ynn

eleri sürüyerek ilerliyordu, adımlarımın hiçbir ağırlığı, hiçbir yönü yoktu. Cehennemimi

işgal ve süzü dolu. Her düğme açıldıkça bronz teni biraz daha gö

nın hastane yatağındaki yüzü - oksijen maskesinin altında solgun, neredeyse şeffaf. Ken

ği parçaladı - tanıdık, sıradan bir melodi, bu cehennemdeki

ncü düğmesinde dondu - keyifle bana bakarak, cevaplamamı işaret et

hoparlörü açtım. Başparmağım tuşa üç ker

sesi telefonun diğer ucundan geldi. "Sabaht

dada dinleniyorum, biraz rahatsızım." Sesim şaşırtıcı derece

çıkardı. Yatağın yayları gıcırdadı, başucun

k oldu: "Ne sesi? Odada başka biri mi var?

cele açıkladım: "Hayır, ben...

i, soğuk dudakları boynumda gezinmeye başladı. Dudakları şah da

rum, sadece yatak örtüsünü öfkeyle sıkıca kavr

ton, sen benimsin. Bana yeşil şapka giydirmeye cesaret edersen, seni ve o ölmek üzere olan dışarın

sea ile yasak ilişki yaşıyor, ama bana en kötü sözlerle iftir

nin belime kaydığını hissediyorum. Parmakları kalça

irikiyor. Her iki adam da beni bir oyun hamuru gibi yoğurmak i

an böyle muamele görmeliyim? Nede

di. Göğüs kafesimin derinliklerinden, b

l et, sonra beni cezalandır!" Sesi öyle yüksek, öyle keskindi ki, kendi kulakl

. Parmakları belimde dondu, başını kaldırdı. Gö

n atladım, şiddetle yüzüne bir şamar attım. Avucum

rmi yıldır ilk kez, bu kadar şiddetle direniyorum.

belirdi - önce pembe, sonra kırmızıya dönüşen belirgin çizgiler.

eğlence yoktu, gerçek, korkunç bir öfke yanıyor. Gözb

lime tükürdü. Sesi bir yırtılma gibi

ımı çevirmeden bu odadan fırladım. Kapı ko

yarak yere kaydım, korkuyla titremeye başladım. Dizlerim göğsüme

yır, bu şekilde ölemem. Kendimi kurtarmam lazım. A