e fısıldadı Defne, söyledikle

e en azından adil davranmaya çalışacağına inanmıştı. Gerçekte ne yaşandığını anlama

lerinin önünde tu

ın kenarında kendini tiye ala

uydu. Babası karşı çıkmasına rağmen evlenme

kte büyümüşlerdi, geçmişleri ise iç içe geçmiş, karmaşık bir düğüm gibiydi. Ama Gül An

ılığında evlilik teklif ettiğinde, yalnızca

ine rahat bir tavırla boşanmayı dile getir

kez daha tereddütsüz biçimd

eri üzerine düştüğünde, koridorda yanından geçip gittiği sıradan bir yabancıdan farks

kla kavradı. Koray onu umursamıyordu; ne kadar uğr

ya da boşanmayı kabul et!" dedi Suzan sert bir sesle. Sesind

. Eğer ilaçta bir sorun olduğuna gerçekten inanıyorsanız, hastanenin denetim birimine başv

sun? Denetim birimini bu işe karıştıracak kadar yüzün mü var? Senin ve hastanedeki arkadaşlarının neyin peşinde olduğunu bilmediğ

etmiyorsa, onu bodruma indirin ve kapıyı kilitleyin. İtiraf etmeye hazır olduğunda çıkabilir.

ümüzde mi oluyordu? Onu bodruma kapatıp aç bırakmak

ine, gözlerini K

arafı onun gerçekten ne dü

ktu. "Düşünmek için zaman ayır. Gül çocuğu

o zaman bu kadar dikbaşlı olmaz." Kristal, Defne'yi hiçbir zaman sevmediğini saklamadı. Koray'ın bu evliliğe zorland

dan ayırmadı. Kristal'in görüşleri onun için hiçbir şey i

n bir doktorum. Her hastaya önem veririm. Her zaman mantıklı olmaktan bah

e bakarken gözlerinde

it bir adaletti. Birinin gerçeklere bakıp bütün bu ola

istediği t

r kez daha hayal k

eve geri sürüklenen Defne,

nu Koray'dan ayırdı ve

ktan Koray'ın mesafeli bakışını son kez gördü. Gözlerinde

dı. Onun kapının ardında gözden kayboluşunu

otururken zaman kavr

mini hissediyor, ağır ve boğuc

urduğunu duyuyor, bu da sessizliğ

doğru savruldu. Bir süre sonra soğuk zemine çöktü;

ya da kaç gün geçtiğ

aralandı; içeri süzülen gün ışığı

nuk bir sesle sordu, "Yanlış

eniden Gül'e bakması içi

uyduğu anda, içinde kalan s

Belki de birlikte geçirdikleri üç yılın ağırlığıydı bu. Belki de

Eğer izin verirsen, hastaneye gidip gerçeği gün yüzüne çıkaracağım. Tek istediğim s

bir eğlenceyle parladı. "Yaptıklarını gizl

amaya çalışmış olsa da kalb

i ve, "Yaşadığımız onca şeyden sonra bana karşı g

i. Ardından dudaklarından alçak

vurdu. Bu kahkaha, aslında hiç var olmam

yüzünün rengi kül gibi solarken.

ahkaha süzüldü. "Bu durum

lemiş gibi ona bakakaldı. Kaşları

i sanmıştı. Boyun eğeceğini, hastanedeki görevinden ayrılaca

unu açacağını hiç

y'a hem saçma hem de yersiz bi

Defne başını eğdi; göğsünde

lırdı. Üç yıl boyunca söylediğ

inin içine baktı ve tekrar ded

odrumdan dışar

derisinin altında zonkluyordu. O küçük yaratıkların parmakları

t etmeye d

pmaya ve bir zamanlar ömür boyu koruyacağına