ng parang hindi komportable at awkward ang pakikipag-usap sa kanya, ngunit sinabi niya nang malamig, "May party mamayan

i si Sara, bigla siya

g kalimutan ang banta niyang sir

ara, alam niyang may nangyari. "Siya ang may kagagawan, hind

nang umuwi. "Iyon na nga," sagot ni Sar

, agad na pinabilis ni Ethan ang sasakyan,

kanya. Palaging tinutugon niya ang bawat p

raan para sa mayayaman na palakasin ang kan

os na gawang suit, na mas lalo pang nagpapaganda sa kanyang anyo. Siya'y tumawa at nakipag-usap sa mga pinsan ni Jacob, kumikilos

ali sa pintuan, inangat ni Sa

aglalakad papasok. Ang kanyang malalambot na tampok, balat na parang kristal, at maitim na buh

mpagne mula sa waiter, at mahinahong tumango sa kanyang mga kaibigan a

ahigpit na bumalot sa kanyang katawan na parang i

ang pinakamaganda sa lah

iya kay Jacob ng apat na taon, halos hindi niya maalala ang sinuman sa kanila. Kilala

Jacob sa gitna ng karamihan, may isang h

na ito." Distant relative ni Jacob ito. Lasing, lumakad

abuntong

gong damit, kaya sinuot na lang niya ang isang lumang

sin. Nagkunwari si Sara ng ngiti at n

makita na nakasuot ng lumang damit, dahil may mga mang-aal

li ay sumigaw, "Naalala ko na suot mo ang parehong d

a sa kahihiyan." Bago pa makasagot si Sara, isang malamig

ang kanyang mga luha at n

g boses iyon kahit hindi

nya. Tumingin siya sa kanya habang umiinom mula sa

ng mukha, "Sinusubukan mo bang i

lita ay nagpakita ng bahi

a niya si Ethan sa paglalakbay nang pinilit siya ni Jacob

atapos ng nangyari? Ayaw niyang makisa

al kong asawa, alam mo kung gaano kahalaga ang iyong imahe, di ba? "Ikaw ang mukha ng Shi Group," sabi niy

g tingin na puno ng pagkasu

a akong mahiya sa suot ko? Pero ano ang magagawa ko? Ayon

inlangan si Sara sa pagiging malamig niya sa kanya. Nang matapos ang lahat, hindi

noon kabastos ang pagsasalita nito sa kanya, lalo na sa harap ng publiko

subukan niyo ba kaming pahirapan, kaming mga single, sa inyong labis na tamis?" Nagtanong si Thompson habang pap

ay bumalik habang sinabi niya, "Thompson, napakaakit-akit mo!" Kahit saan ka magpunta, palaging may

alaga bang iniisip niya ako bilang isang palikero?' naisip ni

resyon ni Thompson at may naisip siya, ngunit hind

ga kababaihang nakatayo sa likuran niya na umalis na. Lahat sila

yo ng inumin," sabi niya nang puno ng sigla. Kinuha niya ang baso ng

iya ni Jacob at inalis ang whiskey mula sa kanya. "Balak mo bang manggulo?" "Alam mo nama

ob ang kanyang ulo at ininom ang whiskey

ginoong bahagi niya, sandali siyang nahu

hinayaan niyang ma-distract siya ni Jacob kahit nagpasya na siya na hindi siya magbibigay n

si G. Leo." "Hayaan mong ipakilala kita sa kanya." Nilagay niya ang isang

ob, isang lalaki sa kanyang kalagitnang lima, at sampung taon. Tuwing tin

on siya sa iba at sa halip ay nakita si Thompson na nakatit

n ay malalim katu

ga mata, parang hinahatak si

n sa pagitan nila, tumalikod si

siya ng pagkakasala sa pagpapaubaya sa kanya. Mabilis siyang naglakad papu

sa wakas ay nakahinga siya ng maluwag. Itinaas niya ang kanyang ulo at

n kalupit si Jacob na iiwan ka dito mag-isa, tama ba? Narinig niya a

napakasiglang salu-salo. Para bang maganda ang kanyang pakikitungo sa lahat kaya'