I Wanted a Divorce Benedict

Nang maloko si Ella ng isang travel agency ay napilitan siyang mamasukan bilang yaya ni Jeremy , ang amo niyang mayaman nga at guwapo , pero super - antipatiko naman . Okay lang , malaki namang magpasuweldo ito , galante pa kahit suplado . Kung ipag - shopping nga siya nito ay daig pa niya ang nagka - sugar daddy bigla . Okay na sana ang lahat kung hindi lang nahulog nang tuluyan ang puso niyang hibang dito . Ang masaklap pa ay tuluyan niyang naisuko ang sarili rito sa loob ng isang gabing pagkalimot . But reality began slapping her real hard the next morning .

Ginagamit lang pala siya nito upang maitaboy nang tuluyan ang isang babaeng sunod nang sunod dito . Ayon pa rito , sex for him was just a cigarette stick , you puff it and throw its butt when you're done with it . Magagawa pa kayang magtiwala ng puso niyang nasaktan nito?

KUMUSTA ka na diyan , Ate ? Ano , maganda ba ang UK ? Marami bang English diyan ? He - he ! Hanap ka agad ng mapapangasawa , Ate , ha ? Kumusta nga pala ang mga amo mo ? Mababait ba sila ? Siyanga pala , ipinapatanong ni Mama kung makakapag padala ka na raw ba sa susunod na buwan . Paubos na kasi ang gamot ni Papa . Text mo agad ako ' pag nakabili ka na ng cell phone , ha ? At saka mag roaming ka , Ate , para hindi masyadong mahal . Ingat ka diyan , Ate , ha ?

Mag - reply ka agad kapag nabasa mo na itong e - mail ko . Napabuntong - hininga si Ella pagkatapos basahin ang e - mail sa kanya ng nakababata niyang kapatid na si Vanna . Mataman muna niyang tiningnan ang monitor sa harap niya , tila tinatantiya kung ano ang ire - reply rito . Pagkalipas ng kulang limang minuto ay nakalikom na rin siya sa wakas ng sapat na lakas ng loob upang mag - reply . She clicked the Reply button .

Magta - type na sana siya nang biglang mawala screensaver na nagsasabing ubos na ang oras niya ang display ng kanyang monitor , napalitan iyon ng " Nakakalahating oras na ba ako ? " hindi makapa niwalang tanong niya sa nagbabantay sa Internet cafe na kinaroroonan . " Yes , Miss . Ubos na yong thirty minutes n'yo , " sagot ng lalaking nasa counter habang hindi maalis alis ang tingin sa sariling monitor . Abalang - abala ito sa nilalarong online game .

nagagawa , eh , " aniya .

" Ano ' yon , magic ? Eh , wala pa nga akong " Mag - extend ka na lang , Miss , " anito habang nakatuon pa rin ang atensiyon sa nilalaro . " Palibhasa , ang kupad - kupad ng Internet connection n'yo . Inaabot nang limang minuto kada isang click , " bubulung - bulong sa inis na sabi niya habang kinakapa ang bulsa ng suot niyang pantalon . She took out her money and counted all of it . Thirty seven pesos . Ibinalik niya ang mga iyon sa kanyang bulsa bago padabog na tumayo . Hindi na lang siya mag - e - extend ng time . Ni pangkain nga ng tanghalian ay kulang ang kanyang pera , ipambabayad pa kaya Internet shop . sa Internet ? Mabigat ang loob na lumabas siya ng Tabigui ? Hay , anong buhay ba meron ka , Marianella

Siya na yata ang pinakakawawang nilalang sa buong mundo . Halos dalawang buwan na siyang nagpapalabuy - laboy sa Maynila . Nakatakda pa siyang palayasin ng may - ari ng boardinghouse na tinutuluyan niya dahil wala na siyang maipambabayad sa renta .

Wala siyang kapera - pera , wala pang mahanap - hanap na trabaho . Ang pinakamasaklap sa lahat , ang akala ng buong pamilya niya ay nasa London siya at nagtatrabaho bilang nanny ng isang limang taong gulang na batang babae . Magpakamatay ka na lang kaya ? panggagatong pa ng isang bahagi ng isip niya . " Sorry po , Lord , " usal niya nang ma - realize ang itinatakbo ng isip niya . Hindi pa naman siya ganoon kadesperada at hindi pa siya nasisiraan ng bait upang makalimutan na kasalanang mortal ang naisip niyang iyon .

