Sadyang mapaglaro ang tadhana at palaging hindi ito inaasahan, palagi itong may dalang surpresa. Ang akala mo ay iyon na, ngunit iyon pala ay isa lamang nakakalitong paraan ng pag-ibig para mapunta ka sa taong talagang nakatadhana para sa iyo.
Sadyang mapaglaro ang tadhana at palaging hindi ito inaasahan, palagi itong may dalang surpresa. Ang akala mo ay iyon na, ngunit iyon pala ay isa lamang nakakalitong paraan ng pag-ibig para mapunta ka sa taong talagang nakatadhana para sa iyo.
Cielo
Nakatanga ako at literal na nakaawang ang bibig habang nakatingala sa napakagandang building sa harap ko.
Matapos gumraduate ng kolehiyo ay lumuwas ako ng lungsod sa dalawang dahilan. Una ay para magtrabaho at pangalawa ay para makita ko na ang aking ultimate crush. At ang kompanyang nasa harapan ko ay ang kompanyang nakalagay sa business card na ibinigay nito sa akin noon.
Matagal ko ng hinihintay ang pagkakataong ito kaya't labis akong natutuwa. Anumang oras ay makikita ko na s'ya. At ngayon pa lang ay grabe na ang kilig na nararamdaman ko. Parang kinikiliti ang sikmura ko paitaas sa puso ko. Hehe!
"Oh my! Si CJ iyon di ba?"
"Oo, s'ya 'yon! Tara, magpa-picture tayo!"
Bigla ay nagkagulo at nagsimulang magtakbuhan ang mga babae sa kabilang gilid ko, kasabay ang kanilang mga nakakabinging tilian. Para silang mga langgam na mabilis na nagsialpasan dahil may masarap na pagkaing nakita. At sobrang dami nila!
"Aray! Aray! Aray!" reklamo ko dahil para lang akong invisible na dumi ng hayop kung bungguin nila.
Inayos ko ang eye glasses ko na muntik ng mahulog. Parang libo ang bilang nila at walang katapusan ang pagbunggo sa kanan at kaliwa kong balikat.
Nanlaki ang mga mata ko nang may isa pang kumpol ng mga babae at mga nagkukunwaring babae ang nagtakbuhan.
"Oh CJ, Bigyan mo ako ng tatlong supling!"
Imbis na makipagsiksikan para makaalis ay napapikit na lang ako ng mariin para ihanda sa mas malaking delubyo.
"CJ! Kyahhh! Ang wafu mo po!"
"Aray! Aray ko po..." nakapikit kong reklamo. "Oh Dios ko, ako'y iligtas mo sa mga babaeng ito."
Ngunit tila ay mas dumami pa ang bilang nila. Walang humpay ang pagbunggo sa magkabila kong balikat.
"Ahhhh!" mahabang sigaw ko at parang kidlat na bumagsak sa semento.
Ngunit kahit nabigla ay agad akong nagmulat ng mga mata dahil nakaramdam ako ng bigat sa ibabaw ko at kung anong malambot na nakapatong sa aking bibig.
Napakurap ako ng tatlong sunod at halos maduling na sa pagtingin sa mukha ng lalaking nakapatong sa akin.
Malakas na dumagundong ang dibdib ko at nanlaki ang mga mata.
"Shit." Biglang umalis ang lalaki sa ibabaw ko at ang ulo ko ay mahinang umumpog sa semento. Kung intensyon nitong gamitin ang kamay para iligtas ang ulo ko mula sa pagkakumpog sana ng malakas ay salamat na lang dito.
Agad kong hinagilap ang salamin kong napunta sa aking noo at ibinalik sa mata. Mabilis akong tumayo at napatikhim. Tumingin ako dito, diyan at doon. Grabe ito.
"Hooo.." mahinang buga ko ng hangin at tiningnan ang lalaki.
"Naku, Sir Ahlen, ayos lang ho ba kayo?" May lumapit na security guard sa dito ngunit hindi naman ito sumagot, nakakunot lang ang noo nito habang patuloy sa pag pagpag ng suot.
Napatingin naman ako sa kamay nitong may gasgas kaya agad akong lumapit at hinawakan ang kamay nito. Maya ko na lang isipin ang halik.
