r yavaş yavaş kar

ne vuruyordu. Ahmet, eşyalarını toplama meselesi hakkında tek bir haber

yordu. Tam olarak neyi bekliyordu? Onu yeniden y

düşüncesiz yakınlıktan sonr

a içini kemiren kaygı o

ul ettirdikleri için şanslı sayıyordu. Şimdi Ahmet'i, yani patr

e, şirket protokolünden yarım yamalak hatırladığ

yolu denedi; hatta nefesini düzenleyip k

onuçta Doruk Grubu'ndaki tüm geleceği Ahmet

i kendisiydi—sarhoş ve düşüncesizdi. Onu şikâyet

mülmüştü. Tam o sırada sert ayak sesleri cilalı zeminde yankıland

lanıyor?" Ahmet'in rahat sesi, lobiye serin ve umursam

mkün olduğunca sakinlik katmaya çal

arak sordu, "Gerçekte

cevabı bilmi

lmaya çalıştı; fakat Ahmet sözünü keserek araya girdi, s

yüzünden. Her zaman tatlı ve narin görünüyordu—sakin ve zarif bir güzellikti—ama g

itmemişti ki? Ofiste

e yanıtladı Ayşe, çenesini sıkarak, ve söz ağzından

iyi davranırdı; ama ya şimdi

kaha duyuldu. Ayşe başını çevirdi ve kendini Mehmet'le göz göze buldu

ir sanat eserini andırıyordu. Ne kadar kendinden emin bir gülümseme takınırsa takınsın, o çekic

ururken Mehmet, Ayşe'nin şimdiye kadar gördüğü

üyülenmiş gibi baktığını g

ek zorundaydı. Ayşe—şirketin en soğuk güzel

'yi hayallere dalma

ılamaz bir tutku. Ve Ayşe, utanmadan onu bir lis

orladı—önce Ahmet'ten eşya

'e çevirdi. "Bay Aksoy

ehmet'in sesi gerilimi kesip

buna itiraz etmeyeceğini de iyi biliyordu. Ahmet kısa

alakalmıştı; sinirleri o kadar gergindi ki nefes a

ı Ayşe'nin, onunla Ahmet arasında bir şey far

di. Arayanın kız arkadaşı olduğunu görünce Mehmet'e neşe

edi. Arabaya bindi ve kapıyı k

aldı; içini dalga dalga bir rahatlama k

skındı ki yanında nefes alma

camı aşağı indi. Karanlık ve sorgulayan gözleri

nıtladı, "Ah, otobüse b

ü bir anda se

eder gibi kaldırdı. "Hayır, gerçekten sorun değil. Otobüse binebilirim, gerçekten." Mehmet, öyle sert bir bakış attı ki Ayşe'nin omurgasından

i keserek yankılandı, serin ve keskin. "

lbini yerinden oynattı. Telaşla arka koltuktan vazgeçip ön kolt

met'in yüzü buz gibiydi; çenesi kilitli, d

du ki eklemleri beyazlamıştı; pa

gerçekten zor bir insan olduğunu anlamıştı Ayşe; ruh

verdi: Bundan sonra mümkün ol

yleyecekmiş gibi oldu; fakat kısa bir tereddüt

e yüzünde o soğuk ve küçüms

a uğramış gibi bir öfke

n ondan bir yere bırakmasını istememişti;

ir anda alev aldı—çünkü tam o anda eski sevg