Sya si Bryce Zhion, ang misteryosong mage na nag-aaral sa Alzano Imperial Magic Academy. Mayroon sya isang kakayahan na ang akala ng lahat ay matagal nang nawala, isang kakayahan na syang magpapabalik ng liwanag sa kadiliman.
Sya si Bryce Zhion, ang misteryosong mage na nag-aaral sa Alzano Imperial Magic Academy. Mayroon sya isang kakayahan na ang akala ng lahat ay matagal nang nawala, isang kakayahan na syang magpapabalik ng liwanag sa kadiliman.
Welcome to Magical World
BRYCE's PoV.
Sa mundong ito na nababalot nang mahika ay payapa ang lahat hanggang sa naging sakim ang mga vampires at werewolf sa kapang-yarihan, sila ang mga nilalang na kinasusuklaman ko, mga nilalang na walang awang pumapatay nang mga inosente.
Hinding Hindi ko makakalimutan ang ginawa nila sakin at sa pamilya ko.
Ako si Bryce Zhion, 16 years old, tama lang ang height ko sa edad ko. Maputi, may color emerald na mata, medyo matangos ang ilon, may kulay brown na buhok at tamang laki nang katawan.. At isa akong Card magic user mage na third-rate mage sa ALZANO IMPERIAL MAGIC ACADEMY.
Sa A.I.M. ACCADEMY nag aaral ang ibat ibang uri nang mga mage.
May water type mage, fire type, earth type at wind type... Yan ang mga ordinaryong mage type.
Mayron din namang Dark magic mage, Lightning type mage, at Eye users mage.. Yan ang mga uri nang mga bibihirang kakayahan pero napakalakas na kapang-yarihan.
Fourth-rate mage ang rate nang mage na pinaka-mababa at first-rate mage ang pinakamataas.
Noong unang panahon ay may mga tinatawag na Card magic users mage kung saan kaya nilang gamitin ang kahit na anong uri nang kapang-yarihan gamit ang kanilang Magic cards... Pero dipende parin iyon sa hawak nilang card.
Ang Phantom Card at Demon card.
Yan ang dalawang pinaka-malakas na card.
At ang iba naman ay ang 1leaf card, 2leaves card, 3leaves card at 4leaves card.
Ngunit ang kaalaman nang lahat ay naubos na ang mga Card magic users mage. Hindi nila alam na may isa pang nabuhay... At ako yun.
Pero Hindi ko alam kung anong card ang hawak ko.. Wala kasing kamuka ito sa mga larawan ng nabanggit na magic cards. Pero sigurado akong isa akong Card Magic User Mage.
Syempre Hindi ko pinaalam sa kanila yun. I want to keep low profile at gusto Kong itago ang totoo Kong kapang-yarihan.
Habang nag-lalakad lakad sa labas nang school ay hinarang ako nang tatlong cute na bata.
"Kuya..kuya.. Mag magic-trics po kayu.. Please!!" Masayang pag-mamakaawa sakin nang mga bata
Pero Hindi ko sila pinansin.
Nawalan kase ako nang tiwala kahit na kanino Simula nung napakapait na araw nayun.
"Sige na po kuya..." Pag-mamakaawa ulit nila pero nilag-pasan ko lang sila at Hindi na pinansin pa
Kita ko ang pag-kadismaya sa muka nila... Nalungkot sila dahil Hindi ko sila pinag-bigyan at dinedma ko nalang.
"Hey you.. Pag-bigyan mo na ang mga cute na bata nato" boses nang isang lalaki sa likod ko
Napahinto naman ako pero Hindi ko na nilingon pa at nag-patuloy nalang sa pag-lalakad.
"Don't ignore me!" Sigaw nya pero Hindi ko parin pinansin
Nag-lakad nalang ako paalis pero biglang may humawak sa braso ko at iniharap ako sa kanya.
"Let go!" Inis na bulyaw ko sa lalaking nasa harap ko ngayun at nakahawak sa braso ko
"Hindi kita bibitawan hanggat Hindi mo pinag-bibigyan ang mga bata nayun" sambit nya at itinuro ang mga naka-sibangot na batang nangulit sakin kanina
"Wala akong pake... Edi ikaw na lang ang gumawa!" Walang emosyon Kong sabi sa kanya at hinatak ang braso ko para matanggang ang pag-kakahawak nya pero sobrang higpit nang hawak nya kaya Hindi ko matanggal
"Pero ikaw ang gusto nilang gumawa!" Sabi nya sakin at hinila ako papunta sa mga bata
"Let go or else...." Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla syang nag-salita
"Or else what?" Tanong nya na may halong pang-iinis at pang-hahamon
Tinignan ko sya nang masama.
Nakita Kong nakangisi lang syang nakatingin sakin.