"May sugat ka, pasensya na ho kayo," paumanhin ko at itinaas ang kamay niya para ihipan sana. Ngunit bigla niya 'yong iwinakli. Nakagat ko tuloy ang labi ko. "Pasensya na ho talaga kayo, kasalanan ko kaya nagkasugat kayo."
"Tsk." Iyon lang ang naging sagot niya at parang walang nagyari akong tinalikuran. Ni hindi manlang yata niya ako tiningnan.
Hindi ako makapaniwalang sinundan s'ya ng tingin hanggang sa makapasok s'ya ng kotse.
Paano naman ang first kiss ko? Hindi ba ito babalik para mag-sorry kahit aksidente lang 'yon? Iyon ang first kiss ko na dapat ay kay Jared ko lang ibibigay. First kiss!
Nagngitngit ang loob ko sa inis. Ngayon ay napunta lang sa wala ang pag-iingat ko! Kainis din ang walang modong lalaking 'yon. Hindi manlang ito humingi kahit simpleng paumanhin!
Nanatili ako sa pwesto ko habang dama ang labi. Nang may lumapit naman sa akin na isang babae at isang kilos babae.
"Okay ka lang ba, Miss?" tanong sa sakin nung babaeng buntis.
"Matamis ba?" tanong naman nung bakla habang abot-tainga ang ngiti.
Nagtaka naman ako. Sobrang sakit ng katawan ko kaya't alin doon ang matamis?
Ngumuso ang bakla kaya naman naintindihan ko.
Natutop ko ulit ang bibig ko at pinag-initan ng mukha, hindi dahil sa kilig, kundi sa inis.
"Napakaswerte mo ghurl."
Nagulantang ako nang mahina at parang close niya akong pinalo sa braso.
"Nakatikim ka ng napaka-espesyal ng halik ni Sir Ahlen," dagdag pa nito.
"A-Aksidente lang iyon," sagot ko naman. Nanghihinayang pa nga ako dahil para kay Jared lang 'yon.
"Oo nga pala, kanina pa kita napansin na nakatayo sa harap ng building, maga-apply ka ba?" tanong nung buntis. Parang malapit ng itong manganganak dahil sa malaki na nitong tyan.
Agad ko namang naalala ang ibinigay ni Jared na business card. Kinuha ko iyon sa tote bag ko at ipinakita sa mga ito. Agad namang nagkatiniginan ang dalawa.
"Magkakilala kayo ni fafa Jared?"
Pakiramdam ko ay namula ang pisngi ko. "Ah, oo." Kinilig ako pagkarinig sa gwapo nitong pangalan.
"Pero si fafa J kase---"
Nakita kong mahinang kinurot nung buntis si bakla kaya't naputol ang sasabihin nito. Na-confuse tuloy ako. Ano kaya 'yon?
"Ganito na lang, bumalik ka dito bukas. Kahit hindi mo na dalhin iyang business card ni Sir Jared. Hihintayin kita," sabi nung buntis sa akin.
Kimi naman akong ngumiti. Mukhang mababait naman sila at hindi naman ako rejected 'di ba?
"May interview bukas para sa contract secretary ni Sir Ahlen. Malapit na kase akong manganak kaya't kailangan kong mag-leave, matatagalan pa ako bago makabalik."
K-Kung gano'n...
'Siya ang sekretarya ng lalaking aksidente akong nahalikan? Ibig sabihin ay ito ang may-ari ng building na nasa kanilang harapan? Kung gano'n, kilala nito si Jared?'
"Sige na lucky ghurl, need na naming bumalik sa loob. Balik ka tomorrow, huwag mong kakalimutang sabihin kay Sir Ahlen na panagutan ka niya."
Mas nadagdagan yata ang pamumula ng pisngi ko. Para itong sinilihan sa init. Kilig para kay Jared, at inis sa lalaking sinasabing 'Sir Ahlen'.
Hayyy.. mukhang hindi ko makakalimutan ang pangyayaring 'yon.
"Sige, salamat sa inyo." Niyuko ko pa ang ulo sa kanila at pagkatapos ay tumalikod na rin.
"Bakit kaya mukhang ayaw ipabanggit nung sekretarya ang tungkol kay Jared?" tanong ko sa sarili habang naglalakad at iniikot-ikot ang kanan kong balikat na s'yang mas nabugbog kanina.