Ano na'ng gagawin ko sa buhay ko ? Lord , tulungan N'yo po ako . Pagod na pagod na po talaga ako . She fought the urge to cry . Galing siya ng Mikanya ay ang mama na lang niya ang naghahanapbuhay .

Hindi naman ganoon kalaki ang kinikita nito bilang isang elementary teacher at bukod sa pulos loan pa ito , may mga mine - maintain pang gamot ng papa niya na matagal - tagal nang nakatali sa wheelchair dahil sa pagkaka - stroke nito . Idagdag pang tatlo lahat ang dalawa sa kolehiyo . Dahil doon ay napagdesisyunan nag - aaral na mga kapatid niya - isa sa high school at niyang sunggaban ang trabahong nahanap sa Internet . Magiging nanny siya ng isang limang taon gulang na batang babae .

Sanay naman siyang mag - alaga ng bata kasi siya na sahod . Kaya hindi na siya nagdalawang - isip pa . ang panganay , idagdag pang medyo malaki ang offer Agad siyang nag - resign sa pinapasukang eskuwelahan at saka inihanda ang lahat ng mga kinakailangan niya Medyo malaki - laki rin ang nagastos niya dahil bukod sa mga papeles na kailangan niyang ihanda ay nagbayadndanao . She once worked there as a preschool teacher . Ngunit naliliitan siya sa kanyang kinikita dahil maliban sa pa siya ng placement fee sa travel agency .

Wala naman silang mapagkukunan ng panggastos sa lahat ng iyon kaya isinangla nila sa bangko ang tanging pag - aari nila ang bahay at lupa nila . Naisip niyang okay lang iyon , tutal , kapag nasa London na siya ay madali na lang niyang matutubos bumili iyon . Hindi lang iyon , puwedeng - puwede pa siyang ng mas malawak na lupa at magpagawa ng mas malaki pa Kaya heto siya ngayon , walang trabaho , walang pera , at magulung - magulo ang isip . Diyos ko po . Bigyan N'yo po ako ng lakas ng loob , piping dalangin niya habang wala sa sariling naglalakad .

" WHERE the hell are my socks ? " naiinis na tanong ni Jeremy sa kanyang sarili habang hinahalungkat niya ang kanyang mga gamit .

Nagkalat na ang mga damit niya sa buong paligid . Daig pa ang dinaanan ng Bagyong Ondoy ang hitsura ng kanyang silid . And it was all because he couldn't find a damned pair of socks ! " This is stupid ! " he cursed again while looking for his socks . At any other time , he would have called out for his Yaya Tacia . Alam nito kung nasaan ang lahat ng mga gamit niya — mula sa mahahalagang files niya hanggang sa personal belongings niya . Pero malayo nang tawagin niya ito dahil pumanaw na ito magtahay pagkatapos . Ngunit gumuho ang lahat ng pangarap niya nang pagdating niya sa Maynila ay hindi niya matagpuan ang travel agency na in - apply - an niya . Wala iyon sa address na ibinigay ng mga ito . Everything turned out to be a scam . tatlong taon na ang nakalilipas .

Namatay ito sa sakit sa puso . Mula nang mamatay ito ay naging hungkag na ang bahay niya . Nasanay na kasi siyang kasama ito sa buong buhay niya . Bata pa lang kasi siya ay ito na ang tagapag - alaga niya . Nang maghiwalay ang kanyang mga magulang ay tuluyan na siyang naiwan sa pangangalaga nito . Sa katunayan ay hindi na ito. nakapag - asawa dahil natutok na sa kanya ang buong atensiyon nito . He became her only family . Since madalang na nga niyang makasama ang kanyang mga magulang dahil nagkanya - kanya na ng buhay ang mga ito mas naging malapit ang loob niya kay Yaya Tacia kaysa sa sarili niyang ama at ina .

