ly composed, her fingers intertwined and her chin gently proped on them, tahim

a isang tulad niya-pinaliit ang sarili, pinipigilan

. Wala siyang lakas ng loob na makialam, kaya nilingon niya si

ak pa rin, si Roger ay mukhang nasasaktan, at ang karamihan ay tinatrat

i Alexia, na halatang hindi kinikilig. Sa totoo

ro ginawa niya ang sinabi niya a

magpapakita ka sa courthouse bukas para ma-finalize ang divorce. Huwag mo akong paghintayin. At kung may kati

halatang gulat na gulat. Si Alexia ay mukhang walang pakial

a gusto niyang aminin. Ano ang

g ganoong tingin? Parang nababasa niya si

kahakbang ay kumapit si Marilee sa kanyang braso dahil sa gulat. "Ro

t itinulak ang kamay niya. "Alexia,

siyang lumingon, nakita niya si Marilee na nakakapit ng mahigpit sa braso ni Roger na parang

g husto ang lalaking ito. Paano niya ginugol ang lahat ng mga taon na iyon sa pagsisi

Ipinilig niya ang kanyang ulo at um

i na isang taong

pulutong ng mga reporter at mga manonood ay nagtipon sa labas, na n

i Alexia. Bawat hakbang niya ay may dalang tahimik na lakas-

ong ito ay hindi siya nangahas na yakapin siya. Sa halip, ibinaling nila a

niya ang bawat tanong na ibinato sa kanya nang hindi nawawala. "Oo, nandito lang ako para magbakasyon. A

Alexia. Nagkataon na nasa bayan ako nang marinig ko ang tungkol sa diborsyo at n

tuloy na dumarating ang mga tanong-

sama sa mood ang lalaking iyon."

exia?" Huminto siya, baha

ck. Pagkatapos, binigay niya ang linya nang

n habang ang mga reporter ay nagpupumilit na hulihin ang bawat salita, nagmamadaling i-publ

ndre ang makina, habang si Alexia naman ay nakasandal sa upuan

n ni Andre. "Sinong na

a akin-totoo ang bahaging iyon." Isan

an ni Andre. "Alam mo sasabihin mo yan. Pero di

rious na tano

gkol sa iyo

bae, si Ms. Carter. Asawa siya ng isang mayamang negosyante mula sa Brookline at adoptive mother ni Marilee. Nagsimula ang mga pagbabayad dalawampu't apat na taon na ang nakalilipas-ang eksaktong taon na ipinanganak kayo ni Marilee. I