Pero paano naman bukas? Hindi naman ako pumarito para maging sekretarya ng masungit na lalaking iyon. Pumarito ako para kay Jared. Ngunit parang magkaparehas lang naman 'yon. Trabaho at pag-ibig kaya lumuwas ako dito. Nagkataon lang na nangyari ito.
'Haist. Napakamalas naman.'
Babalik kaya ako bukas? Pero kung hindi naman ako babalik ay mawawalan ako ng chance na makapasok sa kompanyang 'yon. Mukhang contract secretary pa lang naman ang hiring sa kanila ngayon. At saka, kung sakali namang matanggap ako, magiging sekretarya ako ng Sir Ahlen 'daw' na 'yon? Paano na ako mabubuhay ng matiwasay kung gano'n?! Maalala at maalala ko lang ang naaksidente kong unang halik!
"Hayy, kailangan kitang makita agad, Jared." Pinahid ko ang labi ko dahil pakiramdam ko ay nakahalik pa rin ang labi niya doon. Nakanguso akong sumakay sa tricycle. Kainis!
Nabulag sa isang aksidente, si Cary ay tinanggihan ng bawat sosyalista-maliban kay Evelina, na pinakasalan siya nang walang pag-aalinlangan. Pagkatapos ng tatlong taon, nakita niya muli at tinapos ang kanilang kasal. "Marami na kaming nasayang na taon. Hindi ko hahayaang masayang pa niya ang isa pa sa akin." Pumirma si Evelina sa mga papeles ng diborsiyo nang walang salita. Kinutya ng lahat ang kanyang pagbagsak-hanggang sa natuklasan nila na ang himalang doktor, magnate ng alahas, henyo sa stocks, top hacker, at tunay na anak ng Presidente... ay siya lahat. Nang bumalik si Cary na gumagapang, isang walang-awang tycoon ang nagpapalayas sa kanya. "Siya na ang asawa ko ngayon. Umalis ka na."
[Cute Baby + Secret Identity + Powerful hero and heroine!] Minahal ni Caroline si Damian nang buong puso sa loob ng limang buong taon. Inialay niya ang sarili sa kanya at namuhay nang mapagkumbaba para sa kanya. Gayunpaman, nang humarap ang mag-asawa sa isang krisis, umaasa siya na ang balita ng kanyang pagbubuntis ay maaayos ang kanilang pagsasama, ngunit ang nakuha niya ay isang kasunduan lamang sa diborsyo. At ang masaklap, habang siya ay manganganak, siya ay nahulog sa bitag ng isang tao at ang kanyang buhay ay nasa panganib. Matapos makayanan ang ganoong nakakapangit na karanasan, determinado siyang putulin ang lahat ng relasyon sa lalaki. Limang taon na ang lumipas, muli siyang lumabas na nakataas ang ulo, bilang CEO ng isang sikat na kumpanya. Yung mga dati. Natikman na siya ngayon ng bully ng sarili nilang gamot. At unti-unting lumabas ang katotohanan tungkol sa nakaraan... Nasilaw sa bagong kumpiyansa ni Caroline, gustong makipagbalikan sa kanya ng dating asawa, ngunit pumikit na lang siya sa mga pag-usad nito. desperadong nakiusap si Damian, "Honey , kailangan ng baby natin ang magulang niya please remarry me!"
"Let's have an agreement, remember sa papel lang tayo magiging kasal! And these are the rules," sabay abot ni Maritoni ng papel sa dating asawa. Kunot-noo naman itong kinuha ng lalaki. "No string attached, no pressure, no demands, no touch, at higit sa lahat bawal ang mainlab- ulit! " giit pa ni Maritoni. Napahalakhak naman si Kyle dahil doon. "Are you sure of this?" nangingiting tanong ng lalaki na tila nang-aasar. "What?!" inis naman na tanong ni Maritoni. "No touch? Are you sure? As i remember noong nagsasama pa tayo, ikaw lagi ang-" "Shut up! Pwede ba Kyle magseryoso ka!" inis na sabi nito na namumula pa. Ngunit hindi parin tumitigil si Kyle sa kakatawa. Love is sweeter the second time around 'ika nga nila. Maibabalik nga ba ang dating pagmamahal kung ito ay naglaho dahil sa kasalanang tila wala ng kapatawaran? Sina Kyle at Maritoni, isa lamang sa mga kabataang nagpatangay sa labis na kapusukan. Hindi alintana ang magiging hinaharap masunod lamang hilaw na pagmamahalan. Ngunit ang pagmamahalang iyon ay tila natuyo at wala ng sarap kaya napagpasyahang tapusin na. Ngunit isang desisyon ang kailangan nilang sabay na gawin. Ang maikasal muli! Sa pangalawang pagkakataon, maibalik nga kaya nila ang dati nilang pagmamahalan?