Okay.. Aaminin Kong gwapo sya, maputi, matipuno ang katawan, medyu matangkad, may tamang pula nang labi, may ocean blue na kulay ng mata at medyu matangos ang ilong.. May kulay grey na buhok, medyu gulo gulo pa nga ang buhok nya pero yun ang mas nag-pa attack sa kanya....
"Eto na.. Papakitaan na nya kayu nang magic" nakangiting baling nya sa mga bata
Halata naman ang saya sa muka nang mga ito.
"Yehey" masayang sambit nila
"Fine..fine, bitawan Mona ako" wala na akong nagawa kundi ang pumayag nalang para mag-tigil na ang mokong nato
Binitawan naman na nya ako.
Nag-simula ko nang ipakita ang magic ko, pero Hindi ko nilabas ang magic card.
Nag-simula na ako.
Nag-labas ako nang isang panyo na nasa aking bulsa.
Winagayway ko iyon nang winagayway hangang sa naging magandang bulaklak ang panyo.
Kitang kita ko ang saya at pag-kamangha sa muka nila.
"Isa pa.." Masayang sabi nila at nag-tatalom pa sa tuwa
Wala naman na akong magagawa pa at nag-simula na ulit ako.
Nag-palabas ako nang apoy gamit ang kamay ko.
Kita ko ang pag-kamangha sa muka ng mga bata habang pinapanood ako.
Syempre isang pangkaraniwang magic lang ang ginagawa ko.
Hinipan ko ang apoy na nasa kamay ko at pag-kahipan ko ay naging kulang pulang ibon iyon at lumipad pa alis.
"Woaww!!!" Manghang mangha sila sa ginawa ko.. Pinag-masdan lang nila ang ibon na lumipad paalis
Pati ang mokong na nangulit sakin ay nasa ibon ang atensyon kaya Hindi kona pinalagpas pa ang pag-kakataon at nag-tangka na akong umalis sa lugar nayon.
Pero....
"Where are you going?" Mahinang boses nang lalaking nasa gilid ko
Pero Hindi ko na pinansin at nag-lakad na ako paalis.
"Hey.. Ako nga pala si Bright Anderson, ikaw anong pangalan mo?" Biglang tanong nya
Pero Hindi ko na pinansin pa at nag-patuloy sa pag-lalakad paalis.
"Hey.. I'm asking your name!" Sigaw nya
Pero ginamit ko ang magic Kong mag-laho or mag-teleport dahil baka habulin at pigilan nanaman ako ng Bright nayun.
Napunta ako sa inuupahan Kong bahay at nahiga na sa kama.
Wala kang dapat pag katiwalabalin..hindi ko sya kilala, Hindi ko sya maaaring pag-katiwalaan... Pag-kukunsinti ko sa sarili ko
Nag-pasya na muna akong matulog sandali dahil mamaya pa naman ang klase ko sa A.I.M ACADEMY.
.
.
.
Nagising ako sa pag-kakahimbing ko nang tulog.
Agad Kong tinignan ang oras sa wall clock ko at nanlaki ang mata ko nang makita 11:27AM na.
11:00AM kase ang start nang klase naming dahil Friday ngayun.
Every Friday kase ay half day lang ang pasok at 11:00AM yun nag-sstart.
"Sh*tt. Late nako!!"
Agad na akong tumayo at agad na gumayak para pumasok.
Okay mag-teteleport nalang ako papunta sa school.
Pero kailangan walang makakita sakin.
----
Nag-teleport nalang ako sa restroom nang school para walang kahit sino ang makakita sakin.
Agad akong dumeretso sa third-rate mage classroom.
Pag-karating ko ay agad bumungad sikin ang teacher namin na nag-tuturo.
Kumatok ako sa pinto para makuha ang atensyon nya.
" sorry Sir. Froid, I'm late" pag-hingi ko nang paumanhin at iniyoko nang bahagya ang aking ulo.
"Take you seat but come to my office after class." Emotionless na sabi nya
May policy kase dito na kailangan papuntahin ng teacher ang eatudyanteng na-late sa kanyang office dahil may punishment.
At tinungo ko na ang aking upuan at tahimik na naupo.
Habang nakaupo ako ay ramdam ko ang mga matang nakatingin sakin at rinig ko ang mga bulunga ng iba Kong kaklase.
[ "Himala ata.. Ngayun lang sya na-late" ]
[ "oo nga... Pero his still cute" ]
[ " his mine.. Wag nyu ngang pinag-nanasaan ang future husband ko" ]
[ "as if namang magugustuhan kanya..." ]
[ " oo nga.. Eh napaka-tahimik nya nga at walang kinakausap kahit sino bukod sa teachers" ]
[ " hyss... Dina-down nyu naman agad ako" ]
Rinig Kong mga bulungan nila pero hindi ko na pinansin dahil sanay na ako.
Nag-focus nalang ako sa itinuturo ni sir. Froid.
