Henyong Itinakwil, Nagbalik na Reyna

a ngayon!" Suminghal si Laurie Edwards, halos sumabog sa galit habang humah

ansyon, pinatatahimik ang mga слуга na nakatayo na parang mga i

na katawan ay nanginginig habang mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mg

angan mo, at inalok kita ng lugar kung saan ka

Janice, ang kanyang mukha ay namumutla. Gayunpaman, nanatiling matatag ang kanyang tingin, nagnini

d, si Laurie ay nakatayo na may isang kamay na nakapatong sa kanyan

ali?" Sinalubong ni Janice ang tingin ni Laurie, matat

paninindigan ni Janice. Mahigpit na hinawakan ang latigo, sinabi niya, "

ni Laurie, ang kanyang mga mata ay puno ng luha habang nagmamakaawa siya, "Mom! Pakiusap, huwag mo

urie, marahang tinapik ang kamay ni Delilah, bumuhos ang init sa kanyang boses. "Sadyang masama lang siya. Sa kanyang desper

ng luha ang kanyang mga mata habang nakaharap siya sa magkasundo

y Janice, ang kanyang mga salita ay malamig at nakakasakit habang ang kirot ay

ni Delilah ay palaging nagtatapos kay Janice na sinisisi. Anuman ang kanyang mga argu

si Janice na itinulak siya, at pumanig ang kanila

o, tila may mas mababang lugar siya sa kani

kundi isang manggugulo, na laging handang sakt

at, ako ang pumalit sa kanya bilang iyong anak sa loob ng mahigit isang dekada. Kung ako ang nasa katayuan ni

ay isang tusong panlilinlang upang itapon si Janice sa karagd

g pag-asa, isang tahimik na talaan ng mga karaingan laban s

ya sa malupit na kasalukuyan. Nagtagpo ang kanilang mga ma

maalalahanin at magalang! Kung ikaw ay kahit na kalahati ng maalalahanin, ako ay magiging labis na ma

ang pudding na ibinigay ko sa kanya ay walang mangga. Kung n

ga bagay na iyon." Si Laurie, ang kanyang pananampalataya kay Delilah ay hindi natitinag, ay

ay maselang hinabi na may kahinaan. "Kung mapapakalma nito ang

ng tingin ni Laurie, humigpit ang pagkakahawak niya sa kanyang latigo, malakas ang kanyang awtoridad. "Kung ayaw mong humingi ng tawad, nasa sa iyo iyon. Sa loob

li

umusok kay Janice, nagpapadala ng mati

, desperado para sa isang maliit na bahagi

atan. Ngunit inudyukan nila si Janice na isuko ito, na si

n bilang anak ng pamilya Edwards ay natakpan, la

tong sakripisyo ay umaab

uha ang kanilang pabor, isinuko ni Jan

ang kanyang design draft para sa fashion contest,

e habang nanatiling tahimik si Ja

n niya kung ibibigay niya sa akin ang kanyang draft? Bagaman nagtitiwala ako tungkol sa panalo, ako..." Tumigil siya, umubo nang m

n ni Laurie si Janice ng isang tumatagos na titig. "Tatanungi

malalim at hindi pantay. "Mom, hindi ba ako rin ang ana

ngunit hindi mo pinapans

a puso ni Janice. Ipinikit niya ang kanyang mga mata, ang kanyan

a masyadong nagpapakumbaba, ang kanyang mga kasanayan sa pagdidisenyo ay top-notc

ang latigo sa isang tabi at nag-alok kay Delilah ng isang mainit na ngiti. "Sa design draft ni Janice, maaari m

ilang sandali lamang, isang mahiyain na tingin ang dumaan sa kanyang mukha habang sumulyap siya kay

titig kay Janice. "Kung mayroon siyang anumang sama ng loob, makikita niya ang kanyang sarili sa labas sa

agnanakaw ng kanyang disenyo?" Ang bose

t bahagi ng kanyang paglahok ay buburah

kay Janice, ang kanyang puso ay lumubog nang mas

g kanyang isang taon ng pa

tok habang ang huling mga labi ng kanyang mga pag-asa ay