Akala ni Rachel noon na ang kanyang debosyon ay magpapanalo kay Brian sa isang araw, ngunit napatunayang mali siya nang bumalik ang kanyang tunay na pag-ibig. Tiniis ni Rachel ang lahat-mula sa pag-iisa sa altar hanggang sa pagkaladkad sa sarili sa ospital para sa emerhensiyang paggamot. Inakala ng lahat na siya ay baliw na isuko ang labis na bahagi ng kanyang sarili para sa isang taong hindi nagbalik ng kanyang nararamdaman. Ngunit nang makatanggap si Brian ng balita tungkol sa nakamamatay na sakit ni Rachel at napagtanto na wala na siyang mahabang buhay, siya ay tuluyang nasira. "Pinagbabawalan kitang mamatay!" Ngumiti lang si Rachel. Hindi na niya kailangan siya. "Sa wakas makakalaya na ako."
Labingwalong araw matapos sumuko kay Brent Alcaraz, pinutol ni Jade Rosario ang kanyang hanggang baywang na buhok. Tinawagan niya ang kanyang ama, ipinaalam ang desisyon niyang lumipat sa Amerika at mag-aral sa UC Berkeley. Nagulat ang kanyang ama, tinanong siya tungkol sa biglaang pagbabago. Ipinaalala nito kung paano niya laging iginigiit na manatili sa tabi ni Brent. Pilit na tumawa si Jade, at inamin ang masakit na katotohanan: ikakasal na si Brent, at siya, bilang kanyang stepsister, ay hindi na maaaring kumapit pa sa kanya. Nang gabing iyon, sinubukan niyang sabihin kay Brent ang tungkol sa pagkapasa niya sa kolehiyo, ngunit sumingit ang masayang tawag ng nobya nitong si Chloe Santos. Ang malalambing na salita ni Brent para kay Chloe ay parang lason sa puso ni Jade. Naalala niya kung paano ang lambing na iyon ay para sa kanya lamang dati, kung paano siya nito pinrotektahan, at kung paano niya isinulat ang lahat ng nararamdaman sa isang diary at love letter, para lang magalit ito, punitin ang sulat, at sumigaw ng, "Kapatid mo ako!" Nag-walk out ito, iniwan siyang pinagdudugtong-dugtong ang mga punit na piraso. Ngunit hindi namatay ang pag-ibig niya, kahit pa noong iuwi nito si Chloe at sabihing tawagin niya itong "hipag." Ngayon, naiintindihan na niya. Kailangan niyang patayin ang apoy sa puso niya. Kailangan niyang hukayin si Brent palabas ng kanyang sistema.
Si Elena, na minsang naging layaw na tagapagmana, ay biglang nawala ang lahat nang ang tunay na anak na babae ay nakipag-frame sa kanya, ang kanyang kasintahang babae ay nililibak siya, at ang kanyang mga adoptive na magulang ay nagpalayas sa kanya. Lahat sila ay gustong makita ang kanyang pagbagsak. Ngunit inihayag ni Elena ang kanyang tunay na pagkakakilanlan: ang tagapagmana ng napakalaking kayamanan, sikat na hacker, nangungunang designer ng alahas, lihim na may-akda, at matalinong doktor. Sa takot sa kanyang maluwalhating pagbabalik, hiniling ng kanyang adoptive parents ang kalahati ng kanyang bagong-tuklas na kayamanan. Inilantad ni Elena ang kanilang kalupitan at tumanggi. Humingi ng pangalawang pagkakataon ang ex niya, pero nginisian niya, "Sa tingin mo ba deserve mo ito?" Pagkatapos ay malumanay na nag-propose ang isang makapangyarihang magnate, "pakasalan mo ako?"
© 2018-now CHANGDU (HK) TECHNOLOGY LIMITED
6/F MANULIFE PLACE 348 KWUN TONG ROAD KL
TOP
GOOGLE PLAY