n gecesi. Annem Handan, yüzüne yapmacık bir te

nüyorsun hayatı

eyle yanımızda dikiliyordu. "

r oyuncuydular. Ben ise tek kişilik seyirc

in ağırlığı vardı. Annem önüme küçük bir kase çorba koydu. "Şef, sadec

o hafif, neredeyse fark edilmeyen badem kokusuydu bu. Yara

nra babama baktım. "Hepinizin burada olması benim için çok şey ifad

r kaşık aldım. Sonra bir kaşık daha. Kasenin yarısını yedim; ilacın et

"Başım biraz… dönüyor. Sanırım hastanedeki n

; endişesi tam bir kurgu şahese

gitsem sorun olur mu?" diye sord

üsteledi Tarık.

nne babamdı onlar. Beni koşu

lamadan ağzımdan kaçan bir soruyla. "Başıma g

inde bir anlığına bir şeyler parıldadı—belki de

di babam, sesi gereğinden

telemedim. Sadece başımı salla

ez kapıyı kilitledim, tuvaletin önünde diz çöktüm ve çorba ile zehir tamamen çıkana kadar vücudum s

yundu ama mide bu

iyordu. Partiye, Ceyda'nın partisine uygun giyinmişti ve yüzü bekl

," dedi gülümseyerek.

tozu gördüm. İkinci bir doz

iye tekrarladım, sesim hafif ve neşeliydi. Yemeğin etkisiyle b

nden alışılmış bir rahatlıkla dökülüyordu. "Acil bir

doğrudan gözlerinin içine bakarak tek dikişte biti

öpücük verdi. İkinci kez dönüp bakmadan ka

dum titreyerek şampanyayı kustum. İşim bittiğind

özenle paketlenmiş tek bir hediye kutusunun durduğu o

uşağını aradım. "Salih," dedim. "Tam saat 22.00'de partiye teslim edilmesi

Aylin," dedi, ses

taşınabilir bir hoparlör ve el yaz

m ediyordu. Pencerelerden hepsini görebiliyordum; Kerem, Ceyda, Can, anne babam… Gülüy

esajdı. "Tekerler 30 dakika içinde

zaraya son bir kez baktım. Hiçbir şey hissetmiyord

ekran aşağıdaki betona çarpıp paramparça oldu.

eye sırtımı döndüm ve arkama bile bakmadan