.
.
.
"Wag nyung kakalimutan ang tamang pag-cast at pag-pronounce ng spell... Okay class dismissed." Huling sabi ni sir at tumayo na kami at yumuko at nag-paalam
Bago pa man sya makalabas ay may sinabi pa sya.
"Zhoin.. Come to my office" baling nya sakin at agad na man akong tumayo at sinundan sya sa kanyang office
----
Nakaupo na ako ngayun at kaharap si sir.
"Give me a valid reason kung bakit ka na-late" walang emosyong sabi nya
"I wokeup late" tipid na sagot ko naman
"That's your reason?" Medyo may pag-kagulat na tanong nya
"Yes!" Emotionless na sagot ko
"Hindi ko inaakalang hindi ka man lang mag-iisip nang palusot.. Your so honest Zhion" Ewan ko pero parang napangiti sya nang sabihin nya yon
Hindi na ako nag-salita pa at hinihintay ko ang susunod na sasabihin nya.
"Okay.. Your punishment, help others to be honest!" Seryosong sabi nya
"W-what?" May pag-kagulad na sabi ko
Anong klaseng punishment yun?..
"Just kidding..." Napangisi naman sya
Hindi ko na pinansin at hinintay ang totoong punishment na ibibigay nya.
"Mag search ka about sa Card magic users mage at ikaw ang mag-didiscuss sa mga classmate mo next week." Seryosong sabi nya
Well.. Pabor naman sakin yun dahil isa akong Card Magic User Mage at may alam na ako tungkol dun at marami pa akong gustong malaman.
"Okay!" Tipid Kong sagot
"Okay.. Thats all" sabi nya at tumayo na ako at nag-paalam at umalis
Naglalakad na ako pauwe.
Nasa fifth floor kase ang office ni sir kaya ang haba pa nang lalakaran ko pababa.
Tahimik akong nag-lalakad at at kinuha ko ang libro na tungkol sa Card Magic User mage at binasa ito habang nag-lalakad.
Nasa hagdan na ako pababa sa 2nd floor nang biglang may nag-mamadaling lalaki na nakabunggo sakin dahilan para bumagsak ako at mapasalampak sa sahig at nabitawan ko pa ang hawak ko libro.
"I'm sorry.." Paghingi nya nang tawad at pinulot ang libro at iniabot sakin
Walang emosyon naman akong tumayo at kinuha and iniaabot nyang libro pero hindi ko tinignan and muka nya.
Aktong kukunin ko na ang libro nang bigla syang nag-salita.
"W-wait.. Its you" may pag-kagulat na sabi nya at medyu may saya sa muka nya
Kinuha ko na nang libro at hindi ko na sya pinansin.
"Hey.. Don't ignore me!" Sabi nya at hinawakan ang braso ko
Yes.. Sya yung lalaki nayun, si Bright Anderson... Pag-minamalas ka nga naman.
"Bitawan moko" walang emotion Kong sabi at hinahatak ang braso ko para matanggal sa pag-kakahawak nya pero as expected ang higpit nang hawak nya
"Hindi kita bibitawan hanggat hindi mo sinasabi sakin nang pangalan mo" nakangising sabi nya
Hayy.. Eto na naman tayu.. Bat ba kase napaka-kulit nang tao nato.....
"Okay fine.bitawan mo na ako..
At binitawan naman nya ako
" so.. What's your name?" Tanong nya ulit
"Ako si Bry---" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil may babaeng hinawakan and braso ko at hinila ako pababa nang hagdan
"Hey... Bitawan moko" bulyaw ko sakanya habang hawak ang kabila kong braso at hinihila ako
"Sino sya? Girlfriend mo?" May pag-kadismayang sabi ni bright nang hindi pa kami nakakalayo
Hindi ko na sya pinansin.
"What do you think your doing?" Sigaw ko sa inis dito sa babaeng walang modong humihila sakin
Pero snobera.. Hindi man lang ako nilingon at hindi ako pinansin.
"Pag-hindi mo ak---" naputol na sasabihin ko nang maramdaman ko nalang na wala namang nakahawak sakin at pag-lingon ko ay bigla nalang syang na wala
What was that?.. Sino ba sya? W-wait... I don't care.. Tssk.. Salamat nalang sa kanya at nakawala ako sa bright nayun.
At nag-lakad na ako pauwe....
Teka bakit paba ako nag papakahirap maglakad kung kaya ko namang mag-teleport..jeezzz...
At pumunta ako sa restroom kung saan walang makakakita sakin at nag-teleport papunta sa inuupahan Kong bahay.
Pag-karating ko ay binagsak ko na ang katawan ko sa kama ko para mag-pahinga...
Bigla naman akong nakaramdam nang gutom at naalala Kong Hindi pa nga pala ako kumakain kaya tinignan ko kung may pag-kain pang nakatabi sa ref ko pero wala... As in wala talaga.. Simot na simut.
