endimi tu

sme saldırdım, tırnaklarımla gri ve

ellerime ve y

ızla geldi ve bileğimi kavradı. "Kendine bak! Jolene bu

nda hapsolmuştum ve

yan bir çığlıkla haykırdım, "Jolene, Jacob'ın kül

cob'ın külleriyle resim yapıyor. Bu sadece başka bir anı biçimi! Jacob artık yok

ıldım ve mahvolm

avaş yavaş

imi odamda

rı duvarları delip geçti. Yine

k seslerini ve nazik

k odasında tek b

ktım. Tanımlanamayan bir dürtüyle, sessizce

dar bir aralı

ne doladığını gördüm. "Rodger, korkuyorum..." Sesi yumuşak ve başt

ücudu bir a

ktaşı ona yaklaşmaya çalıştığında o

uk bir şekilde, "Kendine saygı

fer öyle

ve birkaç saniy

'i sıkıca kucakladı. Onu tut

sleri ağırlaştı, hafifçe bastı

ında sessiz

madım, ba

ıyı tamamen kapatarak içerideki sah

doğru yürüdüm. Ay ışığının

ştu, bu yüzden çok fa