pinakawalan ni Joanna-nanig

isik ang mga mata sa pagkabigla. "Linsey! Anong karapatan mong

yang walang kurap. "Bakit hindi? Ikaw mismo ang may gusto nito. Di ba gusto mong humingi ng tawa

kamay, hindi inaalis ang

natauhan. Sa isang sigaw na puno ng galit, sumugod si Felix at itin

g nakapulupot ang mga bisig sa kanya habang ma

d ding bumalik sa posisyon

agsabing gusto niyang humingi ng tawad. Felix, bingi ka ba? Kung totoo 'yung sinasabi niya, sana tumahimik na lang siya at hinayaan akong ilabas ang

wa-mga taksil. Mga manloloko. Balang araw, kapag lumabas ang katot

at sa sunod-sunod na paratang. Bumuka ang kanyang bibig,

lumilitaw ang inis sa kanyang ekspresyon. Pagkatapos ng mahabang katahimikan na tila lumulunod sa buong paligid, nagsalita rin siya sa wakas-puno ng iritasyon ang tinig. "Maski gus

g walang pakialam-matalas at sinadyang kilos. "Tatanggapin ko 'yan bilang papuri," sagot niya nang kalmado, titig na titig kay Felix. "Dahil mu

sa labis na pagkagulat. Hindi siya handa sa ganit

a sarili, ang babaeng ito ba tala

. Paulit-ulit niya itong ininsulto at tinapakan, pero ngayon ay ibang-iba

sa gitna ng katahimikan, may kutob si Jo

para muling makuha an

y isang tanawing nagpapatibok ng selos sa dibdib ni Joanna. Nakapako ang tingin n

Felix kay Linsey. Hindi siya papayag na

hinila niya ito pabalik sa kanya. Sa tono ng mapagkunwaring lambing, sinabi niya, "Felix, huwag mong sabi

narinig, at imbes na matauhan, lalo

agkadismaya ang tinig. "Hindi kailanman umasta ng ganit

nagbago ako. Noon, para akong baliw na tiniis ka. Pero hindi na ngayon. Natauhan na ako. Tanging tanga lang ang nagpapa

anyang maleta at tuluyan ng tumalikod, ang mukha

ikmuraan sa bigat ng sinabi ni Linsey. Hindi

la ang kanyang maleta sa sahig, isang mati

wala na dumapo sa kanya-parang ang pinakamahalagang bahagi ng buhay niya ay unti-

ingi ng tulong, gumalaw siya nang mabilis, parang

reaksyon ni Felix. Sa isang iglap, nilapat niya ang palad sa pisngi niya, at umiiya

y parang tali sa kanyang likuran. Napilitan siyang ling

mpal, malinaw ang marka ng palad, at k

g pag-aalala ang boses. "Dadalin kita sa ospital. L

andali, bago ang boses niya'y naging malumanay, puno ng pagpapanggap na malasakit. "Felix, talagang aal

nsey ngayon. Hindi ko na siya pagbibigyan. Hayaan mo siyang mag-isip-isi

iyakap niya si Felix, ang boses niya'y puno

ng taktikang gi

man niyang siya ang may kontrol. Hangal si Lins

hal ay hindi nakatulong upang mawala ang kaba na patuloy na kumaka

aramdam ng ganit

i kay Joanna na puno ng pagpapasensya. Pero kahit anong gawin niya, ang

n si Linsey. Babalik din