Kaya nag-pasya nalang akong kumain sa paborito Kong karendira. ( Tessy's karendirya)...
For seventeen years, I was the pride of the Carlisle family, the perfect daughter destined to inherit an empire. But that life ended the moment a DNA report slid across my father’s mahogany desk. The paper proved I was a stranger. Vanessa, the girl sobbing in the corner, was the real biological daughter they had been searching for. "You need to leave. Tonight. Before the press gets wind of this. Before the stock prices dip." My father’s voice was as cold as flint. My mother wouldn't even look at me, staring out the window at the gardens as if I were already a ghost. Just like that, I was erased. I left behind the Birkin bags and the diamonds, throwing my Centurion Card into a crystal bowl with a clatter that echoed like a gunshot. I walked out into the cold night and climbed into a rusted Ford Taurus driven by a man I had never met—my biological father. I went from a mansion to a fourth-floor walk-up in Queens that smelled of laundry detergent and struggle. My new siblings looked at me with a mix of fear and disgust, waiting for the "fallen princess" to break. They expected me to beg for my old life back, to crumble without the luxury I’d known since birth. But they didn't know the truth. I had spent years training in a shark tank, honing survival skills they couldn't imagine. While Richard Carlisle froze my trust funds to starve me out, my net worth was climbing by millions on an encrypted trading app. They thought they were throwing me to the wolves. They didn't realize they were just letting me off my leash. As the Carlisles prepared to debut Vanessa at the Manhattan Arts Gala, I was already making my move. "Get dressed. We're going to a party."
Luna has tried her best to make her forced marriage to Xen work for the sake of their child. But with Riley and Sophia- Xen's ex-girlfriend and her son in the picture. She fights a losing battle. Ollie, Xen's son is neglected by his father for a very long time and he is also suffering from a mysterious sickness that's draining his life force. When his last wish to have his dad come to his 5th birthday party is dashed by his failure to show up, Ollie dies in an accident after seeing his father celebrate Riley's birthday with Sophia and it's displayed on the big advertising boards that fill the city. Ollie dies and Luna follows after, unable to bear the grief, dying in her mate's hands cursing him and begging for a second chance to save her son. Luna gets the opportunity and is woken up in the past, exactly one year to the day Sophia and Riley show up. But this time around, Luna is willing to get rid of everyone and anyone even her mate if he steps in her way to save her son.
For three years, Deanna endured scorn in a one-sided marriage. When Connor forced her to choose between her career and a divorce, she didn't hesitate-she walked away. Determined to reclaim her birthright, Deanna returned as the brilliant heiress to a medical conglomerate. Her ex and his family begged for another chance, but it was too late. With a tycoon father, a legendary healer mother, a CEO brother who adored her, and a showbiz powerhouse sibling, Deanna's life overflowed with power. Even her arrogant rival, heir to billions, only ever had a soft spot for her.
Her ex-husband declared, "The person I admired most was that legendary racer." She smiled thinly. "Hate to break it to you-that was me." He said, "Jealous I blew a fortune on a world-famous jeweler for Violet?" She let out a cool laugh. "Funny, that designer trained under me." He scoffed, "Buying a dying firm won't put you in my league. Snap out of it." She shrugged. "Weird-I just steered your company off a cliff." Stunned, he blurted out, "Baby, come back. I'll love you forever." She wrinkled her nose. "Hard pass. Keep your cheap love." Then she took a mogul's arm and never looked back.
I just got my billionaire husband to sign our divorce papers. He thinks it's another business document. Our marriage was a business transaction. I was his secretary by day, his invisible wife by night. He got a CEO title and a rebellion against his mother; I got the money to save mine. The only rule? Don't fall in love. I broke it. He didn't. So I'm cashing out. Thirty days from now, I'm gone. But now he's noticing me. Touching me. Claiming me. The same man who flaunts his mistresses is suddenly burning down a nightclub because another man insulted me. He says he'll never let me go. But he has no idea I'm already halfway out the door. How far will a billionaire go to keep a wife he never wanted until she tried to leave?
A year into the marriage, Thea rushed home with radiant happiness-she was pregnant. Jerred barely glanced up. "She's back." The woman he'd never let go had returned, and he forgot he was a husband, spending every night at her hospital bed. Thea forced a smile. "Let's divorce." He snapped, "You're jealous of someone who's dying?" Because the woman was terminal, he excused every jab and made Thea endure. When love went cold, she left the papers and stormed off. He locked down the city and caught her at the airport, eyes red, dropping to his knees. "Honey, where are you going with our child?"
© 2018-now CHANGDU (HK) TECHNOLOGY LIMITED
6/F MANULIFE PLACE 348 KWUN TONG ROAD KL
TOP
GOOGLE PLAY