ipintura ang lungsod

anyang tense na features. Si Brenden ay hindi nagpadala ng kahit isang update tungkol sa pagkolekt

mga buto. Ano nga ba ang hinihintay niya? Gusto

, walang ingat na pag-iibiga

, ngunit nababalot

uwerteng natanggap bilang isang intern. Ang galit kay Brenden, ang kanyang

alang katapusang nagbibisikleta sa kalahating naaalala

niya para patatagin ang sarili, kahit na gus

t, ang kanyang buong hinaharap sa Apex Group ay

ya kagabi-lasing at walang ingat. Gustuhin man

sa manhid na pagbibitiw. Sa wakas, umalingawngaw ang matatalim na yabag pababa sa mak

tong oras?" Ang mahangin na boses ni Brenden ay humiwa sa

lmado sa kanyang boses. "Mr. Sa

ay, tinanong niya, "Hi

hindi pa n

g sibil na tugon, ngunit pinutol siya ni Brenden, ang kanyang

gi siyang nagmumukhang matamis at maselan-bawat kagat ay magiliw na kagandahan-ngunit sa totoo, siya ay nagye

pagkatapos ng retreat? Para saa

alas ni Gabriela, napakuyom ang kanyang pang

Brenden sa kanyang mga empleyado, ngunit paano

dumaloy mula sa pasilyo. Lumingon si Gabriela at natagpuan ang kanyang sarili na nak

lim ng mga ilaw sa itaas-isang buhay at makahinga na gawa ng sining. Walang kahit anong cocky smirk

roon, kahit papaano ay itinaas ni Wesley an

halatang natutuwa sa ganap na pa

ng walang kaparis na alindog. Maging ang Gabriela-ang pinaka-napaka-aloof na kag

g ay nagpabalik kay

ang ipinagbabawal na pagkahumaling. And there she was, walanghiyang nak

ag-concentrate-kailangan munang mak

syon kay Brenden. "Mr.

na ng boses ni Wesley ang tensyon

na mas alam ni Brenden kaysa makipagtalo. Tinanguan niya s

si Wesley, ang mga nerbiyos ay kumakalabog nang napakalakas na h

ol na titig nito ay nakapagpaisip sa kanya kung

pono. Nang makita niyang girlfriend niya ang tumatawag, binaril niya si Wes

nden. Sumakay siya sa kotse, sa

g hininga si Gabriela, bumaha sa kanya

ya ni Wesley, halos hi

ntana ni Wesley. Ang kanyang mga mata, madilim at na

iela replied, "Naku, sasakay

noo ang kumunot sa mga kata

nya kahit saan ay hindi maisip. Mabilis siyang umiling, nakataas ang mga kamay bi

gapang sa gulugod ni Gabriela. Halos hindi siya huminga nang dahan-dahan niyang binuksan ang pinto ng kotse, dumir

esley ang tahimik, malamig at matalas na labaha. "Mu

a kanyang puso. Nataranta, mabilis na inabandona ni Gabriela ang upuan sa likuran at dumul

agyeyelo ang mukha ni Wesley, nakakuyom ang kanyang p

mutla ang kanyang mga buko; nanginginig an

napagtanto ni Gabriela na siya ay sadyang mahirap, ang

on: mula ngayon,

n si Wesley, ngunit pagkatapos ng ilang sandali na pag-

an, nananatili pa rin sa mukha ni

briela sa frustration at t

d never asked him for a ride, kaya ba

nyang iritasyon-dahil noon pa lang, namataan niya ang k