Pagsisisi: Ang Paghabol sa Inapis na Asawa

st ni Rebecca Lloyd sa Twitter, walang pinalalam

binigyan niya ng pinakama

bitbit tuwing uuwi siya, kahit gaano

pa siya. Nag-uwi siya ng blessing

kilos, may hatid siyang lambing at damdaming hindi maipaliwanag. Bagama't hindi siya ang uri ng babae na aga

gador na pilit inuungkat ang katotohanan sa likod ng ba

alo na kapag napapanuod niyang tila isang pelikula ang

ati na rin sa mismong kaarawan ni Joelle-si Adrian ay hindi kailanman naroon. Ngunit sa mga parehon

ng account. Wala nang iba pang sin

anong kakaiba sa nakakakilabot na usern

Adrian. Ang tuwalya lang ang nakabalot sa kanyang baywang h

t malamlam na ilaw para hindi map

nyang telepono at itinuon sa kanya ang paningin. Ma

ndi kagustuhan ni Adria

yang may malubhang karamdaman at nagnanais na makita ang kanyang apo sa tu

g lang umuwi si Adrian. Sa Oak Villas niya

wang ang pagmamahal ni

ng nakakulong siya sa isang kasal n

man o hindi, ang kapalaran na ang bahalang magdesisyon," sabi

big niyan

g hinatak ni Adrian sa pamamagitan ng bukong-bukong. Parang multong

a kanya. Sa isang marahas na kilos, pinilit niyang igalaw

wasak ang humati sa

ang katawan ni Joelle sa paraang walang respet

Joelle. Hindi niya mapigilan ang panginginig ng

o na. Pakiusa

pupumiglas ang narinig sa silid. Nasa sitwasyong ayaw niyang mapasukan

alim na pananalita ni Adrian. "Naalala mo ba noong nilason mo ako s

a luha habang nanginginig ang kanyang pilikmata na tila pagaspas ng isang sugatang insekto. Sinubukan niyan

aw sa sakit. Hindi niya napigilang kapitan ang sapin ng ka

lunan, walang bahid ng emosyon ang kanyan

, at ang biglaan at malalim na kilos ay

lakas habang nilulukob ng kawalan ng pag-asa. Nakahiga siya roo

ang tuwalyang nasa sahig at binalot iyon sa kanyang katawan na parang wala siyang pakialam sa mga nangyari. "Ngayon, natutunan mo na-mas n

iya mula sa silid pagkatapos maligo. Parang a

siyang ginagawa para burahin ang alaala ni Joelle. Parang ang

iyang halaga sa buhay ni Adrian. Hindi niya maiwasang itanong kung siya ba

ginamit lang siya upang matugunan ang hin

malamig na hangin ay walang paany

niya ang kumot at mas mahigpit na

a. Parang napunit ang kanyang puso, at ang sugat nito'y walan

ang lalaking minahal ni

er family, labis ang nainom ni Joelle-naparami, at hindi niya naalalang dumaan ang gabi. Pagdilat ng kanyang

pinto. Ang kanyang kapatid at ilan pang kamag-anak n

agawa pa. At sa gitna ng kaguluhan, ang mismong l

ano ni Joelle ang lahat. Sa kanyang isip, it

Adrian nang ganoon kabigat-kahit pa naniniwala itong pinainom niya ito ng ga

, malinaw na sa kanya

isang babaeng may layuning sirain

ging mahinahon, maaalalahanin, at tila perpekto sa bawat kilos. Sa isipan ni Joelle, unti-unting lumitaw

hanggang sa manhid niyang inalis ang kumot, bumangon, at daha

ad siyang nanginig. Ang lamig ay til

anyo niya. May mga pilat at pasa sa braso, sa bal

a-tuluyang bumagsak ang lahat ng pin

pilit na ipikit ang mata, hindi

ala ng mga araw na magaan pa ang lahat-mga panahong wala

mga mata si Joelle, naalimpunga

sarili, bumaba siya ng hagdan ha

y, ang pagdating ni Joelle kaya agad niyang inihanda ang mesa

niya ang bawat sandali sa pagkain,

natili kagabi? Bihira na lang siyang umuuwi," sabi ni Le

pagkakaibigan nina Adrian at Joelle noong kabataan, hanggang sa kumplikadong siga

t bago pa ito mapansin, pinilit niya

a ko. Pero hindi siya nanat

a si Adrian sa pisikal na para

g tinitibok ng kanyang puso, isang tao

ahinahon. "Baka dahil sa dami ng gawain ni Mr. Miller sa kumpanya. Sobrang dami ng

aon na ang nakaraan, mas naging malinaw kay Leah ang

a niya, mas nadarama ni Leah

agyang nanginig ang pilikmata ni Joelle, nag-uuna

may inilaan siyang oras. Madalas siyang napapadpad sa Redemp

ilanman nawala sa kanya ang pagkakata

telepono ang sumira sa katahi

inabot ni Joelle ang telepono at napansin niyang si Katherine

g sabihin niya, "Katherine,