nagmamadali niyang pinulot ang kany

, nagmamasid sa paligid, isang marangyan

kaakit-akit na mukha ng isang lalaking palaging

lang iba ku

ang boses niyang mak

g alaala ng nakakabahalang tawag ni Laura kanina ka

yang maupo sa liko

aing ang pagpapakaawa mo ay makakakuha ng simpatiya sa a

apak

ay tumama kay Sadie, at isang tawa at wa

nong niya, tuyot at malamig ang t

got, "Kalma lang, hindi naman kailanga

atuloy na tanong ni Sadie, unti-unting

hanap ka ni Lolo," paliwanag ni No

, ay isa sa iilang ilaw sa magulong bu

skul at kasabay ng misteryosong pagkawala ng kanyang mga magu

minsang nagbigay liwanag s

alik ang lahat sa malamla

kanyang pananahimik ay wari'y

long siya, halos hindi marinig ang tinig

kay Noah an

ng buwan," mariin niyang sabi, matatag ang tini

matuklasan ni Noah ang kanyang l

g tapusin ang kanyang pagdadalang-tao, at determinado siyang h

na, Sadie. Tigilan mo na ang mga laro mong pampagu

pagmamalasakit nito sa kanya, isang bagay na

hindi dapat gamitin ang damdaming iyon b

ndi pa opisyal ang diborsyo, kailangan nating p

hapdi ng mga salita

ang puso mo pagdating sa akin," b

iniwas ang ulo at tumingin sa labas habang pinap

or, isang marangyang tahanan sa luntiang burol ng Buihron, na nasa

uran, minarkahan ang kanilang pagdatin

maingat na itinabing ang isang malapad niyang palad s

palabas, hindi niya napigilang madala sa

d, mahigpit na hawak ni

umibot ang kanyang mga daliri habang

agyang napasuray si Noah, at humarap

ngin si Sadie sa kanyang mga mata, bah

katawan ni Sadie, at kumislap ang kany

niya, bumababa ang kanyang

layo nang biglang lumitaw si Nigel

ni Noah sa kamay kasabay ng mahinang pagtapik ni Ni

ng! Akala ko'y nakalimutan niyo na ako." Ang ka

sana'y agad lumapit si Sadi

katayo, litong-lito kung anong papel ang

g mga taon sa mundo ng negosyo, ay agad na

luhan," aniya, lumambot ang tingin kay Sadie habang bi

mga labi, ay nanatiling tahimik, ini

ngumiti ngunit hindi umabot ang ngiti sa kanyang mga ma

, ngunit alam din niyang kahit gaano ito katapat,

pag-aalala habang marahan niyang hinawakan ang kamay ni Sadie. "Namumutla ka. Hal

aig si Sadie at hinayaang akayin

inagmamasdan ni Noah, nakakunot ang n

ni Sadie, may kung anong kirot sa dibdib ang gumising sa kanya nang makita

at maringal, nakaupo si Kyla sa sofa, may hawak na tasa ng kape, a

ing gulat nang mapansin si Sadie. "Kamusta,

nakilala ni Noah? Sa itsura niyang ganyan, hindi na kataka-takang ayaw siyang ipagmalaki." Pagkatapos ay

Isabel. Ang pag-alis ko para mag-aral sa ibang bansa ay pagkakamali. Kun

alik ka na ngayon. May mga taong matagal nang lumalagpas