borçlusun, Alfa.

Metnin ardından kurtların çiftleşmesi sırasında gerçekleşen biyolojik kilitlenmeyi temsil eden kaba bir emoji vardı.

Nefesim kesildi.

"İkinci raunt," diye fısıldadım, kelimeler kül tadı veriyordu.

Soğuk ve keskin bir panik boğazımı tırmaladı. Can mıydı? Yaşça büyük bir dişi kurt, ilk dönüşümünden önce oğlumu mu ağına düşürüyordu?

Kime başvuracağımı bilemedim. Yaşlılara gidemezdim; Aslan'a tapıyorlardı. Bir tarayıcı sekmesi açıp kurtlara yönelik anonim bir forum olan "PackConfessions"a girdim. Parmaklarım ekranda uçuştu.

Kullanıcı: AnonymousLuna12

Yardım edin. Aile tabletinde bir mesaj buldum. "İkinci raunt için bana borçlusun, Alfa." Ergen oğlum istismar mı ediliyor?

Yanıtlar anında geldi. İnternet asla uyumaz.

Kullanıcı: NightHowler: Tatlım, bu bir yavru için değil. Bu bir Alfa konuşması. "Alfa" bir çocuk için takma ad değil, bir unvandır.

Kullanıcı: SheWolf_XX: Ayrıca zaman damgasına bak. Bu, Ayışığı Oteli'nin güvenli Wi-Fi bölgesinden gönderilmiş. Oraya hiçbir yavru giremez. Orası sadece yetişkinlere özel bir yuva.

Oda etrafımda döndü.

Can değildi.

Alt kattaki ön kapı sertçe kapandı. Koridorda ağır ayak sesleri yankılandı.

"Aslı? Ben geldim!"

Aslan'ın sesi gürledi; sürünün ona tapmasını sağlayan o karizmatik özgüvenle doluydu.

Hemen iPad'i kilitledim ve ayağa kalkıp yüz ifademi düzelttim. Kusursuz, itaatkâr eş olmak zorundaydım. On sekiz yıldır oynadığım rol.

Aslan yatak odasına girdi. Koyu renk saçları hafifçe dağılmış, yakışıklı görünüyordu. Ama yanağımı öpmek için yaklaştığı an kokuyu tekrar aldım. Şeftalileri. Miski.

Ve başka bir şeyi.

Adaçayı ve nane gibi kokuyordu. Güçlü otlar. Kokuyu maskelemeye çalışmıştı.

"Geciktin," dedim, sesim şaşırtıcı derecede sabitti.

Kravatını gevşetirken, "Konsey toplantısı uzun sürdü," diye yalan söyledi. "İhtiyar Rıza sınır devriyeleri hakkında tartışıp durdu. Yorucuydu."

Elindeki deri çantaya uzanarak, "Evrak çantanı boşaltayım," diye teklif ettim.

Çantayı hafifçe geri çekerek irkildi. "Gerek yok. İçinde gizli belgeler var."

Gözlerimi indirerek yumuşak bir sesle, "Aslan," dedim. "Yorgun görünüyorsun. Git duş al. Ben sadece masanın üstüne koyarım."

Tereddüt etti, sonra iç geçirdi. "Pekala. Bana bir içki koysana?"

Banyoya girdi. Su açıldı.

İçki koymadım. Evrak çantasını açtım.

Konsey evrakları yoktu. Bunun yerine, bir yan cebe gizlenmiş bir blister hap paketi vardı. İki tanesinin folyosu patlatılmıştı.

Bağ Engelleyiciler.

Nefesim tıkandı. Bunlar yasa dışıydı. Son derece yasa dışı.

Eş Bağı kutsaldır. Ay Tanrıçası tarafından seçilen iki ruhu birbirine bağlayan ruhsal ve biyolojik bağdır. Birbirimizin duygularını hissetmemizi, diğerinin ne zaman yakında olduğunu sezmemizi sağlar.

Bağ Engelleyiciler, bu bağlantıyı uyuşturmak için tasarlanmış bir uyuşturucudur. Suçluluk duygusunu köreltirler. Bir Alfa'nın, eşi bağ üzerinden ihaneti hissetmeden aldatabilmesi için eşin çekimini sustururlar.

Geçen hafta Can'ın çöp kutusunda benzer boş bir ambalaj gördüğümü hatırladım. Ergenlerin tuhaf şekerlerinden biri olduğunu sanmıştım.

Kalbim kaburgalarıma çarpıyordu.

Bu sadece gelip geçici bir heves değildi. Önceden planlanmıştı. Sadakatsizliğini benden gizlemek için kendini uyuşturuyordu. Sırf çürüyen meyve gibi kokan biriyle yatmak için Tanrıça'nın bize verdiği kutsal bağı koparıyordu.

İçimin derinliklerinde, yıllardır duvarlarla kapattığım bir yerde bir şey kıpırdadı.

İçimdeki Kurt.

Can'ın doğduğu geceden beri uykudaydı, oğlumu hayatta tutmak için bir kıvılcıma kadar tükenmişti. Ama ihanet güçlü bir yakıttır. On yıldır ilk kez bir kıvılcım hissettim.

Bu saf, katıksız bir öfkenin sesiydi.

Banyo kapısına baktım. Duş sesinin üzerinden Aslan'ın bir melodi mırıldandığını duyabiliyordum.

Telefonumu çıkarıp hapların fotoğrafını çektim. Sonra tekrar foruma giriş yaptım.

Kullanıcı: LegalWolf: Kanıt topla. Ona kanıtsız meydan okursan, Sürü yasaları seni ezer. O bir Alfa. Sen ise... şey, sensin.

Başparmaklarımı cama sertçe bastırarak cevabımı yazdım.

Kullanıcı: AnonymousLuna12: Kurt olarak doğduğuna onu pişman edeceğim.