na parang estatwa. Oras na

rita habang hinihimok niya ang dalaga, bago sinadya ang hakba

p ng maraming tao, nanatili siyang malapi

as niya ang kanyang baso ng alak. "Evan, ilang taon na ang nakalipas simula noong huli

ngin ay hindi kailanman ganap na dumapo sa matanda, at ang kanyang boses ay kasi

ndrew. Ang kanyang buto-buto na kamay ay pumalakpak sa balikat

niyang kapatid sa ospital kung hindi ko inabot. Ang gusto ko lang a

ang ekspresyon, bagama't sa loob-loob niya

ng gumanap sa kaawa-awang patriyarka nang napakakumbinsi

kay Kathryn, nahagip ang malabong bakas n

a iniisip. "Ganyan ba yun? Nakikita ko na ang nakatatandang apo mo ay kakaunti

hryn, may kislap na katata

areho silang pamilya, alam mo. Laging may ligaw

pang ilagay ito. Nagsusuka ako noon ng mga puno para lang matikman ang mga ligaw na milokoton. Hindi pa ya

g ligaw, walang etiquette, walang rules. Sana lahat ng

umapo sa isang pagkabigla, na na

n, ang ilan ay nagtakip ng kanilang mga

a ng matinding ubo, nil

ka ng lola mo sa study mamaya. Gu

i Kathryn sa kanyang wine g

ang ibig sabihin ng

sang kaaya-ayang ngiti. "Tal

pa lamang. Gagawin ng matanda ang laha

matras si Kathryn sa katahimi

in, at niyakap niya ang sarili, ang bigl

pi sa kanyang mga balikat, pinipigilan

thryn at tumi

a sa tenga niya, may hawak na isa pang b

pan lang ba siya ni

nakuha na niya ang atensyon

m at hindi mapag-aalinlanganan. Narinig it

gayong gabi. Sa halip, nahihiya silang tumayo, dinadama ang bawat pag-

, ngunit napaliligiran ng mapagbantay na mga mata

ther sly comment to Kathryn. Hindi mata

rin sa kanya ay itinago ito sa

i Kathryn sa hardin, na

a ngayon. Sinamantala pa ng ilang bisita ang pagkakat

lingkod, yumuko at tahimik na inanyayahan s

sot si Kathryn at tahimi

imulang makaramdam ng isan

aaral, natagpuan niya ang

ang silid sa gabing ito ng taglagas, ngun

ubordinate na naghahatid ng isang ulat ay naka-pause,

siya sa nanginginig na hininga, nilalabanan ang nakakahi

panya, at hindi siya nagdalawang-isip nang iminungkahi ng Palmers an

ang trabaho, isang hindi mapa

ang reaksyon ng katawan n

an ang kanyang kurbata, lalo lan

nangyari

alak

ng ano s

iyang isinara ang laptop, ang tunog ay umalingawngaw s

t sa bawat galaw. Saglit siyang umindayog, saka pinilit na tumayo

mula sa labas. Isinandal ni Evan ang sarili sa dingding, pinilit ang mabagal, sinasadyang paghinga ha

sa pag-aaral ni Martha,

alinlanganan ang kahanga

mga ito ng matinding pula, habang ang natitirang baha

ng isang bagay-at kung ano man iyon, malakas iyon. Kung iiwan siya ni

kat niya-ang coat niya. Hindi siya nagdalawang-isip. Stridi

ngat siyang humiwalay, isang mat

a, "Ito ba ang pinuntahan ng mga Palmer?" Hindi man lang nila hininta