Kaya sa pagpanaw ni Yaya Tacia ay hindi lang yaya ang nawala sa kanya kundi nawalan din siya ng mga magulang , kaibigan , at kakampi . He'd always felt alone since then . " Holy shit ! " bulalas niya nang mapansing male late na siya sa pupuntahang business meeting . Patuloy pa rin siya sa pagmumura nang matisod siya sa isang pares na lumang medyas na hanggang tuhod ang haba . Nagpasya siyang iyon na lang ang isusuot niya .

He promised himself that he would hire a personal assistant as he ran out of his room with his things . " PERSONAL assistant ? " pag - uulit ng matalik na kaibigan ni Jeremy na si Rex . Kaibigan niya ito mula pa noong college sila . Isa ito sa mga kasalukuyang consultant ng Rodriguez Group of Hotels , ang kompanyang pag - aari ng kanyang ama . Siya ang presidente ngayon doon . " Ano ka , artista at nangangailangan ka ng PA ? " Tumawa ito nang malakas .

Hindi lang artista ang nangangailangan ng PA , okay ?" Nandiyan naman si Pamela , ' di ba ? So why would you need another assistant ? " tanong nito na ang tinutukoy ay ang executive secretary niya . " I can't take Pamela home , okay ? The house has been so empty with Yaya Tacia gone . Hindi ako sanay . " " Then get a wife . " " Shut up ! Here , look at this , " aniya , sabay pakita rito ng suot niyang medyas .

" So , may balak kang maglaro ng soccer pagkatapos dito ? I didn't know you were playing soccer again . " Varsity player sila ng soccer noong nasa kolehiyo pa lang sila . Pero nang maging busy na sila sa kanya kanyang career ay tuluyan na nilang nakalimutan ang first love nila . " I'm not playing soccer again . I just couldn't find my goddamned socks ! " Muli itong natawa . " Ah , kaya ka pala naghahanap ng yaya . " " Hindi yaya , okay ? ' Personal assistant . " " Ano ba kasi ang ipapagawa mo sa magiging personal assistant mo ? "

" Clean up my condo , prepare my food , remind me of my important meetings , keep all of my stuff in order , and hand me everything I need .

My room is so chaotic that I can't even find my own trousers . " " So , yaya nga , kasi iyon naman ang ginagawa dati ni Yaya Tacia , ` di ba ? C'mon , man . Grow up ! You're too old to need a nanny , for heaven's sake !" "

That's why I'm looking for a personal assistant and not a nanny . And you're gonna find me one as soon as possible , " may pinalidad na sabi niya rito . " Stop bullying me , will you ? Ikaw lang ang kilala kong yaya's boy na mahilig mang - bully , " tukso nito sa kanya . " Shut up , okay ? Find me one . " " Okay , okay . Ihahanap kita ng yaya . ” " Personal assistant ! " pagdiriin niya . " All right , personal assistant then .

" HALOS mabasag ang eardrums ni Ella dahil sa malakas na pagbusina ng parating na sasakyan . Awtomatikong napabaling siya sa direksiyong pinagmulan niyon . Nakakasilaw na headlights ang sumalubong sa mga mata niya . Oh , my , God ! tanging nasambit niya bago naram daman ang lakas ng pagbunggo ng sasakyan sa binti niya . Kasabay ng nakabibinging pag - ingit ng gulong - dahil sa biglang pagpreno ng sasakyan ay ang pagtilapon niya sa kalsada .

