n üzerinde sessizce duruyordu. Kalın kağıtların çıkardığı o tok

dem hatanı kabul etmiyorsun," dedi, sesi buz gibiydi. "Yılmaz ailesin

klamıştı. Ancak Arda'nın göremediği o açıda, gözleri zaferle

protokolü yavaşça eline aldı. Parmakları kağıdın ke

arlığından hak talep etmemesi, tamamen beş parasız, üzerinde sadece

şimdi diz çöküp Beren'den özür dilersen," dedi çenesini kaldırarak, "belki s

u kahkaha, Arda'nın o şişkin egosuna iğne batırılmış gibi hissettirdi. İpek, masanın üz

n sayfasını çevirdi. Kalemin ucu kağıda değdiğinde, o

. Kağıtlar Arda'nın ceketine çarpıp yere saçılırken, İpek'in sesi odadaki

kilde tekledi. Midesinde soğuk bir boşluk oluştu. İpek'in yalvarmasını, ağlamasını, ayaklarına kapanmas

dı. "Gördün mü Arda abim? Sonunda gerçe

eri bir nizamla atılan ağır, senkronize ayak sesleri duyuldu.

çıldı. İçeriye, siyah takım elbiseli, kulaklıklı ve siyah güneş gözlüklü dört

zerindeki o kusursuz kesim İtalyan takım elbisesi, duruşundaki o

obilya parçasıymış gibi görmezden gelerek doğrudan İpek'in yatağının önüne yürüdü. Elleri ön

nkılanacak kadar gür ve saygılıydı. "Konvoy

ine karışmıştı. "Siz de kimsiniz? Yılmaz ailesinin

ndaki ezici gücü iliklerine kadar hissetti. Tolga, ceketinin iç cebinden altın yaldız

an "HÜMA" logosunu gördüğünde, gözbebekleri küçüldü. Uluslararası

özel tasarım, siyah kaşmir kabanını açtı. İpek, yatağın kenarına oturdu. Ayakl

mamen kayboldu. İpek, duruşunu dikleştirdi. Çenesini kaldırdı. Saniyeler önce

cebine zarifçe yerleştirdi. Arda'ya doğru döndü. Bak

İpek, sesi buz gibiydi. "Avuka

arın oluşturduğu o etten duvarın aras

kasından, "Bu şovu yapmak için kime borçlandın!

narları parmaklarını kesmişti ama acısını hissetmiyordu. İpek'in o gidişind

h, zırhlı Maybach peş peşe dizilmişti. Çevredeki insanlar

çtı. İpek, başını hafifçe eğerek o lüks aracın arka ko

r şekilde ayrıldı. Arda ve Beren'i, o yalanlarla dolu hastane od