iden iner inmez çoktan yola koyulmuştu. Yekta Otel

u çıkarıp yakındaki sandalyeye savurdu. Doğruca,

ında kaldığı her şeydi—yükselen binalar, tı

irini görmemişti. Annesi öldürüldüğünde alt

endi ailes

hafta bile dayanamazdı. Vahşi doğa onu b

r ziyaret değildi. Hesaplaşmak ve her zaman

dı. Cebine uzanıp yaralı adamdan aldığı kolye ucunu çıkardı. Onu

ir ihtişamla ışıldıyordu—soğuk, ber

anı mıknatıs gibi kendine çekiyordu. Duru

eçirdi, sonra da boynuna doladı. Aynanın

a yakışmıştı. Onu üzerind

nra telefonunu eline aldı. Alışkanlıkla IP a

doluydu; ama bir başlık

u Kritik Durumda—Aile Kan Bağışç

ti. Düşünmeye bile fırsat

i. Çok kan kaybetmişti; hastane de onu kurtarmak iç

ı ama büyük ödüle rağmen neredey

aya gerek duymadığı alaycı

ğin tam d

n uzun ve yokuşlu bir mücadeleye kendini hazırlamıştı. Oysa mü

kapattı, kanepe minderlerine yaslandı ve dü

ğı o kan grubu mu? Tesadüfen o

ok sayılması mümkün olmayan

osunu giydi ve zerre tered

esi için yalvarmaktan başka seçenekleri kalmayacaktı—hem de gizlice değil, tü

en yolunu kesti. Olduğu yerde kaldı. Ve işte oradaydı. Bakışları buluştuğu anda yüzündek

eyi güçlükle dudak

gülümsemeyle bakışlarını ondan ayırmadı. "Size ne d

deye inen bir yu

nı açtı ama tek bi

di. Bir geri

kadar uzun bakarsa baksın, karşısında duran şeyi—annesin

ık kalmışsa, şimdi ortaya

arındaki hava, tanımanın ağı

kelimeler bir fısıltı halinde dök

le olmadı. "DNA testi mi yapmak istersin,

ok. Annenin yüzü sende... tıpkı o

oğazından kısa ve acı

nra? Zenginlik ve statü uğruna onları te

geride bıraktığı o kadını

m," dedi; sesi k

opuğunun üstünde dönüp h

e bir an bocalayıp tereddüt etti. So

tesinin hemen d

ız yatakta kıpırtısız yatıyordu. Cildi solgundu, bede

bozdu. "Bağış yapacağım

aş, okunması güç bir gülümseme yerleşti. "Hacıoğlu ailesinin bir üyesi olarak konumu

bir ev arıyorsan, sana kendine ait bir ev satın alabilirim. Ama H

masına gerek yoktu.

ğlu ailesinin geri k

Aslı Hacıoğlu kaderiyle baş başa kal

yakaladı. "Bekle—lütfen. Gitme, Duru. Onlar