Oh , my , God ! Patay na yata ako ! Agad niyang iminulat ang mga mata . Nakakasilaw na liwanag ang bumulaga sa kanya . Nasa langit na yata ako ! " Are you trying to kill yourself ? " anang tinig ng isang lalaki , kasabay ng sunud - sunod na pagbusina ng mga dumadaang sasakyan at ng ingay ng mga nakikiusyosong bystanders . As it turned out , she was just directly staring at the sun , hindi sa liwanag na nanggagaling sa pintuang binabantayan ni San Pedro . Buhay pa ako ! Gusto niyang magtatatalon sa tuwa sa nalaman . Ngunit mukhang hindi niya kayang gawin iyon dahil nakakaramdam siya ng sakit sa binti niya . May tumulong sa kanyang makatayo . Medyo matagal - tagal din bago nakapag - adjust ang kanyang paningin . Nang unti - unting luminaw iyon ay nakita niyang guwapo at mukhang mayaman ang lalaking tumulong sa kanya . May hinala siyang ito rin ang nakabunggo sa kanya . " Magpapakamatay ka ba at kung makatawid ka ng kalsada ay para ka lang namamasyal sa Luneta ? " tanong nito . Mukhang galit ito . " Sorry po , " aniya . Inaamin niyang wala siya sa tamang pag - iisip kanina . Sa dami ba naman kasi ng mga pinoproblema niya . " Get in , " anito . " Ho ? "

“ I said , get inside the car . I'll bring you to the hospital . " Gusto niyang matuwa dahil mukhang mabait din naman pala ang nakabunggo sa kanya . Ngunit hindi niya maalis - alis sa sarili ang magduda . Alam niyang hindi siya dapat basta - basta nagtitiwala sa kahit sino . But the persistent pain in her leg told her she didn 't have a choice . Paano kung nabali ang buto niya sa binti ? Wala pa naman siyang perang pampagamot.

" THANK you , Sir . Pasensiya na po kayo sa nangyari . Naabala ko pa tuloy kayo , " sabi ni Ella sa lalaking nakabunggo sa kanya pagkatapos ma - checkup ang binti niya ng doktor ng pinuntahan nilang ospital . Laking pasalamat niya dahil hindi malala ang naging pinsala niya . Ayon sa doktor , hindi naman daw ganoon kalakas ang naging impact ng pagkakabunggo sa kanya . Gayunman ay binigyan pa rin siya nito ng mga iyon . mga gamot . Pampawala raw ng sakit at pasa ang " Just call me ' Rex , "

" anang lalaking nakabunggo sa kanya . Tama nga ang hinala niya kanina , mabait ito . " Let's go . I'll take you to lunch . " " Lunch po ? Naku , huwag na ho . Nakakahiya naman sa inyo . Masyado ko na po kayong naaabala , " ang mga alaga niya sa tiyan . tanggi niya kahit ang totoo ay kanina pa nagrereklamo..

I insist . It's no bother , really . Come on , " anito at nagpatiuna nang lumabas ng ospital . Sumunod na lang siya rito . Napakaipokrita naman niya kung tatanggihan niya ang alok nito . Ayaw niyang mamatay nang dilat ang mga mata dahil sa gutom . Ang bait naman ng taong ito , naisip niya .

Binata pa kaya siya ?

Guwapo pa naman . Diyos ko po . Itong lalaking ito na po ba ang sagot sa aking mga problema ? Guwapo , mabait , mayaman , saan ka pa ? Ilusyunada ! anang kontrabidang bahagi ng isip niya . Gutom ka na nga talaga . Nagha - hallucinate ka na , eh ! Sa isang mamahaling restaurant siya dinala ni Rex .Hindi lang pala ito mabait kundi palakuwento pa , kaya madaling napalagay ang loob niya rito . And the next thing she knew , she was telling him everything about her present situation . Pagkatapos niyang ikuwento rito ang masaklap na nangyari sa kanyang buhay ay nakanganga itong nakatitig sa kanya . Hindi tuloy niya malaman kung naaawa ba ito sa kanya o nagdududa . " Pasensiya na po kayo , Sir Rex , kung naikuwento ko man sa inyo ang tungkol doon . Pero huwag po kayong mag - alala , hindi po ako humihingi ng tulong sa inyo . Sobra - sobra na nga po ang pang - aabalang ginawa ko sa inyo . Medyo mabigat lang po talaga ang loob ko't kailangan ko ng mapagsasabihan . Isa pa po'y- "

" So , you need a job , " anito , cutting her off . " Desperately . Pero ganito po pala rito sa Maynila . Ang hirap - hirap maghanap ng trabaho . Kahit katulong na ho o waitress , papatulan ko na , makahanap lang po ako ng trabaho . " " Yaya , gusto mo ? " " Ho ? " " Yaya . Malaki ang suweldo n'on . "