Bakış

anarak istasyonuma dönmüştüm. Çıkıp gitmek istiyordum. Dönüşüp burayı yerle bir etmek istiyordum. Fakat kendime b

re öyle bir

ben barın önünden geçerken. "Ceyda şampanyanın asitsiz olduğ

aynama noktasına kadar ısıtılan ve kuru b

ım da var," diye iti

an Kaan seni sürü evinden atar. O zaman

epsi üzerinde buharı tüten bardağı bana uzatt

daha loştu, pelüş kadife perdelerle kaplıyd

a değildi. Dar koridorda duvara

. "Kaan gerçek bir kurdu hak ediyor. Ona güçlü yavrular ver

m, sesim sabitti. Te

a bak

çmeye çalıştım ama hızlıydı. Sendele

bağırdı, sesi s

in değil, tepsinin alt

k dev

tüten, yapışkan sıvı kenardan taş

e tepsiyi düşürdüm. Sağır ed

kör edici,

nu aldım—sıvı gümüş konsantresinin metalik, kükürtlü koku

kalmaz; iyileşme sürecini de d

r yükseliyordu. Etim kabarcıklanıyor ve tıslıyordu. İçimdeki

ikürlü parmağıyla beni işaret ederek. "Bana

esleri yankılandı. Mert göründü, ar

burada?" diy

ökerek. "Ona bana servis yapmasını istemediğimi sö

ıyordu. "O... o tepsiye vurdu. İ

nleşiyordu. Yanan etin kokusunu alabiliyordu. Biliyordu. Her kurt, nor

"Kan Yemini Kolyesi"n

bir şekilde te

ştu Mert. "Seni sakar, kindar Omega. Ceyda Hanım şik

sıldadım, acı baş

z buz koy. Ve göz önünden uz

ik göğsüme çöktü, ağır ve soğu

ış elimi tutarak ayağa kalktım ve ya

n ve ozonun kokusu—ufacık bir sızıntı yaptı. Mert kafası karışmış bi

bir borç vardı. Ve fa